Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2013

Η γενιά του σχεδόν....Μέρος 2ο...


Μένουμε στον τελευταίο όροφο,
Του τελευταίου σπιτιού,
Του δρόμου εκείνου όπου κανείς δεν μας ξέρει
Και κανείς 
Δεν μας χρειάζεται.

Ανησυχούμε σχεδόν σαν να ήταν δική μας υπόθεση.
Τρώμε σχεδόν σαν να ήταν η τελευταία μας μέρα.
Πληρώνουμε φόρους σχεδόν για το καθετί.

Και μας τρομάζει
Σχεδόν
Κάθε είδηση

Είμαστε σχεδόν πεπεισμένοι πως θέλουν
το καλύτερο για μας,
Σχεδόν θιασώτες των σπορ,
Σχεδόν πολιτικοποιημένοι,
Στα όρια της απόλυτης ευπιστίας,
Σχεδόν νοιαζόμαστε για τη ζωή γενικά.
Για τα υπόλοιπα...

Σχεδόν καν, δεν ιδρώνει τ' αυτί μας!

Δεν υπάρχουν σχόλια: