Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008

Και αν...Μοναξιάς ξεσπάσματα.


Και αν το σκαρί μου είναι για να είμαι μόνος.
Και αν εσύ που θα σταθείς στο πλάι μου δεν θα το μάθεις ποτέ.
Και αν χωρίς να το καταλάβω ρήμαξα ότι αγνό απέμεινε στα σπλάχνα μου.
Και αν το ρημάδι το αλκοολ δεν με βοηθάει πια να ξεχνάω.
Και αν το σπίτι μου όλο πιο άδειο μου φαίνεται.
Και αν την ζωή που μου ζητάς άγνωστο κορίτσι δεν μπορώ να σου την προσφέρω.
Και αν κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται για να ζήσουν μόνοι.
Και αν κάποιοι άλλοι γεννιούνται για να πεθάνουν μόνοι.
Και αν το μυαλό μου σιγά σιγά μέρα με την μέρα το χάνω.
Και αν αυτός ο λευκός καρχαρίας που βλέπω συνέχεια στο όνειρο μου καταφέρει μια μέρα και με φτάσει.

5 σχόλια:

allhmia είπε...

Το σκαρί σου δεν είναι για να είσαι μόνος. Πάντοτε θα έχεις δίπλα σου κάποιον ή κάποια. Έχει σημασία αν το ξέρει; Απλά, να βρίσκεται εκεί και αν είστε και οι δύο ευτυχισμένοι... Και αν το σπίτι σου φαίνεται άδειο, μπορείς να το γεμίσεις με ανθρώπους.
Η μοναξιά είναι επικίνδυνη, όσο αφήνεσαι, τόσο περισσότερο σε τρώει. Αλήθεια, πόσο θα επιλέξεις να αφεθείς;

sophie_jamaica είπε...

Να μου το αφιερώσω ;

NoNicknameToday είπε...

allhmia δεν ξέρω πόσο θα αφεθώ αλλά δεν το επιλέγω κιόλας. Δεν ξέρω ποια είσαι αλλά μιλάς σαν να με ξέρεις. Η' απλά νομίζεις πως με ξέρεις. Μακάρι να έχεις δίκιο όπως και να έχει. sophie_jamaica εγώ δεν σου το αφιερώνω πάντως με τίποτα. Υπάρχουν πιο αισιόδοξα post από αυτό! :)

xardoum είπε...

Μόνος:Νόμος??

NoNicknameToday είπε...

Σε χάνω xardoum.