tag:blogger.com,1999:blog-22232837915229442502012-02-16T11:02:41.826-08:00NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.comBlogger4361100tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-39035380268243973372012-02-16T02:34:00.000-08:002012-02-16T02:34:41.726-08:00<iframe width="459" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/mqN7e2PA1fs?fs=1" frameborder="0" allowFullScreen=""></iframe><br /><br />Πρωτάκουσα αυτό το κομμάτι το 1998. <br /><br />14 χρόνια πριν.<br /><br />Όταν είχα μόνο κασετόφωνο.<br /><br />Όταν το hip hop δεν είχε μπει σε νυχτερινά κέντρα.<br /><br />Όταν δεν είχα ιδέα τι θα κάνω στην ζωή μου.<br /><br />Όταν το πατρικό μου ήταν γεμάτο ζωή και προσμονή και όχι ερείπιο του παρελθόντος.<br /><br />Όταν ακόμα άκουγα ένα τραγούδι και νόμιζα ότι θα σκάσω από χαρά.<br /><br />Όταν αυτή η χώρα είχε σε κάτι να ελπίζει. <br /><br />Όταν ο Αλέξης Δ. που το έγραψε αναφέρει μέσα για το φράγκο και την δραχμή. Ευρώ ούτε στην φαντασία του.<br /><br />Το μόνο που έχει μείνει να μου θυμίζει εκείνη την εποχή είναι ότι ακόμη νιώθω "Απεσταλμένος στη γη από ένα δικό μου γαλαξία". Και τούτο δεν θα αλλάξει που να έρθουν όλα τούμπα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3903538026824397337?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-61999475055245136852012-02-12T06:11:00.000-08:002012-02-12T06:13:38.226-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nrkPu9HpB4Y/TzfJAn2Ww8I/AAAAAAAAA9c/ONesmPCnRYE/s1600/vouli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="213" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-nrkPu9HpB4Y/TzfJAn2Ww8I/AAAAAAAAA9c/ONesmPCnRYE/s320/vouli.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">...για αυτό αν φυσήξουμε θα τους σκεπάσει σκόνη...<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6199947505524513685?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-79611876808517337202012-02-12T02:52:00.000-08:002012-02-12T02:52:46.580-08:00<iframe width="459" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/1SLmFiA5SVk?fs=1" frameborder="0" allowFullScreen=""></iframe><br /><br />Την ώρα που το hip hop έχει πλημμυρίσει από μαϊμουδάκια, στο φόρουμ του hiphop.gr έσκασε η είδηση...Οι Razastarr επιστρέφουν με νέο δίσκο...Οι αξιοπρεπέστεροι του είδους...Όσοι ακόμα πιστεύουμε ότι τα "Πιο όμορφα όνειρα είναι ανώνυμα...", ας χαρούμε απλά και ας περιμένουμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7961187680851733720?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-21575248027234805892012-02-11T11:43:00.000-08:002012-02-11T11:43:32.443-08:00<iframe width="480" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/sDItIE3gGPg?fs=1" frameborder="0" allowFullScreen=""></iframe><br /><br />Εν μέσω κρίσης και συζητήσεων για τα νέα μέτρα δεν υπάρχουν απλές καταστάσεις. <br />Κάποια πράγματα τοποθετούνται αφετηριακά στις προτεραιότητες.<br />Το κρύο και η φτώχεια αντέχονται με την κατάλληλη συντροφιά.<br />Το παγωμένο βλέμμα του ανθρώπου που αγαπάς όμως και η απογοήτευση από την μάνα και την αδελφή σου για τις πράξεις και την συμπεριφορά τους δεν σηκώνονται.<br />Μόνο η ελπίδα έχει σημασία πια. Όλα τα άλλα πάνε περίπατο.<br />Ελπίδα ότι και ο εαυτός σου θα είναι αύριο καλύτερος.<br />Ελπίδα ότι δεν είναι πολύ αργά...για τίποτα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-2157524802723480589?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-30388994542589934372012-02-02T00:36:00.000-08:002012-02-02T00:36:27.121-08:00του Γιώργου Σαρρή<br /><br />Πολλοί νομίζουν οτι μνημόνιο πάει να πει τσακωμός στην τηλεόραση. Αλλοι πάλι ότι σημαινει απεργίες, διαδηλώσεις και χαλασμός από κάποιους που βρήκαν την ευκαιρία να βγούν στην επιφάνεια. Κάποιοι της άλλης πλευράς ότι είναι ευκαιρία για τους επιχειρηματίες να πετύχουν χαμηλά μεροκάματα ή ώρα για ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση και ξεσκέπασμα του αναθεωρητισμού ή του ρεβιζιονισμού.<br />Υπάρχουν όμως πολλοί που έχουν καταλάβει κι άλλοι που......<br />άρχισαν να καταλαβαίνουν σιγά-σιγά.<br />Γιατι μνημόνιο σημαίνει να σε διώχνουν απ΄'το εργοστάσιο και να μη μπορείς να πεις λέξη, να μένεις μηνες χωρίς δουλειά και να τρέχεις με το κεφάλι κατεβασμένο στο συσσίτιο για να πάρεις πρωινό για τα παιδιά σου φιλώντας το χέρι του παπά της ενορίας, παρότι ποτέ σου δεν πήγαινες στην εκκλησία και δε γούσταρες το παπαδαριό. Σημαίνει να μην έχεις ουτε για τα βασικά και να αναγκάζεσαι να μην πληρώνεις ακόμη και το εισιτήριο στο λεωφορείο, ακόμη και το ρευμα που στο φορτώσανε και με παράνομο χαράτσι που δε σου πέρναγε από το μυαλό όταν τους ψήφιζες. Και να λες δεν μπορεί, άνθρωποι είναι κι αυτοί, δεν θα το κόψουνε χειμωνιάτικα. Και να πέφτει η μεγάλη παγωνιά, να σπανε τα θερμόμετρα και να δείχνει -10, να είσαι στο Νομό Σερρων και ξαφνικά το μεσημέρι να πατάς το κουμπί και να μην αναβει το φώς γιατί στο κόψανε τελικά τα καθάρματα.<br />Και να μαθαίνεις πως το κόψανε σε 360 σπίτια γύρω...<br />Πως δεν 'ηταν άνθρωποι τελικά. Γιατί μνημόνιο σημαίνει πως έφτασε η ωρα να το δείς και να το νοιώσεις, πως αυτοί που ψήφιζες δεν ήταν ανθρωποι, πως ούτε εσύ ήσουνα ανθρωπος, αριθμός ήσουνα μόνο.<br />Μνημόνιο σημαίνει να μην είναι πια άνθρωποι. Να μην υπάρχουν άνθρωποι κι ανθρώπινα. Μόνο μέτρα, ύφεση, έσοδα, υστέρηση, ΑΕΠ, ελλειμμα, χρέος, λογαριασμοί, σύνοδοι κορυφής, αηδιαστικά χαμόγελα του πουστη του Σαρκοζύ με τα άλλα καθάρματα με τα κουστούμια και τα συνολάκια και εκατομμύρια αναλύσεις ειδικών και εσύ στη γωνία ή ...στο πουθενά,το ντεπόζιτο άδειο χωρίς πετρέλαιο...και το ρεύμα. Και κρύο, πολύ κρύο...πολύ κρύο αδερφέ μου.<br /><br />*στη φωτο οι Χαλυβουργοί που συνεχίζουν 93 μέρες μες το κρύο.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7grmqXxSavg/TypLA6o-5GI/AAAAAAAAA9E/w153VB0VPv4/s1600/XALIVOURGIA-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="213" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-7grmqXxSavg/TypLA6o-5GI/AAAAAAAAA9E/w153VB0VPv4/s320/XALIVOURGIA-1.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3038899454258993437?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-4440986943472878212012-02-01T14:41:00.000-08:002012-02-01T14:41:40.272-08:00<iframe width="459" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/LyAJkhNlvB4?fs=1" frameborder="0" allowFullScreen=""></iframe><br /><br />Τα λόγια περισσεύουν...Το καθημερινό φύλλο του Αγγελιοφόρου είναι παρελθόν...Πρίν λίγους μήνες ήταν οι Διαδρομές. Φίλοι, συνάδερφοι και γω μαζί χωρίς δουλειά. Το συνάφι μας απαξιώνεται. Μας θέλουν τζαμπατζήδες. Να δουλεύουμε για το ψώνιο μας. Τέτοιοι κυκλοφορούν πολλοί στην πιάτσα. Αλλά μακριά από μας...Καλό κουράγιο αδέρφια...Και μην το βουλώσετε ποτέ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-444098694347287821?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-79372254548723048062012-02-01T09:23:00.001-08:002012-02-01T09:23:52.368-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-dcGbF32hwpc/Tyl1HN_WhFI/AAAAAAAAA84/KfpW1G_93KM/s1600/astegoi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="240" width="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-dcGbF32hwpc/Tyl1HN_WhFI/AAAAAAAAA84/KfpW1G_93KM/s320/astegoi.jpg" /></a></div><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b><span style="font-size: x-large;"><i>...ακόμη και ο Θεός<span id="goog_1648042285"></span><span id="goog_1648042286"></span> τον φοβάται...</i></span><i><strike><strike></strike></strike></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7937225454872304806?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-48431845391937572112012-01-31T17:18:00.000-08:002012-01-31T17:18:24.440-08:00<iframe width="480" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/JKumt0cyloI?fs=1" frameborder="0" allowFullScreen=""></iframe><br /><br />Στους άδικους να αποζητάς το δίκιο...τι μαλάκας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4843184539193757211?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-69204926496210427822012-01-31T17:09:00.000-08:002012-01-31T17:09:04.565-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ptp7ulGbhrM/TyiQgop0hOI/AAAAAAAAA8g/IiBRO7AL7K4/s1600/dirty-hands%2B%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="320" width="306" src="http://1.bp.blogspot.com/-ptp7ulGbhrM/TyiQgop0hOI/AAAAAAAAA8g/IiBRO7AL7K4/s320/dirty-hands%2B%25281%2529.jpg" /></a></div><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;"><br />Το 2005 που ξεκίνησα να αρθρογραφώ πίστευα και εγώ στην διαφορετικότητα.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Στην αλλαγή εκ των έσω.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Στο ότι θα δώσω φωνή σε όσους δεν έχουν φωνή. </span><span lang="EN-US" style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">(Give voice to the voiceless </span><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">κατά</span><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;"> </span><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">τον</span><span lang="EN-US" style="font-size: 14pt; line-height: 115%;"> Mumia Abu - Jamal).<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Είχα βαρεθεί τις αναλύσεις. Ποτέ δεν τις συμπαθούσα εξάλλου. Την γούσταρα πιο πολύ την Μάρθα παρά την Μαρια από μικρό παιδί.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Και μπήκα σε μεγάλη εφημερίδα. Και πήρα και έδωσα συνεντεύξεις. Και να τα ρεπορτάζ. Και όλα τα έκανα όπως φανταζόμουν.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Η εντός μου αλήθεια όμως ξέρετε ποια είναι; Ότι όλα αυτά δεν κούνησαν ούτε ένα πετραδάκι παρά μόνο εμένα&nbsp;αλλοίωσαν.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Και κατέληξα ότι η νομοτέλεια των πραγμάτων κρύβει μέσα της το σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Αν είναι η πατρίδα μας όπως την ξέρουμε να σβήσει κάποιος λόγος θα υπάρχει.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Και κάποια ευθύνη από εμάς.&nbsp;<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Γιατί όλοι μας την φέραμε εδώ που την φέραμε την Ελλαδίτσα.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Αντί λοιπόν να πατήσουμε το πόδι μας σε ξένα βρώμικα χωράφια, ας μηδενίσουμε το κοντέρ μέσα μας και ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Από την βάση τους.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Οι 18άχρονοι και 20άχρονοι παράτησαν τα μπλιμπλίκια και τα μπουζούκια και μαζεύονται σε συναυλίες που παίζουν μουσικές των 30s 40s βαριά βαριά 50s.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Όλα ξαναγυρνούν στην βάση τους.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;">Εμείς που&nbsp;καυχόμαστε&nbsp;ότι την έχουμε άραγε γιατί να πρέπει να φύγουμε από αυτή.<o:p></o:p></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6920492649621042782?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-67924783861041653792012-01-29T09:32:00.000-08:002012-01-29T09:32:10.506-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b><i>Τελικά αυτά που θα σου καταλογίσουν οι άνθρωποι είναι αυτά που έχεις ζήσει.</i></b><br /><b><i><br /></i></b><br /><b><i>Και αυτά που έχεις ζήσει είναι αυτά που δεν μπορούν και να σου πάρουν ποτέ.</i></b><br /><b><i><br /></i></b><br /><b><i>Κάτι ξεκινάει εδώ...Από εδώ.... &nbsp;</i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6792478386104165379?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-79568949000728282092011-10-29T01:55:00.000-07:002011-10-29T01:56:00.269-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xNv61NoXBrs/Tqu_VmCwzdI/AAAAAAAAA7w/JfrINUG-P70/s1600/parelasi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" ida="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-xNv61NoXBrs/Tqu_VmCwzdI/AAAAAAAAA7w/JfrINUG-P70/s320/parelasi.jpg" width="320" /></a></div><div></div><br /><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;">Κατέβηκα σήμερα στην παρέλαση. Όχι για να απολαύσω την «εθνική μας παλιγγενεσία» αλλά γιατί μυρίστηκα μπαρούτι. Και όντως. Η παρέλαση διακόπηκε μέχρι ένας ένας οι «επίσημοι» να γυρίσουν στις τρύπες τους από τις οποίες πλέον βγαίνουν μόνο όταν δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Και μετά συνεχίστηκε πιο αυθεντική και ειλικρινής από ποτέ. </div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;">Μαζί με θυμό όμως νιώθω και στεναχώρια. Την νιώθω στο στόμα μου σα να έφαγα κάποιο χαλασμένο φαγητό. Τόσο έντονη. </div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;">Στεναχώρια για τον πρόεδρο της δημοκρατίας που αντί να οσμιστεί την απόγνωση των πολιτών και να αντιληφθεί την ανυπαρξία του στην κρισιμότερη συγκυρία της χώρας, κλαψούριζε μπροστά στις κάμερες επειδή ο κόσμος τον χαρακτήρισε «προδότη». </div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;">Στεναχώρια για τον δήμαρχο μας<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>που παρά τον ευρωπαϊκό του αέρα, φέρθηκε σαν γνήσιος επαρχιώτης, ανεπαρκής και αυτός, νιώθοντας την ανάγκη να δικαιολογηθεί, «αδειάζοντας» τους πολίτες που τον στήριξαν. Και μάλλον θα είναι η τελευταία φορά που τον στηρίζουν. </div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;">Στεναχώρια για τον αντιπεριφεριάρχη μας που μιλούσε για μερικές δεκάδες, που μετά του φάνηκαν εκατοντάδες και τελικά ήταν χιλιάδες κόσμου οι οποίοι διαμαρτύρονταν. Ένας μπούλης φύσει και θέσει στην σκιά του περιφεριάρχη. Έπρεπε να μείνει εκεί.</div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;">Στεναχώρια για την δημοσιογράφο της -κρατικοδίαιτης- ΕΤ3 που κάλυπτε την παρέλαση, η οποία παρουσίαζε τους Μακεδονομάχους διαμαρτυρόμενους για τα επεισόδια την ώρα που οι Αθηναίοι συναδέρφοι της, τους άκουγαν να λένε ότι στηρίζουν τους αγανακτισμένους πολίτες και θα κάνουν την παρέλαση μαζί τους. Ποιος κοροϊδεύει ποιον τελικά;</div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;">Τέλος όχι στεναχώρια, αλλά αηδία για το <span lang="EN-US" style="mso-ansi-language: EN-US;">mega</span>. Για λόγους ευνόητους. Θα έπρεπε να πληρώνουμε δημοτικά τέλη εκεί αντί για την ΕΡΤ. Η μεγαλύτερη κυβερνητική προπαγάνδα από τα χρόνια της ΥΕΝΕΔ. </div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt;">Ο καιρός γαρ εγγύς που έλεγε και ο Λιακόπουλος. Ας τα μαζεύουν σιγά σιγά. Όλοι. Πριν θρηνήσουμε και τους πρώτους λιντσαρισμένους πολιτικούς και δημοσιογράφους.</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7956894900072828209?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-38490395637324965662011-06-03T03:07:00.000-07:002011-06-03T03:07:42.466-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="295" src="http://www.youtube.com/embed/IEizfcQIaCw?fs=1" width="480"></iframe><br /><br /><br />Όταν πουλιά τρομαγμένα, τραγουδάνε στη σιγαλιά<br />θα'μαι αυτός που θυμάται πιο πολλά<br />Κι όταν νεκρά φτερουγίζουν τα όνειρα μες τα στενά<br />θα΄'μαι αυτος που θα λέει πιο πολλά<br />Κοίτα να δείς ανθρωπάκι,έτσι γυρνάει ο καιρός<br />κάποια ημέρα θα φτάσει που θα γαμάει κι ο φτωχός<br /><br />Όταν το γέλιο θα σπάει κι ο υπόγειος θα ρέει φωτιά<br />εγώ θα γελάω δυνατά<br />Κι όταν η μνήμη θα σβήνει στο πόδι κάποιου χιονιά<br />θα'μαι εγώ που θα λέω φωναχτά<br /><br />Κοίτα να δείς ανθρωπάκι,έτσι γυρνάει ο καιρός<br />κάποια ημέρα θα φτάσει που θα γαμάει κι ο φτωχός</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3849039563732496566?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-4540250292031783202011-06-01T14:06:00.000-07:002011-06-01T14:09:07.999-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-QyXsVOxFVXs/TeapxG6bVRI/AAAAAAAAA7s/zRNf964fnaY/s1600/New+Life.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-QyXsVOxFVXs/TeapxG6bVRI/AAAAAAAAA7s/zRNf964fnaY/s1600/New+Life.gif" t8="true" /></a></div>Καθισμένος στο μπαλκόνι του καινούργιου μου σπιτιού, αυτού που τον μήνα που έρχεται δεν ξέρω αν θα έχω να πληρώσω το ενοίκιο του, κάθομαι και απολαμβάνω μελαγχολικά την θέα. Θάλασσα, γερανοί, μεγάλα πλοία και κάπου στο βάθος το Πανόραμα και ο Χορτιάτης. <br /><br />Το χέρι για κάποιο λόγο πάει στο πληκτρολόγιο, ανοίγει τον browser -έτσι δεν τον λένε;-&nbsp;και μπαίνει στο&nbsp;ένδοξο blog μου. Τελευταία ανάρτηση ήταν πριν κάνα εφτάμηνο, όταν υποσχόμουν στον εαυτό μου και στους λιγοστούς μου πλέον αναγνώστες, ότι θα ξαναμπώ&nbsp;δυναμικά στον χορό του&nbsp;γραψίματος. Αλλά κλάιν μάιν. Μια ακόμα υπόσχεση που δεν τήρησα.<br /><br />Σήμερα τα πράγματα είναι αλλιώς. Έχω βλέπεις&nbsp;μήνα κοντά να γράψω. Βλέπεις δεν είμαι δημοσιογράφος πια. Τι παράξενο. Τούτο το συναφάκι που τρόμαξα&nbsp;να παραδεχτώ, ότι ανήκω με ξέρασε μέσα σε δέκα λεπτά της ώρας.&nbsp;"Εχω δυσάρεστα νέα κύριε απαυτέ μου",&nbsp;μου είπε η ευτραφής κοπελίτσα που επέλεξαν για να&nbsp;μου ανακοινώσει τα καθέκαστα.<br /><br />Και να σου μετά και&nbsp;τα δικαστήρια και οι απεργίες και τα κλωτσοσκούφια μεταξύ εργοδοσίας και συνδικαλιστών. Ένα μήνα μετά απλά κοιταζόμαστε μεταξύ μας. Βλέπεις "η καινούργια εποχή, όλα τα σηκώνει, τώρα σκεπάζουν τα σκατά με διπλό σατέν σεντόνι", που έλεγε προφητικά ο B.D.Foxmoor πριν 13 χρονάκια. Ρουθούνι δεν άνοιξε. Όλοι τουμπεκιάστηκαν και μόνο στην υπόσχεση για παράταση και&nbsp;διασφάλιση των θέσεων εργασίας.&nbsp;Η ιστορία μου θυμίζει την μάνα μου, που ακόμη και στις&nbsp;πιο δύσκολες στιγμές μας, με διαβεβαίωνε ότι όλα θα πάνε καλά. Και εγώ την πίστευα. Γιατί&nbsp;έπρεπε να την πιστέψω.&nbsp;Θέλω να σηκωθώ&nbsp;και να τους φωνάξω,&nbsp;ότι είναι ανθρωπάκια. Αλλά μετά σκέφτομαι, ότι και εγώ το&nbsp;ίδιο&nbsp;θα έκανα στην θέση τους. Είναι στην φύση του ανθρώπου βλέπεις, όσο free spirit και να το παίζει, να ψάχνει και αυτός έναν ίσκιο και ένα υπόστεγο για να κρυφτεί, μην σκάσει στο κεφάλι του η κοτρώνα που λέγεται "Εργασιακή ανασφάλεια".<br /><br />&nbsp;Θέλω να μην φοβάμαι και να πιστεύω, ότι όλα θα πάνε καλά ακόμη και σήμερα που βλέπω να ξημερώνει το αύριο φορώντας τις πιτζάμες μου και δουλεύοντας από το ταλαιπωρημένο μου λαπτοπάκι. Ακόμη και σήμερα που είδα να κλείνουν πόρτες με την ανακοίνωση της απόλυσης μου, να εξαφανίζονται άνθρωποι, να χαρακτηρίζομαι&nbsp;ανυπόφορος ακόμη και από τα πιο αγαπημένα μου πρόσωπα. Ακόμη και σήμερα που τα όνειρα μου είναι αντιστρόφως ανάλογα του τραπεζικού μου λογαριασμού.<br /><br />Θέλω να μη φοβάμαι. Και όμως τρέμω.<br /><br />Θέλω να μη λυπάμαι. Και όμως θρηνώ.<br /><br />Θέλω να μη θυμώνω. Και όμως μισώ.<br /><br />Μπορώ μόνο να είμαι ατσάλι. Ακόμη και αν η καρδιά μου πάει να σπάσει από τήν θλίψη και τον πανικό.<br /><br />Καληνύχτα αδέλφια και ο δρόμος θα μας φέρει πάλι κοντά.<br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-454025029203178320?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-67269204766398833332010-11-20T18:33:00.000-08:002010-11-20T18:33:43.180-08:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/gKrUACRP_Ig?fs=1" width="425" frameborder="0" height="344"></iframe><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Επανεκκίνηση του Blog με λιγότερη κλάψα, περισσότερη αιτία και απομυθοποίηση. Τόνους απομυθοποίηση. Τώρα!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6726920476639883333?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-5497057415293078002010-08-26T14:13:00.000-07:002010-08-26T14:13:53.028-07:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/S-HsMs6eFg4?fs=1&amp;hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/S-HsMs6eFg4?fs=1&amp;hl=en_US" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><br /><br />Για τα χρόνια που παιρνάνε σα νερό...Για όλα αυτά που φοβάμαι να αντικρύζω κοιτάζοντας πίσω...Για τα πρόσωπα που ήθελα να είναι δίπλα μου αλλά λείπουν...Και για αυτά που άθελα μου, μου φορτώθηκαν στο σβέρκο...Για όλα αυτά γιορτάζω...Αν και δεν ταιριάζουν πολλά χαμόγελα μέρες σαν και αυτές...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-549705741529307800?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-12065438999737451812010-08-26T02:20:00.001-07:002010-08-26T02:24:19.844-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/THYynYgYCFI/AAAAAAAAA7E/qrYD6KUGLdI/s1600/gameover2.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 246px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509646846308911186" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/THYynYgYCFI/AAAAAAAAA7E/qrYD6KUGLdI/s320/gameover2.jpg" /></a><strong><span style="font-size:180%;"><br /><br /><em>...καιρός να πέσετε...</em> </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1206543899973745181?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-91888017531825744362010-08-02T11:16:00.000-07:002010-08-02T11:16:13.210-07:00<object style="background-image:url(http://i4.ytimg.com/vi/WIbc_4uWK8I/hqdefault.jpg)" width="480" height="295"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WIbc_4uWK8I&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/WIbc_4uWK8I&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" width="480" height="295" allowScriptAccess="never" allowFullScreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><br /><br /><br />"Αν είχε πάθει κρίση μόνο ο Μακρόπουλος, τότε μπορεί φθηνόπουλος να ήταν ο Βασιλόπουλος"<br /><br />"Μην κάνεις αναπάντητες, έχω φραγή...αλλά νέα συσκευή (τρομάρα να σου 'ρθει)"<br /><br />"Μπορεί να σου ακούγονται δικαιολογίες του κώλου, μα το ευρώ είναι precious που έλεγε το γκόλουμ"<br /><br />"Δεν ξαναβλέπεις Nova, κόβω την συνδρόμα, επαναλήψεις μόνο με τον Χάρη Ρώμα"<br /><br />Αγαπάμε Hmiz απλά! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-9188801753182574436?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-77853025479577496842010-07-29T07:11:00.000-07:002010-07-29T07:11:12.498-07:00<object style="background-image: url(http://i4.ytimg.com/vi/G7cm7LGNpVk/hqdefault.jpg);" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/G7cm7LGNpVk&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/G7cm7LGNpVk&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Με συναντήσανε προχθές<br />δυο φίλοι μου στο δρόμο<br />να κουβαλάω στην πλάτη μου<br />ένα τσουβάλι φτώχεια,<br />ένα τσουβάλι φτώχεια...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Τι κάνεις με ρωτήσανε<br />τους λέω "το κορόιδο"<br />όσο κι αν τρέξεις τελικά<br />ποτέ σου δεν προφταίνεις<br /><br />Τι κάνεις με ρωτήσανε<br />τους λέω "το κορόιδο"<br />όσο κι αν τρέξεις φίλε μου<br />ποτέ δεν προλαβαίνεις<br /><br />Έτσι κι αλλιώς είναι σικέ<br />ετούτος ο αγώνας<br />μέχρι να πάρεις παγωτό<br />σε βρίσκει ο χειμώνας<br />σε βρίσκει ο χειμώνας<br /><span style="font-style:italic;"></span></span><br />Έτσι που φεύγει η ζωή<br />δε λέει ούτε ένα αντίο<br />και δε μου φτάνει για να πω<br />ένα μισό αστείο<br />ένα μισό αστείο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7785302547957749684?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-52522113805723942072010-07-27T17:08:00.000-07:002010-07-27T17:21:50.913-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TE94FHhK0bI/AAAAAAAAA60/RypxzNGzkIs/s1600/korydallos-prison-house.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 234px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498745699355513266" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TE94FHhK0bI/AAAAAAAAA60/RypxzNGzkIs/s320/korydallos-prison-house.jpg" /></a><br /><div>Η πόλη είναι φυλακή. Και ως φυλακή δίνει τζούρες ελευθερίας. Σαν το τσιγάρο του φυλακισμένου στο προαύλιο. Στην ψευτοσυντηρητική βαλκανούπολη που ζω όλα αυτά τα χρόνια δεν ένιωσα ποτέ ολότελα ελεύθερος. Οπως δεν ένιωσα και ποτέ ολότελα πνιγμένος. Και ξέρεις γιατί; Γιατί τούτες οι τζούρες είναι τόσο γλυκές που δεν τις ανταλλάζεις με ολάκερο καπνομάγαζο. Στην πόλη σαν κοιτάξεις ολόγυρα σου, δεν βλέπεις λουλούδια, ζώα ή χαμόγελα. Κατεβασμένα κεφάλια και βρώμα έχει παντού. Εχει όμως και μικρές πινελιές ελπίδας και αντίστασης. Μικρά δείγματα πολιτισμού γιομάτου ζωή. Εχει ήχους. Πάει καιρός που έχω πετάξει τα ακουστικά μου. Προτιμώ να ακούω σκόρπιες κουβέντες γύρω μου ή τις μελωδίες από τα περαστικά αυτοκίνητα. Όλα τούτα που μαρτυρούν τον δίπλα άγνωστο περαστικό μας. Στις "4 εποχές" είχε ένα γκραφίτι που έδειχνε δυο πιτσιρίκια να δείχνουν με το δάχτυλο όλους εμάς και να λέει το ένα στο άλλο "Πόλεις τις έλεγαν". Πιτσιρίκια μιας άλλης εποχής που ο πλανήτης θα έχει σωθεί και το μέλλον θα είναι πολύχρωμο και όχι γκρίζο. Ξέρεις τι όμως; Δεν τα ζηλεύω. Καθόλου. Γιατί το εύκολο είναι να εκτιμήσεις την ομορφιά. Η μαγκιά είναι να την ξεχωρίσεις μέσα στην τόση ασχήμια.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5252211380572394207?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-31434220646905064532010-07-26T07:05:00.000-07:002010-07-26T07:07:47.183-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TE2WoH9YV-I/AAAAAAAAA6s/Bdc35Jbd1dQ/s1600/vaggianni.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 255px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TE2WoH9YV-I/AAAAAAAAA6s/Bdc35Jbd1dQ/s320/vaggianni.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498216336164673506" border="0" /></a><br />...και επειδή κάποιοι ξεχνάνε από που και ως που ξεκίνησαν και από που και ως που μιλάνε...<br /><br /><span style="font-size:130%;">"Θα ξεράσω με τις αγιογραφίες. Ο μακαρίτης είχε πιο φανατικούς εχθρούς κι από τον Μέριλιν Μάνσον. Στην καλύτερη και πιο έντιμη περίπτωση είχε «ορκισμένους πολέμιους». Γράψτε ό,τι θέλετε, (γι αυτό άλλωστε, έχουμε τα σχόλια παρακάτω) αλλά εγώ δεν μπόρεσα να καταπιώ ποτέ το είδος δημοσιογραφίας που εκπροσωπεί η λογική της κρυφής κάμερας, το ρεπορτάζ- αγιατολλάχ και η ανώνυμη μπλογκογραφία με σημαία Λιβερίας. Τον μακαρίτη (και όλη τη σχολή που δημιούργησε) τον «συμπαθούσα» τόσο πολύ, που η πρώτη πρώτη μου, απαίσια, ομολογώ σκέψη μετά το φονικό ήταν: «Ποιος μ… τον έκανε ήρωα;»<br />Η λογική του «Τρωκτικού» είναι το είδος της ενημέρωσης που λατρεύω να μισώ. Αντιπροσωπεύει όλα όσα μου έμαθαν ότι δεν είναι δημοσιογραφία: αρλούμπες καταγγελίες, ντεμέκ αποκαλύψεις κουτουρού, κάτι χύμα ανορθογραφίες και κουίζ κυτταρίτιδας σε αμοντάριστα πλάνα- ο δε όρος «διασταύρωση»; Μόνο ως σύντομο ανέκδοτο ή σήμα της Τροχαίας λειτουργεί στο μαγαζί αυτών των παιδιών.<br /><br />Είμαι παλιό κεφάλι και αγύριστο. Στο μεσόκοπο πλέον μυαλό μου, που ακόμα δουλεύει με συντακτική ιεραρχία, τακτοποιημένα κασέ και μονόστηλα, όλο αυτό ισοδυναμούσε ένα κακόηχο ψηφιακό παραλήρημα. Δεν ήξερα να πω ακριβώς τι δουλειά έκαναν τα παιδιά του Τρωκτικού, πάντως με σιγουριά μπορούσα να δηλώσω ότι δεν ασκούσαμε το ίδιο επάγγελμα. Κι όταν άρχισε να σέρνεται γύρω μας αυτό το τοξικό σάλιο, αυτό το χρονικό μιας προαναγγελθείσης δολοφονίας δημοσιογράφου, ο τελευταίος άνθρωπος που θα μπορούσα να ποτέ σκεφτώ ότι θα ήταν στόχος των εκτελεστών, ήταν ένας «Τρωκτικός. Βλέπετε, δεν τον θεωρούσα «έναν από μας». Πώς θα μπορούσα άλλωστε; Τα μισά του posts χάλαγαν τον κόσμο γράφοντας ή φιλοξενώντας ανορθόγραφες κραυγές για τους «αλήτες, ρουφιάνους δημοσιογράφους». Διαχώριζε (εκείνος ή η σχολή που δημιούργησε) πλήρως και απολύτως τη θέση του από το επαγγελματικό μας συνάφι. Εγραφε πολύ συχνά ανώνυμα ή ψευδώνυμα, πράγμα που αντιλαμβάνεσθε τι αβύσσους αντιπαλότητας μπορεί να δημιουργήσει με μια διαδικτυακή γειτονιά όπως αυτή του Protagon, ας πούμε, όπου αν δεν υπογράφεις τα κείμενά σου φαρδύπλατος, με τη φωτογραφία σου φάτσα-φόρα, απλώς δεν υπάρχεις.<br />Δεν ήταν «ένας από μας».<br />Και μετά τον εκτέλεσαν. Μπορεί να πάγωσε το αίμα μου αλλά περιέργως, ξεπάγωσε το μυαλό μου. Σκέφτηκα «διαφορετικά», που λέμε κι εδώ, στο δικό μας μαγαζί: σκέφτηκα πώς υπάρχει μόνο ένα πράγμα που σιχαίνομαι περισσότερο από τη λογική του ρεπορτάζ-ταλιμπάν, κι αυτό είναι οι ίδιοι οι Ταλιμπάν. Υπάρχει ένα πράγμα που με φοβίζει περισσότερο από την ασύδοτη αρβύλα στο όνομα της ελεύθερης έκφρασης, κι αυτό είναι η κατάργηση της ελεύθερης έκφρασης.<br /><br />Είμαι παλιό κεφάλι, αγύριστο. Τους αντιπάλους μου τους θέλω ολοζώντανους, υγιέστατους, και στην καλύτερή τους φόρμα, για να μπορώ να τους αντιμάχομαι, με ιδέες, πράξεις και επιχειρήματα. Εκατό χιλιάδες ανώνυμα «τρωκτικά» να ξεφυτρώσουν, τίποτα δεν μπορεί να με τρομάξει από τα κείμενά τους (εκτός ίσως, από το πόσο ανορθόγραφα τα γράφουν, καμιά φορά!) Αλλά ένα και μόνο χτύπημα κουδουνιού, σ΄ένα διαμερισματάκι στην Ηλιούπολη, στις πέντε το πρωϊ; Ένας νέος άντρας που αφήνει ξεψυχώντας, τη γυναίκα που αγαπούσε, μ' ένα μωράκι στην αγκαλιά κι άλλο ένα στην κοιλιά;<br />Ναι, ξερνάω με τους βαρυπενθούντες κροκοδείλους που θα έκαναν πάρτυ με βίζιτες στο Αβέρωφ, αν τον πατούσε, κατά λάθος, ένα τρένο. Ναι, είχε κάργα εχθρούς. Αλλά αυτός ο άνθρωπος, αγαπητός, μισητός, συμπαθής ή όχι, ήταν αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού μιντιακού μικρόκοσμού μας.<br />Και φυσικά, ήταν «ένας από μας».<br />Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.<br />(ΥΓ. Τα βαθύτατα, ειλικρινέστερα, ολόψυχα συλλυπητήριά μου στους οικείους του θύματος. )<br /><br />Ρίκα Βαγιάνη</span>"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3143422064690506453?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-70585206662271105482010-07-23T17:49:00.000-07:002010-07-23T17:49:38.634-07:00<p><object style="BACKGROUND-IMAGE: url(http://i3.ytimg.com/vi/ZUwqmR1374A/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZUwqmR1374A&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ZUwqmR1374A&amp;hl=en_US&amp;fs=1" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></p><p>Όταν στερέψει η αναπνοή μας, άραγε βρίσκεται άνθρωπος να μας δανείσει;</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7058520666227110548?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-7153454462424583892010-07-19T17:12:00.000-07:002010-07-19T17:20:34.882-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TETrwweJsTI/AAAAAAAAA6k/zML-GpWdmLI/s1600/5954_normal.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 230px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495776668176462130" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TETrwweJsTI/AAAAAAAAA6k/zML-GpWdmLI/s320/5954_normal.jpg" /></a><br /><div>Κείμενο φίλου καλού. Αδερφού.</div><br /><div></div><br /><div>"Απ'το πρωί έχει κολλήσει το μυαλό μου.<br />(Το παθαίνω μερικές φορές, τελευταία στις 5 Μάη.)<br />Τους μάρτυρες της αλήθειας τους είχα πάντα στο εικονοστάσι του εγκεφάλου μου με δέος. Μάρτυρας της αλήθειας γίνεται κάποιος όταν οι εχθροί του ή οι "άνθρωποι" που θίγονται απ' αυτόν, τον αναγνωρίσουν ως τέτοιον. Δηλαδή είναι μια τιμητική μετά θάνατον διάκριση που σου έχουν αναγνωρίσει κ απονείμει αυτοί που δεν σ'αγαπούν.<br />Σωκράτης Γκιόλιας λοιπόν,<br />στο μυαλό μου μπαίνει παρέα<br />με την Άννα Πολιτικόφσκαγια που την έφαγε το καθεστώς Πούτιν,<br />με την (και σε ταινία γυρισμένη) Veronica Guerin που την εκτέλεσε η ιρλανδέζικη μαφία,<br />με τον padre Pino Pugliesi που χαλούσε την πιάτσα στην παλερμιτάνικη Cosa Nostra και τον έφαγε μέρα μεσημέρι,<br />με τον Όσκαρ Ρομέρο, το μάρτυρα -δια χειρός CIA- του Ελ Σαλβαδόρ,<br />με τον ναπολετάνο προγραμμένο ήδη απ'την Camorra, Ρομπέρτο Σαβιάνο για το "Gomorra".<br />Να ζεις για την αλήθεια.<br />Και αν μέχρι ένα λεπτό πριν, κάποιοι σε αμφισβητούσαν ή σε κοιτούσαν με μισό μάτι ως γραφικό, οι δολοφόνοι σου σου δίνουν την επικύρωση της αλήθειας...<br />Όπως κ γω που το troktiko το κοίταζα με μισό μάτι. Τώρα μας κινούν να το κοιτάμε με 4 μάτια!<br /><br />Τον Σωκράτη Γκιόλια τον διάβαζα απ' τη στήλη "Αγγίγματα ψυχής" στο Θέμα πριν 4 χρόνια κι έλεγα "δε μπορεί να υπάρχει τέτοια στήλη"... Όσα έλεγε ή έκανε από κει κ πέρα δεν με άγγιζαν ή τα κοιτούσα με δυσπιστία. Μέχρι σήμερα όμως.<br /><br />Αδέρφοί και φίλοι μου, νομίζω τα περιθώρια της ψεύτικης μιντιακής, κοινωνικής, πολιτικής πραγματικότητας που ζούμε δεν αφήνουν χώρο να μην αρχίσουν να καταλαβαίνουν όλοι (όσοι δεν κρέμονται απ'την TV) τι παίζεται...<br />Όλα τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων αρχίζουν να "βγαίνουν" κ τελικά μάλλον δεν είναι τυχαίο ποιους χτυπάνε ή ποιους φιμώνουν(!) Μας αναγκάζουν ν'αρχίσουμε να πιστεύουμε σε ένα όσο πιο βαθύ σενάριο; Ποια Σέχτα Επαναστατών ρε καναλάρχες;<br />Από όλα μ'αρέσει πιο πολύ που τα κανάλια αναφέρουν ότι η ΕΛΑΣ έχει πλέον όλο το αρχείο του δημοσιογράφου στα χέρια του κ θα χυθεί άπλετο φως (αηδία κ να την γράφεις την έκφραση). Ρε, μας δουλεύετε;<br /><br />Ο Θεός να τον αναπαύει"<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-715345446242458389?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-68305260964992077152010-07-18T14:50:00.001-07:002010-07-18T15:06:49.716-07:00Τον χρόνο που περνάει...<br /><br />Τον κόσμο που αγριεύει...<br /><br />Το κεφάλι που κάνει το αλκοόλ...<br /><br />Τις κακές παρέες με καλή καρδιά...<br /><br />Την παρουσιά της οικογένειας μου...<br /><br />Την απουσία του πατέρα μου...<br /><br />Tην αγάπη της...<br /><br />Το μέλλον που παίρνει χρώμα σκούρο βαθύ...<br /><br />Εσένα που διαβάζεις αυτές τις αράδες....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6830526096499207715?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-22532346166140912472010-07-12T04:29:00.001-07:002010-07-12T04:37:40.278-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TDr-KdUfu3I/AAAAAAAAA6U/lyTOA0sJxfU/s1600/PARAXENOS1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 309px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TDr-KdUfu3I/AAAAAAAAA6U/lyTOA0sJxfU/s320/PARAXENOS1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492982151154482034" border="0" /></a><br />«Μετανάστες είμαστε όλοι»<br /><br />Του Αλέξανδρου Σαλαμέ<br />asalames@ekdotiki.gr<br /><br /><br />Μιλώντας με τον Κώστα, γνωστό και ως «Παράξενο», δεν αισθάνεσαι ότι μιλάς με μια ακόμα hip hop περσόνα αλλά με έναν νέο μιας γενιάς που προσπαθεί να σταθεί όρθιος μέσα στη σημερινή ζούγκλα και να επιβιώσει. Τα τραγούδια του, εξάλλου, αντικατοπτρίζουν όλη αυτή την αγωνία αλλά και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες. Και αυτό το στοιχείο τον κάνει ξεχωριστό.<br /><span style="font-weight: bold;"><br />Το ψευδώνυμο «Παράξενος» δεν ήταν δική μου επιλογή,</span> αλλά των περισσοτέρων παιδιών στα χρόνια του γυμνασίου και του λυκείου. Προτιμούσα να μένω μακριά από όλο το «νταβαντούρι» και τα «μοντέρνα» πράγματα που έκανε η γενιά μου τότε, και γι' αυτόν τον λόγο με λέγανε όλοι «Παράξενο».<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα το πώς βλέπω τη σημερινή κοινωνική κατάσταση...</span> Θα απαντήσω με απόσπασμα από το «βλέπω»:<br />«Καλοί μου άνθρωποι, πού είναι το μέλλον που μου αφήσατε; Πού είναι η ζωή η ωραία που μου λέγατε; Ξυπνάω, για να τρέχω, και τρέχω, για να επιβιώσω, μπας και κάποτε ανταμώσω όλα αυτά για τα οποία αγωνιστήκατε…».<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Η μουσική για μένα είναι ένα «ισόβιο εσώψυχο ταξίδι» προς τον κόσμο που ονειρεύομαι,</span> προς τον κόσμο όπου ο άνθρωπος είναι άνθρωπος με αξίες, όπως σεβασμός, αγάπη, αλληλεγγύη και πίστη... Και δεν ενδιαφέρομαι να μολύνω αυτό το συναίσθημα για τα λεφτά και τις εφήμερες δόξες τους... Χάρισμα τους !<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μέσα από τα τραγούδια μου, προσπαθώ να δίνω δύναμη... </span>Δύναμη να μη τα παρατάμε ποτέ, να στεκόμαστε στα πόδια μας, να συνεχίσουμε να παλεύουμε για έναν καλύτερο και πιο όμορφο κόσμο. Έναν κόσμο όπου θα είμαστε όλοι αδέρφια και θα νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον, όπου θα βοηθάμε ο ένας τον άλλον, και, όταν κάποιος σκοντάψει, θα απλώνουμε όλοι το χέρι, για να τον βοηθήσουμε να σηκωθεί, έναν κόσμο με γνώμονα την ανθρωπιά και τον σεβασμό.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ζούμε στη χώρα όπου υποδεχόμαστε τους μετανάστες από την πίσω πόρτα</span>, κάνουμε τα στραβά τα μάτια (κάποιοι τα τσεπώνουν κιόλας), και ύστερα για όλα μας φταίνε οι μετανάστες… Αντί να κοιτάμε τις δυσκολίες που έχουν περάσει, αντί να συμπαραστεκόμαστε και να τους βοηθάμε να ζήσουν με αξιοπρέπεια, όπως αξίζει σε κάθε άνθρωπο, και με ίσα κοινωνικά και ανθρώπινα δικαιώματα, κοιτάμε να ρίξουμε όλο το φταίξιμο για την κοινωνική σαπίλα μας πάνω τους. Μετανάστες είμαστε όλοι.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αν και το μέλλον ποτέ δεν ξέρεις τι σου κρύβει</span>, θέλω να πιστεύω πως τον Σεπτέμβρη θα μοιραστώ με όποιον γουστάρει μία καινούργια μουσική περιπέτεια, την οποία ετοιμάζω εδώ και κάποια χρόνια.<br /><br />Άκου τον Παράξενο στο:<br />http://www.myspace.com/para3enos<br /><br />Σημ.Από το free press της Θεσσαλονίκης "Διαδρομές"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-2253234616614091247?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-65085633885805403602010-07-11T05:33:00.000-07:002010-07-11T05:53:31.161-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TDm-vL0zUyI/AAAAAAAAA50/ACjgtapUjk4/s1600/manos.jpg"><img style="WIDTH: 320px; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492630938392417058" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TDm-vL0zUyI/AAAAAAAAA50/ACjgtapUjk4/s320/manos.jpg" /></a><br /><div>Κυριακή μεσημέρι. Αφάγωτος και με τον μέτριο καφέ να φέρνει περίεργους θορύβους στο στομάχι. Βάζω και ακούω τον δίσκο-αφιέρωμα στον Μάνο Ξυδού.</div><br /><div>Ακούγεται η φωνή του. Εχει φύγει από την ζωή εδώ και καιρό. Το ξέρεις;</div><br /><div>Η φωνή του μπλέκεται με τις φωνές άλλων ζωντανών μεγάλων τραγουδιστών της εποχής.</div><br /><div>Και αναρωτιέμαι τι από αυτά έχει σημασία τελικά.</div><br /><div>Τι έμεινε τελικά στον Μάνο. Αν κοιτάει από ψηλά που προτιμά να στρέφει το βλέμμα του.</div><br /><div>Ο π.Θεμιστοκλής από την Κέρκυρα είχε πει κάποτε, ότι σαν βρίσκεται σε μια κηδεία, για να ψάλει την νεκρώσιμη ακολουθία, μόνη του έγνοια είναι αν τελικά ο άνθρωπος που κηδεύεται, έζησε την ζωή που επιθυμούσε. 'Η καλύτερα την ζωή που του άρμοζε. Και αν φεύγοντας άφησε κάτι για να κάνει τον κόσμο μια στάλα καλύτερο.</div><br /><div>Ο Μάνος άφησε μαζί με μια ντουζίνα όμορφα τραγούδια και παιδιά στον κόσμο. Τον ομόρφυνε με πολλούς τρόπους.</div><br /><div>Εγώ πολλές φορές αναρωτιέμαι αν θα καταφέρω να αφήσω στον κόσμο ένα μικρό στίγμα για να τον ομορφύνω. </div><br /><div>Γιατί θέλει μαγκιά να κάνεις τον κόσμο γύρω σου πιο όμορφο. Και κότσια. Πολλά κότσια τελικά.</div><br /><div>Πολλοί διατείνονται ότι εκεί είναι η έγνοια τους αλλά είναι μπαρούφες. </div><br /><div>Η μισή μας ζωή κινείται από το πως θα κάνουμε τους άλλους να ξεστομίσουν πόσο γαμάτοι είμαστε.</div><br /><div>Δουλεύουμε για αυτό. Προσφέρουμε για αυτό. Κάνουμε οικογένεια για αυτό.</div><br /><div>Και τελικά όλα τα κάνουμε μισά και πάνω που έρχονται τα πρώτα γεράματα ρίχνουμε μια κλωτσιά και τα βροντάμε όλα μπας και προλάβουμε να ζήσουμε την ζωή που μας στέρησαν οι επιλογές μας.</div><br /><div>Φοβερό δεν είναι;</div><br /><div>Για αυτό σου λέει. Θέλει τρελή μαγκιά και μεγάλα αρχίδια από τα χίλια πράγματα που κάνεις, να διαλέξεις ένα. Όχι περισσότερα. Που θα το κάνεις για να άφήσεις κάτι πίσω σου.</div><br /><div>Που θα το βλέπεις από ψηλά και θα καμαρώνεις. </div><br /><div>Όπως φαντάζομαι, ότι θα κάνει ο Μάνος. Είτε για τα παιδιά του, είτε για τα τραγούδια του. Ειτε για τις γυναίκες που αγάπησε. Μπορεί και για όλα μαζί.</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6508563388580540360?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-71022950021176269122010-07-10T17:26:00.000-07:002010-07-10T17:47:15.114-07:00<p align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TDkUV1fRo9I/AAAAAAAAA5s/m_otaO4WxyI/s1600/babc.jpg"><img style="WIDTH: 258px; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492443585923097554" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TDkUV1fRo9I/AAAAAAAAA5s/m_otaO4WxyI/s320/babc.jpg" /></a></p><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:180%;"><strong><span style="color:#ffffff;">Α</span>γαπώ<br /><br />Βοηθάω<br /><br />Γλυκαίνω<br /><br />Δένομαι<br /><br />Ερωτεύομαι<br /><br />Ζω<br /><br />Ηγούμαι<br /><br />Θέλω<br /><br />Ικανοποιώ<br /><br />Κρατώ<br /><br />Λαμπω<br /><br />Μαθαίνω<br /><br />Νιώθω<br /><br />Ξοδεύομαι<br /><br />Ορκίζομαι<br /><br />Παλεύω<br /><br />Ρεμβάζω<br /><br />Συσπειρώνομαι<br /><br />Τραγουδώ<br /><br />Υφαίνω<br /><br />Φανερώνω<br /><br />Χαίρομαι<br /><br />Ψαλιδίζω<br /><br />Ωριμάζω<br /></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7102295002117626912?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-19584863520204632312010-07-04T17:07:00.000-07:002010-07-04T17:16:42.413-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TDEkXcCN72I/AAAAAAAAA5k/LIHTjW9vsvE/s1600/human_consciousness.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 247px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TDEkXcCN72I/AAAAAAAAA5k/LIHTjW9vsvE/s320/human_consciousness.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5490209405822431074" /></a><br />Μπορεί να πιστεύεις στην αγάπη, στο δώσιμο, στο άδειασμα της δικής σου ψυχής να δεχτείς έναν άλλο, αλλά σε όλα υπάρχει και η εντροπία του πράγματος.<br />Σκληρό αλλά κάθε άνθρωπος είναι ένας πλανήτης. 'Η καλύτερα ένα σύμπαν ολάκερο. Γεμάτο από αγωνίες, στιγμές, φοβίες, φωνές. Όσο και να θέλει να δώσει πάντα θα πνίγεται στα δικά του προβλήματα.<br />Κάθε φορά που το κάνω εγώ δεν το πολυκαταλαβαίνω. Μάλλον το θεωρώ φυσιολογικό.<br />Όταν το δέχομαι όμως με πονάει. Με φοβίζει και με γεμίζει αμφιβολίες.<br />Ίσως γιατί πιστεύω, ότι κάθε ανθρώπινη καρδιά μόλις γνωρίσει την αγάπη εξαγιάζεται. Δεν μπορώ καν να πιστέψω, ότι μπορεί να σκληρήνει έστω και άθελα...<br />Λένε, ότι είναι εγωισμός. Εγώ δεν πιστεύω στον εγωισμό. Πιστεύω, στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Μια πολυπλοκότητα που μπορεί να σε μεταβάλλει άλλοτε σε κτήνος, άλλοτε σε άγιο και άλλοτε σε αόρατο-αδιάφορο άνθρωπο...<br />Αυτός είναι όλος ο αγώνας της ζωής. Αυτός είναι και όλος ο αγώνας της ύπαρξης. Αυτή είναι η αμαρτία, αυτός είναι και ο παράδεισος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1958486352020463231?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-77040792716096815502010-06-29T03:13:00.000-07:002010-06-29T03:13:44.267-07:00<object style="background-image: url(http://i3.ytimg.com/vi/jOruvztXsqA/hqdefault.jpg);" height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jOruvztXsqA&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/jOruvztXsqA&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash" height="344" width="425"></embed></object><br /><br /><br />Μέσα από τόση οχλαγωγία διάλεξα οικιοθελώς την μόναξια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7704079271609681550?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-33187388180562016932010-06-28T11:36:00.000-07:002010-06-28T11:42:14.462-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TCjs2KDEcMI/AAAAAAAAA5c/53deOA_rIj0/s1600/DPTH.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 222px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TCjs2KDEcMI/AAAAAAAAA5c/53deOA_rIj0/s320/DPTH.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487896561105268930" border="0" /></a><br />του Αλέξανδρου Σαλαμέ<br />asalames@ekdotiki.gr<br /><br />Το ξεκαθαρίζω. Η μια σελίδα που αφιερώνω είναι είναι πολύ λίγη, για να περιγράψει τον Δ.Π.Θ. Ένας δρόμικος ποιητής, που με όχημα το ραπ και τους «Ψυχόδραμα» άφησε μια σειρά μελοποιημένα διαμάντια, τα οποία άθελά τους σημάδεψαν μια γενιά.<br /><span style="font-weight: bold;"><br />Ονόμασα τον εαυτό μου «Δεύτερο Πρόσωπο Θλιμμένο» (Δ.Π.Θ.) στα 13 μου,</span> όταν ξεκίνησα να γράφω ραπ. Έχει να κάνει με την ομοιότητα που έχω ως φυσιογνωμία με τη μητέρα μου. Κάποιοι φίλοι μου μού είπαν τότε ότι, ακόμη και όταν χαμογελάω, βγάζουν θλίψη, όπως ακριβώς και της μητέρα μου. Αυτή ήταν το πρώτο θλιμμένο πρόσωπο, λοιπόν, και εγώ το δεύτερο...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αλλάζω, πολλές φορές, ονόματα ανάλογα με τις περιόδους της ζωής μου και το τι βιώνω.</span> Τον τελευταίο καιρό, θέλω να με φωνάζουν «Μαύρο Λούκι», καθώς, από κάποια στιγμή και μετά, μπήκα σε μια διαδικασία κακής ζωής, όπου αναμείχθηκα με παράνομες δραστηριότητες και εθισμούς σε ουσίες. Όντας, λοιπόν, μέσα σε αυτήν τη φάση, ο κόσμος που συναναστρέφομαι και τα μέρη όπου κυκλοφορώ είναι το δικό μου «Μαύρο Λούκι». Μέρη με ανθρώπους που ζουν επικινδύνως.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τη ραπ μουσική την γούσταρα, πριν καν μάθω ό,τι ονομάζεται έτσι. </span>Θυμάμαι να την ακούω στα έντεκα στο ραδιόφωνο και να εντυπωσιάζομαι. Και, όταν ξεκίνησα να γράφω, δεν ήξερα ότι υπάρχει καν ελληνικό ραπ. Άκουγα μόνο ξένους καλλιτέχνες και, με βάση αυτά, μπήκα στη διαδικασία να πειραματιστώ και να δω πώς γίνεται. Μόνη επιρροή μου ήμουν εγώ.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Η ιστορία των «Ψυχόδραμα» ξεκινάει από την παιδική μου ηλικία.</span> Πήγαινα στο ίδιο σχολείο με τον «Αλλοπρόσαλλο», και σχηματίσαμε μια ομάδα δέκα ατόμων περίπου, τους «237», όπου κάναμε, μεταξύ άλλων, και γκραφίτι αλλά είχαμε και αγάπη στις ρίμες. Στήσαμε, λοιπόν, ένα πρόχειρο στουντιάκι στο σπίτι του «Αλλοπρόσαλλου». Μαζί μας ήταν και ο wzi1 αλλά και ο dj-dead, ο οποίος δεν ζει πια.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Οι «Ψυχόδραμα» κατά βάση είναι μια παρέα.</span> Μεγαλώσαμε όλοι μαζί. Αγαπάμε ο ένας τον άλλο και πονάμε ο ένας τον άλλο. Από εκεί και πέρα, αυτή η παρέα έβγαλε και μια μουσική, που είναι αποτέλεσμα του ψυχισμού του καθενός και μπλέκεται σε ένα κράμα, το οποίο προκύπτει με κύρια μορφή έκφρασης τη ραπ μουσική.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Έναν φόβο έχω μόνο, φίλε. Να μη χάσω δικό μου άνθρωπο. </span>Για εμένα δεν με νοιάζει. Αλλά για τους ανθρώπους που αγαπάς δεν έχεις τον έλεγχο του τι μπορεί να τους συμβεί. Όσο για τους εφιάλτες που περιγράφω στα κομμάτια μου, οι περισσότεροι είναι αληθινοί. Δεν ήταν εικόνες που είδα στο κρεβάτι μου με κλειστά μάτια, αλλά περπατούσα μέσα σε αυτές. Ανάσαινα, μάτωνα και ίδρωνα, αλλά δεν μπορούσα να φύγω.<br /><br />Ο Δ.Π.Θ. στον ιστό:<br />www.myspace.com/DP8TOMAYROLOUKI<br /><br />Σημ.Από το free press "Διαδρομές"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3318738818056201693?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-34181079177385127252010-06-21T11:58:00.000-07:002010-06-21T11:59:56.085-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TB-2oymtHFI/AAAAAAAAA5U/UDLOWFg5Fu4/s1600/071214_so02fear_vl-vertical.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 259px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TB-2oymtHFI/AAAAAAAAA5U/UDLOWFg5Fu4/s320/071214_so02fear_vl-vertical.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485303683055688786" /></a><br /><span style="font-style:italic;"><br />Πως να σε αντιμετωπίσω φόβε;<br />Ποσά αστέρια και θάλασσες να μαζέψω για να σε καλοπιάσω;<br />Ντρέπεσαι ποτέ φόβε;<br />Εσύ φοβάσαι καθόλου ή δεν είναι δική σου δουλειά αυτή;<br />Φόβε…<br />Τα αδέλφια σου; Οι γονείς σου;<br />Τι απέγιναν;<br />Φόβε…<br />Αγάπησες ποτέ φόβε; Έκανες φιλίες;<br />Το μυαλό σου που ταξιδεύει;<br />Στον φίλο μου; Στον διπλανό μου; Σε μένα; Σε όποιον μου μοιάζει;<br />Ποιος θα ναι ο επόμενος;<br />Φόβε..<br />Γράφω και μικραίνεις,<br />πίνω και σβήνεις.<br />Πόσο μικρός μου φαίνεσαι τώρα και πόσο μεγαλύτερος θα ‘σαι όταν ξυπνήσω;<br />Φόβε...<br />Ζει κανείς χωρίς εσένα;<br />Από τι υλικό είσαι φτιαγμένος φόβε;<br />Που είσαι φόβε;<br />Έλα τρύπησε το μυαλό μου, κάνε τα χέρια μου να τρέμουν και το σφυγμό να μεγαλώνει.<br />Φόβε…<br />Δυο συλλαβές έχεις.<br />Η πρώτη σου είναι ανάλαφρη,<br />η δεύτερη φόβε είναι καταλυτική, τρομακτική, μήπως επειδή είναι τελευταία; Δεν ξέρω φόβε.<br />Ποιο είναι το σχήμα σου;<br />Ο αγαπημένος σου αριθμός; Μήπως το 7;<br />Φόβε…<br />Νομίζω πως αν δεν ήσουν εσύ δεν θα γινόμασταν καλύτεροι.<br />Φόβε…<br />Μη με αφήνεις να αγαπάω φοβισμένα,<br />μη με αφήνεις να πίνω φοβισμένα,.<br />με μπερδεύεις φόβε, να σε αγαπήσω ή να σε μισήσω;<br />Μήπως αξίζεις και τα δυο φόβε;<br />Μήπως ο καθένας μας μπορεί να κάνει και μια δολοφονία;<br />Μήπως ο καθένας είναι και ένας μικρός Θεός;<br />Φόβε...<br />Λίγο έλειψε να σε γράψω «Θεέ», γιατί φόβε;<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3418107917738512725?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-56339299744401642942010-06-16T11:23:00.000-07:002010-06-16T11:24:50.543-07:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Casalames%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Casalames%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Φοβάμαι κάθε φορά που βλέπω ειδήσεις. Τις νύχτες συχνά πνίγομαι σε σκέψεις. Αναρωτιέμαι αν θα με βρει η επόμενη μέρα στο γραφείο μου ή τρέχοντας από πόρτα σε πόρτα με ένα ένθετο αγγελιών στο χέρι. Και αν πάρω δάνειο; Και αν κάνω οικογένεια; Κάθε «αν» και ένας κρίκος στην αλυσίδα που μόνος μου διάλεξα να φορέσω. Οι άλλοι απλά μου θυμίζουν να την κοιτάξω.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><b style="">Και μόνο να ήξερες τι δύναμη κρύβεις μέσα σου<o:p></o:p></b></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Στην άκρη του γκρεμού αν έρθει η στιγμή που θα πρέπει να πηδήξεις δυο επιλογές έχεις. Να αφήσεις τον εαυτό σου να πέσει στο κενό ή να ανοίξεις τα φτερά που έχεις καλά κρυμμένα στις πλάτες σου και να πετάξεις ψηλά. Μπορείς να ρημάξεις την ζωή σου πριν καν την ξεκινήσεις ή να χαμογελάς χωρίς να σφίγγεις τα δόντια ελπίζοντας στην καινούργια μέρα που θα ξημερώσει. Οι πιο πονεμένοι άνθρωποι που έχω γνωρίσει ήταν και αυτοί που μου χάρισαν τα ωραιότερα χαμόγελα του κόσμου. Γιατί χαμογελάς πραγματικά όταν το μόνο που σου μένει είναι να ελπίζεις. Καμιά δουλειά του κόσμου όσο καλή και αν είναι δεν θα σου φέρει πίσω την αξιοπρέπεια σου αν την έχασες στην προσπάθεια να κερδίσεις ή να κρατήσεις αυτή την δουλειά. Έρχονται δύσκολες μέρες είναι αλήθεια. Αλλά θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολες αν αντί να αντικρίζει ο ένας τον άλλο στα μάτια προτιμούμε να στεκόμαστε σκυμμένοι και να παρατηρούμε την σκιά μας αντί να κοιτάμε τον ήλιο κατάματα. Ο ήλιος ή θα σε ζεστάνει ή θα σε κάψει. Η σκιά πάλι πάντα θα σέρνεται δίπλα στα βήματα σου. Το ζήτημα είναι εσύ ποιόν διαλέγεις για συνοδοιπόρο σε τούτο το ταξίδι. <o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5633929974440164294?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-83255435434636366632010-06-16T07:32:00.000-07:002010-06-16T07:33:08.592-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBjgc3yU8aI/AAAAAAAAA5M/xQhfW1yR8kg/s1600/papandreou.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 249px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBjgc3yU8aI/AAAAAAAAA5M/xQhfW1yR8kg/s320/papandreou.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483379332939575714" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBjgcrTA9FI/AAAAAAAAA5E/QBKwkXUC3qw/s1600/karamanlis.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBjgcrTA9FI/AAAAAAAAA5E/QBKwkXUC3qw/s320/karamanlis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483379329587016786" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBjgcVME1uI/AAAAAAAAA48/DkuYk4LJYoM/s1600/andreasafisa.gif"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 202px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBjgcVME1uI/AAAAAAAAA48/DkuYk4LJYoM/s320/andreasafisa.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483379323652331234" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBjgbmHIxSI/AAAAAAAAA40/pmxIBVK1qKY/s1600/karam12.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 298px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBjgbmHIxSI/AAAAAAAAA40/pmxIBVK1qKY/s320/karam12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483379311015150882" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"><br />...ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ ΜΕΙΝΑΝ ΠΙΟΝΙΑ...<br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-8325543543463636663?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-26316462642469614782010-06-10T06:22:00.000-07:002010-06-10T06:22:27.479-07:00<object style="background-image:url(http://i2.ytimg.com/vi/atCc_JBI2Cs/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/atCc_JBI2Cs&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/atCc_JBI2Cs&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" width="425" height="344" allowScriptAccess="never" allowFullScreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-2631646264246961478?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-79236085900225660792010-06-10T05:27:00.001-07:002010-06-10T05:28:25.567-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBDaWNM20UI/AAAAAAAAA4E/ylu88yhegVU/s1600/26377_1341612113493_1626904241_816194_7609730_n.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TBDaWNM20UI/AAAAAAAAA4E/ylu88yhegVU/s320/26377_1341612113493_1626904241_816194_7609730_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5481120821545455938" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7923608590022566079?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-53368184385997898662010-06-08T03:17:00.001-07:002010-06-08T03:17:12.290-07:00Πάλεψε για να την κάνεις ομορφότερη. Πάλεψε για να δώσεις στον εαυτό σου όλα όσα του αξίζουν. Πάλεψε για να μείνεις όρθιος και να κοιτάξεις την θύελλα κατάματα. Πάλεψε για να σηκωθείς ξανά ακόμη και αν αυτή είναι τόσο δυνατή που τελικά σε ρίξει κάτω. <br /><br />Κάποιος γελάει στα σχέδια σου<br /><br />Το είδα σε μια ταινία που διαπραγματεύονταν την ινδιάνικη σοφία. Μπορεί βέβαια και να ήταν απλά μια αμερικάνικη «τσίχλα». Δεν θυμάμαι. Αυτό που μου έμεινε πάντως ήταν μια παλιά ινδιάνικη παροιμία η οποία έλεγε «Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια για το μέλλον, ο Θεός γελάει». Πολύ σοφό, πολύ πραγματικό και πάνω από όλα επίκαιρο. Τούτη η νέα εποχή που ξημερώνει δεν ενδείκνυται για μεγάλα σχέδια. Εχει αυξηθεί πολύ ο πληθυσμός και μαζί και οι άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να σου τα τσαλακώσουν ή αυτοί που θα τα εκμεταλλευτούν για να κερδίσουν μέσα από αυτά. Όπως και να έχει το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Κλείσιμο ενός κύκλου και άνοιγμα ενός νέου. Η άνοιγμα πολλών μαζί. Μέρα με την μέρα και καινούργιος κύκλος. Αυτό είναι και το καλύτερο από όλα. Να ζεις, να γελάς και να περιμένεις μια καινούργια έκπληξη και όχι να περπατάς στο σκοτάδι περιμένοντας το φως στην άκρη του τούνελ. Αυτό μπορεί και να μην φανεί ποτέ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5336818438599789866?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-52684291315087149682010-06-08T00:43:00.000-07:002010-06-08T00:50:07.168-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TA32ClxHi6I/AAAAAAAAA38/QHzT7lssTTM/s1600/If-Mummies-Ruled.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 249px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/TA32ClxHi6I/AAAAAAAAA38/QHzT7lssTTM/s320/If-Mummies-Ruled.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480306845938060194" /></a><br />Πάρτο νομοτέλεια πάρτο κανόνα της ζωής.Η νέα γενιά έρχεται με πάντοτε με περισσότερη δύναμη από αυτή που μπορεί να σηκώσει η προηγούμενη της. Η προηγούμενη πρέπει απλά να την αγκαλιάσει και να την "εκμεταλλευτεί" αντί να στήσει αναχώματα. Γιατί και αυτά δεν αντέχουν πολύ και έρχονται και την πλακώνουν. Ένα μυστήριο πράγμα σε αυτή την χώρα όμως, τα σάβανα να είναι τόσα πολλά που τελικά να ενώνουν τις δυνάμεις τους και να κάνουν κουμάντο πάντα και για πάντα. Μυστήρια πράγματα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5268429131508714968?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-79459477701709848292010-05-22T04:01:00.000-07:002010-05-22T04:01:15.394-07:00<object style="background-image:url(http://i3.ytimg.com/vi/rp3oGyW2gR0/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rp3oGyW2gR0&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/rp3oGyW2gR0&amp;hl=en_US&amp;fs=1" width="425" height="344" allowScriptAccess="never" allowFullScreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><br /><br />Αν χρειαστεί κάνε με παράδειγμα…<br /><br /><br />Αυτή την γωνιά του χαρτιού που διαβάζεις τούτες τις γραμμές δεν μου την χάρισε κανείς απλόχερα. Πάλεψα, ξενύχτησα, έβαλα τα κλάματα από την πίεση, έκανα και δυο και τρεις δουλειές και τελικά την κέρδισα με το σπαθί μου. Και κάθε μέρα που περνάει ανανεώνω το ραντεβού μαζί της και μαζί σου. Και ας καίγεται το σύμπαν εκεί έξω.<br /><br />Από μικρό παιδί δεν γονατίζω<br /><br />Οσες δυσκολίες και να πέρασα πάντα πίστευα στους κύκλους που ανοίγουν και κλείνουν. Πάντα εκεί που έλεγα, ότι τίποτα δεν μπορούσε να πάει χειρότερα άξαφνα, κάποιο φως ξεπρόβαλλε και έδινε μια λύση στο πρόβλημα μου. Μόνο που για να πιάσω την λύση από τα μαλλιά και να την φέρω βόλτα έπρεπε να δουλέψω σκληρά. Χωρίς να ψάχνω δικαιολογίες και χωρίς να κλαψουρίζω για την πίεση που τρώω στη μάπα. Και πάντα κάπου έβγαινε αυτή η διαδικασία. Πάντα στο τέλος λυτρωνόμουν. Μπορεί τα πόδια μου να έχουν γράψει πολλά χιλιόμετρα δουλειάς, αλλά τα γόνατα μου είναι άθικτα. Ούτε μια στιγμή δεν γονάτισα. Και ούτε και τώρα πρόκειται. Που οι εποχές και οι κυβερνήσεις μας το προστάζουν. Θα στέκομαι απέναντι από το χάος και θα το κοιτάζω στα μάτια. Αν χρειαστεί θα ρθούμε και στα χέρια. Και να δούμε ποιος θα κερδίσει στο τέλος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7945947770170984829?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-31103312442291035412010-05-18T17:07:00.000-07:002010-05-18T18:17:49.188-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S_MyynZJXAI/AAAAAAAAA30/P-hcbcZPiGo/s1600/nosferatu.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 245px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S_MyynZJXAI/AAAAAAAAA30/P-hcbcZPiGo/s320/nosferatu.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472773817334586370" /></a><br />Θα 'ναι δεν θα 'ναι 3.00 το πρωί. Καθισμένος μπροστά στο netbook ψάχνωντας μια αφορμή αλλιώτικη από τις συνηθισμένες για να ξεράσω την κούραση και τη μιζέρια της μέρας, ανοίγω ένα μπουκάλι λευκό κρασί και βάζω τον καινούργιο δίσκο του Παύλου Παυλίδη.<br />Μυσταγωγίας ξεκίνημα.<br />"Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει ο τίτλος". Μια γυναίκα ζωγραφιστή με βλέμμα αυστηρό στο εξώφυλλο. Από αυτές που περιγράφει όλο και πιο συχνά στα τραγούδια του. Αυτή που κάποτε είχε όνομα και την έλεγαν "Κατερίνα" αλλά τώρα πια είναι μια "κυρία". Άλλοτε παράξενη και άλλοτε περαστική. Τούτη δω μοιάζει να κατάγεται από την χώρα των Ταύρων.<br />Κάτσε να δω καλύτερα την μακρυά της φούστα και την βεντάλια ακουμπισμένη προσεκτικά μπροστά της.<br />Ναι είμαι σίγουρος. Τούτη δω η κυρία είναι από εκείνα τα μέρη.<br />Τα τραγούδια κυλάνε εύκολα και γρήγορα σαν το φθηνό λευκό κρασί. Σαν τα δευτερόλεπτα που αν τα βάλεις το ένα δίπλα στο άλλο σημαίνουν μια ολάκερη ζωή.<br />Το μυαλό και το αυτί μου σκαλώνουν ένα κομμάτι πριν το τέλος. <br />"Νοσφεράτου".<br />Από μικρός είχα μια μανία και αγάπη μεγάλη. Τα θρίλερ τα μισούσα. Μόνο κάτι παράξενα και πολλές φορές δύσμορφα πλάσματα αγαπούσα από όλες αυτές τις ταινίες. Τους βρικόλακες. <br />Με γοήτευε η αθανασία τους. Με γοήτευε η θλίψη στο βλέμμα τους που μπλέκονταν με την μεγαλομανία τους. Μα πάνω από όλα με γοήτευε το γεγονός, ότι ενώ ήταν βουτηγμένοι στα πάθη τους, ταυτόχρονα ήταν σίγουροι για την αιώνια αγάπη. Την παντοτινή. Όχι για αυτή που κρατάει μια ζωή και σβήνει με την τελευταία πνοή. Για την άχρονη αγάπη. Την αταίριαστη από κάθε εσχατολογική φανφάρα. Αυτή που υπάρχει και όταν το τελευταίο ίχνος ανθρώπου θα έχει σβήσει από τη γη.<br />Το κομμάτι μπαίνει στο repeat. Ξανά και ξανά μέχρι να γίνει ένα με μένα και η τελευταία λέξη του.<br />Ήμουν κάτι λιγότερο από 25 όταν είδα στο Επταπύργιο παρουσία ζωντανής ορχήστρας με τον Μπαντούκ στην κιθάρα και την Φριντζήλα στα φωνητικά το "Νοσφεράτου". Δεν με τρόμαζε. Δεν με απωθούσε καν. Δεν τον φοβόμουν. Ήθελα μόνο να είναι στο τέλος λίγο πιο χαρούμενος από την θλίψη στην οποία ήταν βυθισμένο το πρόσωπο του. Ήθελα να χαμογελάσει δείχνοντας τα δυο του κοφτερά δόντια.Ήθελα να πιστέψει ότι δεν ψημερώνει νύχτα και μόνο νύχτα για αυτόν. Αλλά τίποτα από αυτά που ήθελα δεν έγινε.<br /><br />"Αν το θες εσύ μες στα όνειρα σου<br />γίνομαι σκιά γίνομαι σκιά σου<br />μέσα στη βροχή γέρνεις το κεφάλι<br />έρχεται η αυγή και θα φύγω πάλι<br /><br />Αν το θες εσύ μες στο όνειρο σου<br />μια μικρή πληγή θα 'μαι στο λαιμό σου<br />όταν η σιωπή πέσει σα σταγόνα<br />τρέξε να κρυφτείς μείνε λίγο ακόμα<br /><br />Αν το θες εσύ μες στα όνειρα σου<br />θα ΄μαι η σκιά δίπλα στη σκιά σου<br />ώσπου η αυγή πάλι να πετάξει<br />πάνω στο νερό κόκκινο μετάξι"<br /><br />Αν το θες εσύ...πάρε με τηλέφωνο...Σε είχα πιο πολύ ανάγκη από ποτέ τώρα και ας μην είχα να σου πω ούτε μια κουβέντα σοβαρή...Λίγο να μιλούσαμε μόνο τώρα που όλα είναι τρωτά...Αύριο θα 'ναι μια ακόμα γαμημένη μέρα...Είναι όμορφη η νύχτα και τα πλάσματα της βλέπεις...<br /><br />Αν το θες εσύ...<br /><br /><br /><br /><strong></strong><em></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3110331244229103541?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-39445148462707648772010-05-13T11:34:00.000-07:002010-05-13T11:34:57.173-07:00<object style="background-image:url(http://i3.ytimg.com/vi/fBAUnt1iWfo/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fBAUnt1iWfo&amp;hl=el_GR&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/fBAUnt1iWfo&amp;hl=el_GR&amp;fs=1" width="425" height="344" allowScriptAccess="never" allowFullScreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3944514846270764877?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-7670336984875618912010-05-11T17:34:00.000-07:002010-05-11T17:35:43.811-07:00...τόσο την φοβάμαι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-767033698487561891?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-32269217418053284542010-05-05T08:41:00.000-07:002010-05-05T08:44:02.157-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S-GSPSTd5xI/AAAAAAAAA3s/hxL2hWRO2is/s1600/athina-fotia2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 237px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S-GSPSTd5xI/AAAAAAAAA3s/hxL2hWRO2is/s320/athina-fotia2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467812213913675538" /></a><br />...και σε ποιόν να απευθυνθείς;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3226921741805328454?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-62915005164875353372010-04-20T09:49:00.000-07:002010-04-20T09:50:00.539-07:00<object style="background-image:url(http://i3.ytimg.com/vi/n4qQg4qKzjw/hqdefault.jpg)" width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/n4qQg4qKzjw&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/n4qQg4qKzjw&amp;hl=en_US&amp;fs=1" width="425" height="344" allowScriptAccess="never" allowFullScreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object><br /><br />O Keith Elam που έγινε γνωστός ως Guru πέθανε στις 19 Απριλίου από καρκίνο. Κρατούσε μυστική την επιδείνωση της υγείας του μέχρι που έπαθε καρδιακή προσβολή και στις 2 Μαρτίου έπεσε σε κώμα, απ'το οποίο ξύπνησε αργότερα, αλλά δεν απέφυγε τελικά το μοιραίο. Είχε γεννηθεί στο Roxbury της Βοστώνης πριν 43 χρόνια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6291500516487535337?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-49678973158894205032010-04-19T06:40:00.000-07:002010-04-19T06:42:33.802-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S8xdv-3zIsI/AAAAAAAAA3k/VZ56xA42aXA/s1600/islandia.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S8xdv-3zIsI/AAAAAAAAA3k/VZ56xA42aXA/s320/islandia.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461843527005840066" /></a><br />Τεχνολογία και μαλακίες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4967897315889420503?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-44601957117989721962010-04-19T06:31:00.000-07:002010-04-19T06:33:16.548-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S8xblhFuORI/AAAAAAAAA3c/pHkDJCXoNuc/s1600/soudan.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S8xblhFuORI/AAAAAAAAA3c/pHkDJCXoNuc/s320/soudan.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5461841148189227282" /></a><br />Λεωφορείο για Αθήνα –Αεροπλάνο για Μιλάνο –Τρένο για Βενετία, Τρένο για Μιλάνο –Αεροπλάνο για Αθήνα –Καράβι για Σαντορίνη –Καράβι για Αθήνα –Τρένο για Θεσσαλονίκη –Σπίτι. Επιστροφή. Εικόνες ένα σωρό από το ταξίδι που έκανα πέρσι τέτοια εποχή και κάπου στην μέση εγώ να χαζεύω τον ορίζοντα που ξεμακραίνει από την μια μεριά και αυτόν που πλησιάζει από την άλλη. Ίδιο νόμισμα όπως και να τον κοιτάξεις. Όπως η ζωή.<br /><br />Δρόμος και πάλι δρόμος<br /><br />Από μικρό παιδί δεν γούσταρα να έχω και πολλές παρτίδες με τον προορισμό. Μπορούσα να βρεθώ σε οποιοδήποτε σημείο της πόλης μόνο και μόνο γιατί η διαδρομή που θα ακολουθούσα θα μου γέμιζε το μάτι. Δε μπα να έφτανα στο απόλυτο τίποτα. Το πολύ πολύ να έκανα μεταβολή και να επαναλάμβανα τον ίδιο δρόμο. Έτσι και στον δρόμο για το σχολείο, το πανεπιστήμιο, τον στρατό, την δουλειά, την βραδινή έξοδο. Πιο πολύ διασκέδαζα όταν πηγαίνοντας κάπου, σκάρωνα σχέδια, σκεφτόμουν γνωστούς και φίλους που έχω καιρό να δω ή παρατηρούσα εικόνες γύρω μου που τις μετέτρεπα σε ολόκληρες προτάσεις και τις έγραφα στο πρώτο χαρτί που έβρισκα μπροστά μου. Κανένας προορισμός δεν συγκρίνεται στο μικρό μου μυαλό με την χαρά και την αγωνία που έχεις για να τον φτάσεις. Και καμία ανάμνηση από κανένα μέρος του κόσμου που τελικά θα καταλήξεις ύστερα από ένα μεγάλο ταξίδι δεν συγκρίνεται με τις εικόνες που θα συναντήσεις στον δρόμο για το μέρος αυτό. Σαν το μικρό κοριτσάκι της φωτογραφίας από το Σουδάν που συνάντησα στο τρένο στον δρόμο για Φλωρεντία με τα τεράστια πανέξυπνα μάτια που επαναλάμβανε με χάρη τους μορφασμούς έκπληξης που της έκανα. Αν δεν άξιζε όλο το ταξίδι για αυτή την εικόνα, τότε για τι άξιζε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4460195711798972196?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-90381365984017665992010-04-13T13:56:00.001-07:002010-04-13T14:00:04.186-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S8TbSg5D_iI/AAAAAAAAA3U/DPV_Due8-aY/s1600/Manos4-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 216px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S8TbSg5D_iI/AAAAAAAAA3U/DPV_Due8-aY/s320/Manos4-1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459729759393283618" /></a><br />...εκεί που θα πας να συνεχίσεις να γράφεις την μουσική σου και να τραγουδάς βραχνά όπως πάντα...<br /><br />Υ.Γ.Κάνας μαλάκας θα φύγει από αυτό τον πλανήτη;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-9038136598401766599?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-59551519319450713702010-04-13T07:53:00.001-07:002010-04-13T07:54:40.731-07:00<span style="font-weight:bold;">Κέρασε με ένα κιλό κρασί και άφησε με να σε κεράσω το επόμενο. </span>Μη με ρωτάς για την δουλειά. Αν πάω να σου μιλήσω για αυτή διέκοψε με με αγένεια και ρώτησε με αν με γεμίζει ακόμα. <br /><span style="font-weight:bold;">Αφησε με να σου μιλάω για τη μουσική με τις ώρες.</span> Γιατί αυτή αγαπώ περισσότερο και από τους ανθρώπους καμιά φορά. Αυτή μου έκανε συντροφιά τις ατελείωτες νεκρές νύχτες, που καθόμουν με το παλιό μου cd player στη κουζίνα του πατρικού μου. <br /><span style="font-weight:bold;">Θύμισε μου τα λάθη μου και θύμωσε μαζί μου για αυτά. </span>Μη με αφήνεις να τα προσπεράσω χαμογελώντας αθώα και βρίσκοντας μια πρόχειρη δικαιολογία για κάθε ένα από αυτά<br /><span style="font-weight:bold;">Ρωτησε με για εκείνη.</span> Για το πώς εισέβαλλε στη ζωή μου ξαφνικά. Και προσπάθησε να μου θυμίσεις πως ήταν η ζωή μου πριν την γνωρίσω. Αναρωτήσου και ρώτα με αν την εκτιμώ όσο πρέπει. <br /><span style="font-weight:bold;">Μείνε σιωπηλός όσο σου περιγράφω τις δυσκολίες της οικογένειας μου.</span> Αφησε με να τελειώσω αλλά στο τέλος μη με κοιτάξεις με συμπόνια. Το μισώ. Απλά άλλαξε κουβέντα σε κάτι πιο ευχάριστο. Εγώ θα έχω αλαφρύνει.<br /><span style="font-weight:bold;">Περπάτησε μαζί μου στη κρύα σκοτεινή Θεσσαλονίκη.</span> Αφησε με να σε πάω σπίτι και στο δρόμο πες μου τι σε απασχολεί. Κάνε ένα τσιγάρο μαζί μου κάτω από το σπίτι σου. Καληνύχτισε με εγκάρδια και ανανέωσε το ραντεβού. Ακόμη και αν αργήσει…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5955151931945071370?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-81908466084746315532010-04-12T15:06:00.000-07:002010-04-12T15:24:16.387-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S8Odhh_xOII/AAAAAAAAA3M/cfBbbZPXDUA/s1600/True_Professionals.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 305px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S8Odhh_xOII/AAAAAAAAA3M/cfBbbZPXDUA/s320/True_Professionals.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459380372690253954" /></a><br />Μας έχει ρημάξει η νέα εποχή. Πάνω που θέλουμε να φύγουμε από τη φωλιά της μάνας μας και να μην την ματάφήσουμε να μας ταϊσει στο στόμα, μια ολόκληρη γαμωεποχή μας σπρώχνει πάλι πίσω. Σε έναν τόπο που χει πεθάνει και έχει αρχίσει να βρωμάει ακόμα νιώθεις μοναχός ζωντανός. Σε ένα τόπο που οι παιδικές φωνές δίνουν τον τόπο του στα τύμπανα πολέμου. Πρόσωπα που αντί να ψάχνουν τον ουρανό κοιτούν κάτω μπας και βρουν κανένα πεταμένο κέρμα. Όχι δεν είναι η γενιά μου αυτή. Η γενιά μου δεν βυθίζει μέσα στο αλκοόλ τα όνειρα της. Δεν ασχολείται με μια ακριβή πουτάνα. Δεν φοβάται να αντικρύσει το άδικο και να το τσακίσει. Κάποιο λάθος κάναμε. Και θα το ανακαλύψω. Ένα ταρακούνημα ήθελα μόνο να τα βάλω όλα πάλι κάτω από τη αρχή...Ευχαριστώ Α. για όλα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-8190846608474631553?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-14135146853138625522010-01-20T05:54:00.000-08:002010-01-20T05:57:42.668-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S1cLY4q6qMI/AAAAAAAAA20/Js6IuH_ky6E/s1600-h/IMG_4600.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/S1cLY4q6qMI/AAAAAAAAA20/Js6IuH_ky6E/s320/IMG_4600.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428820397975578818" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Casalames%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} a:link, span.MsoHyperlink {color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {color:purple; text-decoration:underline; text-underline:single;} p {mso-margin-top-alt:auto; margin-right:0cm; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0cm; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span style="font-family:Arial;">Ο Ανδρείκελος –κατά κόσμον Δημήτρης Κουντούρης- είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση </span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">hip</span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">hop</span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;">καλλιτέχνη. Τα δέκα και πλέον χρόνια που ασχολείται με το </span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">hip</span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">hop</span></b><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;">μαζί με το συγκρότημα του «Αποκάλυψις» πήγε την μουσική του ένα βήμα παραπέρα μένοντας σταθερός όμως στις αρχές του, συνδυασμός σπάνιος.<span style=""> </span>Ειδικά στις μέρες μας. <o:p></o:p></span></b></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΑΛΑΜΕ<span style="text-decoration: underline;"> <br /></span></span></b></p><p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">asalames@ekdotiki.gr</span> <br /></p><p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"> <br /><b style=""><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"><span style="text-decoration: underline;"></span><a href="mailto:asalames@ekdotiki.gr"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></a></span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span style="font-family:Arial;">Πως προέκυψε το «Ανδρείκελος»;<o:p></o:p></span></b></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Πριν μια δεκαετία (τουλάχιστον) ενώ διένυα τα εφηβικά μου χρόνια, έτυχε να «πέσω» πάνω σε αυτήν την λέξη και να διαβάσω την ερμηνεία της. Ανακάλυψα ότι μεταξύ άλλων σημαίνει «άβουλο ον» και σε συνδυασμό με την χειραγωγία σκέψεις που δέχεται ένα παιδί ως την εφηβεία από όλες τις πλευρές, αισθάνθηκα δεμένος μαζί της. Όμως πλέον είχα αρχίσει να σκέφτομαι και να ενεργώ αυτόνομα άρα το απρόσωπο και άλλοτε άβουλο ον – το Ανδρείκελο – έγινε ον με πρόσωπο και βούληση – ο Ανδρείκελος.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Παράλληλα ερμηνεύεται και ως υβρίδιο ανθρώπου / μηχανής γεγονός το οποίο το συνέδεε και με την ιδιότητα μου ως μουσικός παραγωγός μέσω ηλεκτρονικών – ηλεκτρικών μουσικών οργάνων.</span></p><p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"> <br /><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span style="font-family:Arial;">Ένας βετεράνος της hip hop όπως εσύ πως κρίνει το σημερινό σκηνικό της hip hop;<o:p></o:p></span></b></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Το μεγαλύτερο πρόβλημα με την hip-hop σήμερα είναι η έλλειψη οράματος και η περιθωριοποίηση της, όχι από κάποιους τρίτους παράγοντες, αλλά από την ίδια την βάση της λόγω αυτής της έλλειψης οράματος. <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Δεν υπάρχουν στόχοι, πέρα δηλαδή από τους προφανείς.. να πουλήσουμε μούρη με κάθε τρόπο!<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Ο κοινωνικοπολιτικός λόγος, η ποιητική διάσταση και ο ρόλος που είχε ως μέσω καταγγελίας σήμερα θεωρούνται ακόμα και κλισέ. <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι αυτή την περίοδο χαίρει μεγάλης προβολής και αναγνώρισης αλλά η αλήθεια είναι ότι το μόνο που καταφέρνει είναι να λειτουργεί ως background για τις συνήθεις δραστηριότητες του μέσου νεαρού όπως μια βόλτα με το boom αυτοκινητάκι (τέρμα τα woofer εννοείται), sex κλπ.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Κανείς δεν δίνει σημασία και βάρος στον λόγο της γιατί αυτός απλά δεν υπάρχει..ή, ακόμα χειρότερα, περισσεύει από πλήθος αλλά υστερεί από ουσία.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Εξ’ ανέκαθεν, το ζητούμενο δεν ήταν ποτέ να αλλάξουμε (ως κοινότητα) τον κόσμο μέσω της hip-hop, αλλά τουλάχιστον να δήξουμε ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίοι αντιστέκονται στον βιαστή του εγκεφάλου τους.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Σήμερα, αυτός (ο βιαστής) θα μπορούσε να είναι και η ίδια η hip-hop. <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Και για να μην παρεξηγηθώ, αναφέρομαι πάντα πλειοψηφικά διότι υπάρχουν – και υπήρξαν πάντα – λαμπρές εξαιρέσεις οι οποίες δυστυχώς δεν λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψιν λόγω της γενικότερης απαξίωσης που επικρατεί.</span></p><p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"> <br /><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span style="font-family:Arial;">«Ο κύβος ερρίφθη». Ύστερα από τέσσερα χρόνια ποια ανάγκη σας οδήγησε στην κυκλοφορία ενός καινούργιου άλμπουμ;<o:p></o:p></span></b></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Ανάγκη για έκφραση! Αλλά αυτή είναι μια συνεχόμενη κατάσταση παρά τις φαινομενικά μεγάλες «παύσεις»..<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Μάλιστα, έχουν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που είπα «πάμε για νέο δίσκο» με κάποιο σχέδιο!<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Απλά, γράφω τραγούδια με την μπάντα (Αποκάλυψις) σε άτακτα χρονικά διαστήματα. Όποτε δηλαδή αισθανόμαστε ότι έχουμε κάτι μέσα μας που θέλουμε να το εξωτερικεύσουμε. Όταν ενδιάμεσα στις ηχογραφήσεις προκύψει ένα σύνολο που μας ικανοποιεί, το κάνουμε άλμπουμ και – μόνο τότε – σταματάμε την μουσική δημιουργία για τα διαδικαστικά.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Αυτό συνέβη και τώρα με τον «Κύβο».</span></p><p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"> <br /><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span style="font-family:Arial;">«Αν είμαστε ένοχοι». Φαίνεται πως δεν φοβηθήκατε να παρουσιάσετε ένα κομμάτι χωρίς σαφή ομοιοκαταληξία; Πως προέκυψε; Σε σχέση με το περιεχόμενο, θεωρείς, ότι ως πλανήτης έχουμε ακόμα ελπίδες σωτηρίας; <o:p></o:p></span></b></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Χωρίς σαφή ομοιοκαταληξία, ναι… έχω ακούσει διάφορα γι’ αυτό το θέμα. Νομίζω ότι ο περισσότερος κόσμος έχει μπερδευτεί. Το ανομοιοκατάληκτο δεν είναι απαραίτητα άμετρο ούτε άσχημο. Ψυχο-ακουστικά μάλιστα δημιουργεί στον ακροατή την αίσθηση του άγχους και αυτό είναι κάτι που το θέλαμε όλοι σε αυτό το κομμάτι. Από την άλλη, το rap δεν είναι συνώνυμο του rhyme. Αλλά και έτσι να ήταν, ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και άλλες μέθοδοι ερμηνείας όπως το spoken word ή το slam poetry. Γιατί βιαζόμαστε να κατακρίνουμε ένα τέτοιο κομμάτι σαν κακό ραπ αντί να το επαινέσουμε ως καλό spoken word? Τελικά πόσο στενούς ορίζοντες έχει ο μέσος hip-hop ακροατής; <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Βέβαια, όταν ο Sage Francis ήρθε στην χώρα μας πριν μερικά χρόνια με πρόγραμμα το οποίο ήταν κατά το ήμισυ ανομοιοκατάληκτο κανείς δεν παραπονέθηκε; Για να μην αναφέρω τον Sole…<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Επίσης, just for the record, ούτε για την χώρα μας είναι κάτι νέο. Ο συμμετέχοντας στο συγκεκριμένο κομμάτι (gadfly) με την μπάντα του (Trial by Error) είχαν βασίσει ένα ολόκληρο άλμπουμ σε αυτό το μοτίβο το 2004 και ήταν υπέροχο.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">…<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Τώρα, όσον αφορά τον πλανήτη.. η αλήθεια είναι ότι αυτός έχει ανακάμψει αρκετές φορές από παρόμοιες συγκυρίες αλλά εξαλείφοντας τους κυρίαρχους ζωντανούς οργανισμούς δίνοντας ευκαιρία σε άλλα είδη και οικοσυστήματα να εξελιχτούν και εν τέλει να κυριαρχήσουν. Άρα το ερώτημα εδώ είναι αν έχουμε – όχι ως πλανήτης – αλλά ως άνθρωποι ελπίδες σωτηρίας…; <br /></span></p><p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"> <br /><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span style="font-family:Arial;">Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; <o:p></o:p></span></b></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Πρόσφατα έστησα με τον Νικήτα (Benjamin) το φόρουμ της μπάντας (www.apokalypsis.info) και μέσω αυτού προσπαθούμε να δραστηριοποιήσουμε τον κόσμο και να τον φέρουμε πιο κοντά στην μουσική μας με διαγωνισμούς ρεμίξ κλπ. Αυτό το τρέχω εγώ κατά κύριο λόγο. Είναι κάτι νέο για ‘μένα αλλά βλέπω ότι υπάρχει κινητοποίηση και ελπίζω να γίνει αυτό ένας ενεργός δίαυλος επικοινωνίας στο μέλλον.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Πέρα από αυτό, αυτόν τον καιρό ηχογραφώ νέα κομμάτια με τον mc Αστέρι, τα μισά εκ των οποίων είναι σε δικιά μου παραγωγή, και με τον οποίο έχουμε σχεδόν καταλήξει σε ένα σύνολο. Οπότε να περιμένετε ένα άλμπουμ σύντομα.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;">Επίσης, μια από τα ίδια και με τον Μέγα, αλλά αυτό όχι και τόσο σύντομα. <br /></span></p><p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"> <br /><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;"><b style=""><span style="font-family:Arial;">Συμφωνείς με το…ρητό «Το βινύλιο είναι νόμος»;<o:p></o:p></span></b></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt;"><span style="font-family:Arial;"> <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt;"><span style="font-family:Arial;">Δεν ξέρω αν είναι νόμος… <o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt;"><span style="font-family:Arial;">Προσωπικά το λατρεύω! Είμαι ακόμα και ερωτευμένος με αυτό. Υπάρχουν στιγμές που ξεκινάω να βρω ένα βινύλιο από την δισκοθήκη μου και τελικά καταλήγω απλά να χαζεύω το μεγαλείο των στοιβαγμένων βινυλίων.<o:p></o:p></span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0.0001pt;"><span style="font-family:Arial;">Από την άλλη, δεν μπορώ πλέον να παρεξηγήσω κάποιον που αδιαφορεί γι’ αυτό. Εγώ μεγάλωσα με αυτό. Ξέρω τα μειονεκτήματα του και τα κουσούρια του όσο και τα προτερήματά του και είμαι εντάξει με αυτά. Για ένα νέο παιδί όμως που δεν ξέρει ούτε πώς να το κρατήσει μοιάζει με μπελάς. Και τον καταλαβαίνω.. αν και θα του πρότεινα για μια φορά έστω, να κλείσει το ρημάδι το pc του, να βρει ένα βινύλιο της αρεσκείας του και να το ακούσει κοιτάζοντας όχι μια οθόνη αλλά το 30 επί 30εκ. artwork και χαζεύοντας την σκόνη στην βελόνα. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1413514685313862552?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-28000203206639656582010-01-18T05:34:00.001-08:002010-01-18T05:34:13.534-08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/YlycCRQ_400' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/YlycCRQ_400'/></object></p><p>Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας<br />κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,<br />έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,<br />ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,<br />κοκκινίσατε άραγε για τη τόση ευτυχία σας,<br />έστω και μια φορά;<br />Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή<br />για τους απεγνωσμένους; <br /><br />Ποίηση: Ντίνος Χριστιανόπουλος</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-2800020320663965658?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-3914718304316489412009-12-29T08:07:00.001-08:002009-12-29T08:07:28.541-08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/jwKQ4bH733s' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/jwKQ4bH733s'/></object></p><p>"...και ανορθόγραφα στιχάκια ποιητών του δρόμου,<br />να ανοίγουν λεωφόρους στο υποσυνείδητο μου..."</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-391471830431648941?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-38513567032760042552009-12-29T02:43:00.000-08:002009-12-29T04:30:25.602-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SzneYivAaQI/AAAAAAAAA2s/Rr60YhhGa4g/s1600-h/steel-vat.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SzneYivAaQI/AAAAAAAAA2s/Rr60YhhGa4g/s320/steel-vat.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420608139739293954" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);font-family:arial;font-size:180%;" >Να κρατάς.</span><br /></div><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);font-family:arial;"><span style="font-size:180%;">Να μαζεύεις.<br />Να ξεχνάς.<br />Να μη στερεύεις.<br /><br />Να κοιτάς.<br />Να γηρεύεις.<br />Να ξυπνάς.<br />Να μη πεθαίνεις.<br /><br />Να ζητάς.<br />Να προσφέρεις.<br />Να πετάς.<br />Να μη μερεύεις.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3851356703276004255?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-66699698916397333312009-12-17T17:20:00.001-08:002009-12-17T17:22:17.569-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SyrY59slraI/AAAAAAAAA2k/NOO07sA71zI/s1600-h/rf_egefaliko_tetatet_main.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SyrY59slraI/AAAAAAAAA2k/NOO07sA71zI/s320/rf_egefaliko_tetatet_main.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416379992192167330" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:DE; mso-fareast-language:DE;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 2.0cm 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"><span style="font-family:Arial;">Τον βάφτισαν Αλέξανδρο Π. πριν 24 χρόνια, αλλά προτιμά το «Ραψωδός Φιλόλογος». Στίχοι σπάνιοι για τα ελληνικά δεδομένα είτε μέσω των προσωπικών<span style=""> </span>του </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">CD</span><span style="font-family:Arial;"> είτε παρέα με το συγκρότημα των </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">Ladose</span><span style="font-family:Arial;">. Παραπάνω λόγια περιττά. Μιλάνε οι στίχοι του. Και αυτό φτάνει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"><span style="font-family:Arial;"> <br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"><span style="font-family:Arial;">Συνέντευξη: Αλέξανδρος Σαλαμές<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">asalames</span><span style="font-family:Arial;">@</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">ekdotiki</span><span style="font-family:Arial;">.</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">gr</span></p><p class="MsoNormal" style="text-indent: 35.4pt;"> <br /><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;">Πρώτα από όλα θέλω να μου πεις λίγα πράγματα για σένα. Ονοματεπώνυμο, ηλικία και με τι ασχολείσαι εκτός μουσική;</span></b></p><p class="MsoNormal"> <br /><b style=""><span lang="EN-GB" style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-GB" style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Το μικρό μου είναι Αλέξανδρος. Είμαι 24 ετών, έζησα και μεγάλωσα στο Γαλάτσι και τα τελευταία 6 χρόνια ζω στα Ιωάννινα (και τώρα τελευταία στην Άρτα) λόγω σπουδών. Με πολλά πράγματα έχω ασχοληθεί κατά καιρούς αλλά το τελευταίο διάστημα έχω αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο να τελειώσω με τις σπουδές μου και την μουσική. <br /><b style=""> <br />Το «Ραψωδός φιλόλογος» πως προέκυψε;</b></span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Το «Ραψωδός φιλόλογος» ξεκίνησε σαν πείραγμα μέσα στην παρέα μου όταν πέρασα στην φιλολογία το 2003. Το πείραγμα στην πορεία καθιερώθηκε σε καλλιτεχνικό ψευδώνυμο και κρατάει μέχρι και σήμερα. Η αλήθεια είναι πως δεν μου αρέσει ιδιαίτερα αλλά έχει το καλό ότι λόγω της ιδιοτροπίας του εντυπώνεται εύκολα σε όποιον το ακούει, συν του ότι πλέον έχει και συναισθηματική αξία. <br /> <br /><b style="">Μίλησε μου για το τραγούδι «85». Θεωρείς, ότι γενιές που περιγράφεις στο κομμάτι μπορούν να βρουν τον δρόμο τους μακριά από την “</b></span><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">Virtual</span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;">” πραγματικότητα;</span></b></p><p class="MsoNormal"> <br /><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Το φαινόμενο αυτό είναι πλέον κατ’ εξοχήν κοινωνικό και θα τολμήσω να πω πλειοψηφικό. Το στοίχημα είναι να καταφέρουμε να το αποτρέψουμε από το να γίνει καθολικό. Το διαδύκτιο είναι ένα από τα πιο χρήσιμα εργαλεία που διαθέτει η σύγχρονη κοινωνία σήμερα, έχει καταφέρει να εκμηδενίσει όλες τις αποστάσεις και συγχρόνως έχει δημιουργήσει άλλες τόσες. Υπάρχουν π.χ. παιδιά που δεν μιλάνε μεταξύ τους στο σχολείο ενώ βρίσκονται όλη τη μέρα στον ίδιο χώρο και μιλάνε στο </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">msn</span><span style="font-family:Arial;">, το </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">facebook</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">κ.τ.λ. <span style=""> </span>Σαφώς και δεν μπορείς να κατηγορήσεις το </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">facebook</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">και το κάθε </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">facebook</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> <span style=""> </span></span><span style="font-family:Arial;">γι’αυτή την κατάσταση, οι ρίζες του προβλήματος και της λύσης βρίσκονται πολύ πιο βαθιά απ’ όσο παραδεχόμαστε, ποτέ δεν φταίει το εργαλείο αλλά η χρήση που του κάνεις. Επειδή το θέμα αυτό σηκώνει πολύ ανάλυση και θα έπρεπε να γράψω πολλές παραγράφους (και πάλι δεν θα το καλύπταμε εξ’ ολοκλήρου) θα αρκεστώ στο να πω πως το «85» είναι κάτι σαν ένα προσωπικό παράπονο, μια μικρή νύξη στο πως αντιλαμβάνομαι εγώ την κατάσταση αυτή σε πολύ συγκεκριμένες πτυχές του θέματος. Όσο για το αν μπορούν τα παιδιά αυτά να ξεφύγουν, το ζήτημα δεν είναι να ξεφύγουν αλλά να ισορροπήσουν την κατάσταση, να γίνει το </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">internet</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">ένα υγιές κομμάτι της ζωής τους και όχι η ζωή τους. Χρειάζονται ερεθίσματα, εμείς είχαμε τις αλάνες, τις παιδικές χαρές, το παιχνίδι με τα παιδιά στη γειτονιά, είχαμε και το </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">Super</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">Nintendo</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">για όταν καθόμασταν μέσα, χωρίς να μονοπωλεί τον χρόνο μας.<span style=""> </span>Είμαστε υπεύθυνοι όλοι μας στο να δίνουμε τα σωστά ερεθίσματα στις γενιές που μας ακολουθούν, αλλιώς η όλη κατάσταση είναι θέμα χρόνου να μας γυρίσει μπούμερανγκ όταν σε λίγα χρόνια αυτά τα παιδιά θα είναι πολίτες με δικαιώματα και υποχρεώσεις.</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"><b style=""> <br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--> <!--[endif]--><o:p></o:p></b></span></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;">Είσαι μέλος ενός συγκροτήματος όπως οι </span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">Ladose</span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;"> που απέδειξαν ότι το </span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">DIY</span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;"> ζει και βασιλεύει αν υπάρχει το ταλέντο και η όρεξη για δουλειά. Τι μπορεί να σου δώσει κίνητρο τελικά για να διαλέξεις τον δρόμο μεγάλης δισκογραφικής; Μήπως τελειώνει αυτή η ιστορία τελικά;</span></b></p><p class="MsoNormal"> <br /><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Έχουμε δεχτεί τον τελευταίο καιρό προτάσεις (είτε σαν </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">Ladose</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">είτε σαν </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">solo</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span lang="EN-GB" style="font-family:Arial;">o</span><span lang="EN-GB" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">καθένας ξεχωριστά) και μάλιστα από τις μεγαλύτερες δισκογραφικές στην Ελλάδα. Ειλικρινά το μόνο κίνητρο που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι τα έξοδα που γλυτώνεις μέχρι να ολοκληρωθεί ο εκάστοτε δίσκος (αν αναλογιστείς ότι για την τέλεια ποιότητα ήχου μπορεί να χρειαστεί να βάλεις από την τσέπη σου και<span style=""> </span>2.000 ευρώ, ποσό αστρονομικό αυτή τη στιγμή για μένα). Για να βγάλεις λεφτά δεν το συζητώ καν. Εκεί χρειάζονται άλλες κινήσεις, να μπεις στον χορό και να χορέψεις για τα καλά ώστε να χτυπήσεις την τάδε ταρίφα στο τάδε </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">club</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">που θα σε καλέσει. Καλά τα χρήματα αλλά στην δικιά μας περίπτωση τουλάχιστον η μουσική αξιοπρέπεια μας δεν έχει αντίτιμο. Έχουμε λίγα μέσα αλλά πολύ μεράκι και όρεξη και αυτό αρκεί, τουλάχιστον προς το παρόν. <b style=""> <br /> <br />Η δύναμη του </b></span><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">hip</span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;"> </span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">hop</span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;"> τελικά ποια είναι; Στην περίπτωση σου θα τολμούσα να πω ο στίχος. Εσύ τι πιστεύεις;</span></b></p><p class="MsoNormal"> <br /><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Δεν υπάρχει για μένα δύναμη του </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">hip</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">hop</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">αλλά δύναμη της μουσικής και εν γένει της τέχνης. Δύναμη για μένα είναι οτιδήποτε μπορεί να σε αγγίξει, να σε συγκινήσει, να σε προβληματίσει, να σε κάνει να οργιστείς κ.ο.κ, και αυτό δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία μουσική φόρμα ή 16 μπάρες.<span style=""> </span>Εγώ προσωπικά ναι, δίνω τη μεγαλύτερη βάση στο στίχο και γενικά στον λόγο και τις ιδέες του κάθε ανθρώπου. Γουστάρω με τα καλά </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">flows</span><span style="font-family:Arial;">, τα </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">skills</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">κ.τ.λ. αλλά μέχρι εκεί. Θέλω και το κάτι παραπάνω που θα με κάνει να στροφάρω, να ταράζει την αντίληψη των πραγμάτων που έχω και να με κάνει να σκέφτομαι και διαφορετικές πλευρές του θέματος που έχει διαλέξει ο </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">mc</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">να ασχοληθεί. <b style=""> <br /> <br /> <br /></b></span><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">Professional</span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;"> </span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">Sinnerz</span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;">, Ήρωας, </span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">Sifu</span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;"> </span></b><b style=""><span lang="DE" style="font-family:Arial;">Versus</span></b><b style=""><span style="font-family:Arial;">, Μικρός Κλέφτης, Απέχεις…Η Βόρεια Ελλάδα αποκτά τελικά την δική της μουσική προσωπικότητα. Ποιά στοιχεία θεωρείς, ότι είναι αυτά που την αντιπροσωπεύουν περισσότερο;</span></b></p><p class="MsoNormal"> <br /><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Μου αρέσει να ακούω </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">raps</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Το ταλέντο φυτρώνει παντού και δεν περιορίζεται γεωγραφικά. Η Βόρεια Ελλάδα βγάζει καταπληκτικές δουλειές εδώ και πολλά χρόνια και είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσει να μας προσφέρει τρελό υλικό. <b style=""> <br /> <br />Μελλοντικά σχέδια;</b></span></p><p class="MsoNormal"> <br /><span style="font-family:Arial;"><b style=""><o:p></o:p></b></span></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">Έχουμε σχεδόν ολοκληρώσει τον δεύτερο δίσκο των </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">Ladose</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span style="font-family:Arial;">με τίτλο «Η γενιά του </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">prozac</span><span style="font-family:Arial;">» (δανεισμένο από την ομώνυμη ταινία και βιβλίο «</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">Prozac</span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family:Arial;">nation</span><span style="font-family:Arial;">»). Εγώ προσωπικά δουλεύω τον 3^ο μου δίσκο με τίτλο «Ακρωτηριασμένος Αχιλλέας» που δηλώνει τον άνθρωπο που κατάφερε να αποβάλλει τις αδυναμίες του έστω και με τον πιο επίπονο τρόπο. Γενικά περιμένω φρέσκιες εμπειρίες για να γράψω και φρέσκα πράγματα, δεν μου αρέσει να ανακυκλώνομαι μουσικά και σίγουρα δεν είμαι πρόθυμος να γεμίσω έναν δίσκο με ψέματα μόνο και μόνο για να βρίσκομαι στο προσκήνιο με μια νέα κυκλοφορία. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"> <br /> <br />Ανάμεσα σε όλους τους στίχους που έχεις γράψει υπάρχει κάποιος που αγαπάς ιδιαίτερα; Αν ναι ποιος είναι αυτός και για πιο λόγο;</span></b></p><p class="MsoNormal"> <br /><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-family:Arial;"><o:p> </o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;">«Δεν το πιστεύω μα ακόμα κι αν υπήρχε Θεός με τόσο μίσος θα’ θελε να μας ξεχάσει». Χρειαζόμαστε περισσότερη αγάπη, το μίσος πια έχει μπει μέσα μας για τα καλά, μας διαβρώνει και μας δηλητηριάζει. Μόνο αγάπη όπως λέει και ο Είσβο. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Arial;"><span style=""> </span><span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6669969891639733331?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-15126826963459581202009-12-17T12:42:00.000-08:002009-12-17T13:26:47.642-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SyqZJIbjgPI/AAAAAAAAA2c/4DGYtdfNDL0/s1600-h/alone.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 186px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SyqZJIbjgPI/AAAAAAAAA2c/4DGYtdfNDL0/s320/alone.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416309884027371762" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="font-size:180%;">Εγώ είχα <span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">όνειρα...</span><br /><br /></span>Εσύ είχες όνειρα...<br /><br />Αυτός είχε όνειρα...<br /><br />Εμείς είχαμε όνειρα...<br /><br />Εσείς είχατε όνειρα...<br /><br />Αυτοί είχαν όνειρα...<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1512682696345958120?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-39638741972658272362009-12-16T16:44:00.001-08:002009-12-16T16:44:27.510-08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/0iAYMM8w42I' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/0iAYMM8w42I'/></object></p><p>Για αυτό σας λέω...την άλλη φορά που θα μας ρίξουνε να μην την κοπανίσουμε...να ζυγιαστούμε...Μην ξεπουλήσουμε φθηνά το τομάρι μας...</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3963874197265827236?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-10134540333359411782009-12-06T09:37:00.000-08:002009-12-06T09:39:32.161-08:00<blockquote><p class="small">...και έφτασε και στη Κρήτη...<br /></p></blockquote>Σημερα στο ηρακλειο εγιναν 5 συλληψεις χωρις να εχει γινει το παραμικρο ...<br />Πιο συγκεκριμενα 2 κοπελες συνεληφθησαν εξω απο την καταληψη ΠΙΚΠΑ μετα απο απροκλητη επιθεση μιας διμοιριας σε κοσμο που κατευθυνοταν προς τη συγκεντρωση στα λιονταρια και επισης τρεις συλληψεις στο παρκο θεοτοκοπουλου πανω απο την καταληψη ευαγγελισμου.<br />Να σημειωθει οτι οι συλληψεις εγιναν χωρις να εχει γινει το παραμικρο και ακουγεται οτι σε εναν συλληφθεντα εχουν φορτωσει μπουκαλια ...<br />Στη πορεια το μεσημερι δεν σημειωθηκε κατι ιδιαιτερο ενω το ηρακλειο εχει πλυμμυρισει απο ασφαλιτες και μπατσους καθως ξεχειλλησε ο υπονομος της ΓΑΔΗ.<br /><br />ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΝΕΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ....<br /><br />Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1013454033335941178?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-25948254853628785602009-12-06T05:03:00.001-08:002009-12-06T05:03:36.401-08:00<blockquote><p class="small">Κάποιες σκέψεις γύρω απο το Δεκέμβρη που έρχεται</p></blockquote><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><null> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </null><!--[if gte mso 10]> <null> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </null <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt;">Με αφορμή τις συζητήσεις που γίνονται για τις εκδηλώσεις μνήμης για τον περσινό Δεκέμβρη παρατηρείται και μια άποψη η οποία υποστηρίζει ότι αυτές η εκδηλώσεις δεν έχουν ιδιαίτερο νόημα εφόσον εντάσσονται στη λογική μιας επετείου. Θεωρώντας τη στάση αυτή εξωκοινωνική και ανιστορική θα ήθελα να κάνω εν συντομία κάποιες παρατηρήσεις. </p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span>Καταρχήν κάθε γεγονός ακόμα και αν έχει επετειακές καταβολές αποκτά νέα διάσταση από αυτά που γίνονται κατά τη διάρκειά του στο πέρασμα του χρόνου. Έτσι το Πολυτεχνείο δεν σταματά το 73 αλλα περνά μέσα από το θάνατο του<span style=""> </span>Μιχάλη Καλτεζά, τη Σταματίνα Κανελλοπουλου, τον Ιάκωβο Κουμη, την καταργηση του ασύλου το 95 και τους εξεγερμένους, τα ξηλωμένα πεζοδρόμια της μεταπολίτευσης, τις συγκρούσεις, το ξύλο, τις αύρες. Το πάθος της εξουσίας να μείνει η ημερομηνία της 17 Νοέμβρη μονοσήμαντη και στείρα κατέρρευσε μπροστά στο πείσμα της κοινωνίας.</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span>Η ημερομηνία της 17 Νοέμβρη έπαιρνε καινούργια διάσταση μετά από κάθε τέτοιο γεγονός <span style=""> </span><span style=""> </span>και κάθε χρόνο είχαμε μια επέτειο πιο εμπλουτισμένη πολιτικά από την προηγούμενη με καινούργια πολιτικά διακυβευματα και διλλήματα. Αυτός είναι ο λόγος που η 17 Νοέμβρη δεν έγινε ποτέ 28 Οκτωβρίου. Γιατί ήταν πάντα ένα κοινωνικό ραντεβού από τα κάτω, πέρα από τις φαμφάρες καθεστωτικών πολιτικών, το οποίο το καθόρισαν οι παρόντες και όχι οι απόντες.</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span>Όσοι υποστηρίζουν πως δεν έχει σημασία το να κατέβουμε στο δρόμο στις 6 του Δεκέμβρη εκτός ότι γυρνάνε την πλάτη τους στην κοινωνία που έτσι και αλλιώς έχει τα δικά της εργαλεία για να κρίνει, κάνουν και δύο πολύ σοβαρά κατά τη γνώμη μου λάθη. Καταρχήν δεν κατανοούν τη σημασία της συλλογικής μνήμης και αφετέρου την έννοια της ιστορικής συνέχειας.</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span>Η συλλογική μνήμη είναι ένας από τους βασικούς συντελεστές του ιστορικου μετασχηματισμού μιας και είναι ο κύριος παράγοντας <span style=""> </span>της κοινωνικής ταυτότητας. Είτε το θέλουμε είτε όχι η συλλογική μνήμη μορφοποιείται στο δρόμο σε πράξεις που νοηματοδοτούν το παρελθόν και το μετατρέπουν σε «δρώμενο», ικανό να επηρεάσει την έκβαση του παρόντος και, συνακόλουθα, να πλάσει το μέλλον. Αν αφήσουμε με λίγα λόγια τη μνημη να παγιωθεί με εργαλεία ξένα προς εμάς όπως είναι τα ΜΜΕ και όχι με πορείες και αγώνες τότε θα φτάσουμε στο μη αναστρέψιμο σημείο της παραποίησης ή της λήθης.</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span>Όσο για αυτούς που προσμένουν μια νέα εξέγερση πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτή περναει μέσα από τη διατήρηση της μνήμης προηγούμενων εξεγέρσεων τόσο σαν θεωρεία όσο και σαν πράξη. Οι εξεγέρσεις είναι λάθος να παρουσιάζονται ανιστορικά ως δεδομένες παγιωμένες αλήθειες αλλά να δοκιμάζονται μέσα από νέα εμπλουτισμένα γεγονότα. Μια ανιστορική παρουσίαση δεν διευκολύνει την προσέγγιση της εξέγερσης ως πρακτικής που γίνεται στο χρόνο. Η αντίληψη της ασυνέχειας, των τομών κλπ, εξάλλου δεν συλλαμβανει την εξέγερση, και κατ΄επέκταση την ολική ανατροπή που φωνάζαμε τον περσινό Δεκέμβρη, ως διαδικασία υπέρβασης. <span style=""> </span><span style=""> </span><span style=""> </span><span style=""> </span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Γρηγόρης Πανουτσόπουλος</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-2594825485362878560?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-12350084662402353292009-12-06T04:57:00.000-08:002009-12-06T04:58:38.100-08:00<p><br />Με αφορμή τις μαζικές συλλήψεις και τις κακοποιήσεις που σημειώθηκαν σε βάρος των συλλαμβανόμενων στη διάρκεια των μαζικών κινητοποιήσεων που ακολούθησαν την δολοφονία του 15χρονου Α.Γρηγορόπουλου, δικηγόροι συγκροτήσαμε την Ομάδα Νομικής Βοηθείας με στόχο την αποφασιστική παρέμβαση για την αποτροπή αυθαιρεσιών και παραβιάσεων σε βάρος των συλλαμβανόμενων, προσαγόμενων και όσων συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, την παροχή άμεσης νομικής βοήθειας και συμπαράστασης σε όσους βρεθούν αντιμέτωποι με τους μηχανισμούς καταστολής, για την περιφρούρηση των βασικών δικαιωμάτων τους, την ενημέρωση των πολιτών που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για τα δικαιώματα τους, τα μέσα και τις διαδικασίες για την προστασία τους, καθώς και την δημοσιοποίηση περιστατικών βίας σε βάρος διαδηλωτών. Καθ' όλο το διάστημα που μεσολάβησε το έργο της Ομάδας αποδείχθηκε σημαντικό και αναγκαίο.<br />Παράλληλα η αυταρχικοποίηση του κράτους και η άγρια καταστολή των λαϊκών κινητοποιήσεων θέτουν σε διαρκή κίνδυνο τα ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Το τελευταίο διάστημα ιδιαιτέρως έχει μεθοδευτεί ακόμη πιο έντονα η δαιμονοποίηση της περιοχής των Εξαρχείων και η στοχοποίηση πολιτικών χώρων, ενώ διατυμπανίζεται ότι "ο Δεκέμβρης" θα είναι ένα "τεστ" για τον νέο υπουργό. Μια απλή ανάγνωση των δηλώσεων του πρωθυπουργού, του υπουργού και λοιπών κυβερνητικών στελεχών, σε συνδυασμό με τη γενικευμένη προπαγάνδα των ΜΜΕ, καθιστά ολοφάνερο ότι τίθενται στο στόχαστρο της καταστολής οι προγραμματισμένες κινητοποιήσεις της 5ης, 6ης και 7ης Δεκεμβρίου στο κέντρο της Αθήνας.<br /></p><p>Σε αυτή την εξαγγελθείσα επίθεση στα δικαιώματα των διαδηλωτών, η Ομάδα Νομικής Βοήθειας θα είναι παρούσα υπηρετώντας τον ρόλο της όπως περιγράφηκε. </p><p><br />Τηλέφωνα καταγγελιών :<br /><span style="font-weight: bold;">6972-718536 </span><br /><span style="font-weight: bold;">6972-799025 </span><br /><span style="font-weight: bold;">6976-395658 </span><br /><span style="font-weight: bold;">6946-738686 </span><br /><span style="font-weight: bold;">6978-909319 </span><br /><span style="font-weight: bold;">6936-492025 </span><br /><span style="font-weight: bold;">6975-752346 </span><br /><span style="font-weight: bold;">6973-335960<br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1235008466240235329?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-68112049012450800432009-12-06T04:55:00.000-08:002009-12-06T04:56:45.971-08:00<h4><i><span style="" lang="EL">ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ<br /> <br /> <o:p> </o:p> </span> </i></h4> <h4><span style="" lang="EL">Ξεκινώντας με δεδομένο ότι η στάση στην ανάκριση είναι σε κάθε περίπτωση μια πολιτική στάση, είναι φανερό ότι ένα τέτοιο κείμενο δεν μπορεί παρά να μπαίνει τόσο στο πολιτικό μέρος αυτής της στάσης, όσο και στο τεχνικό που της αντιστοιχεί.<br />Αυτό είναι αναπόφευκτο. Ακόμα και ένα απλό κείμενο με "νομικές συμβουλές δεν μπορεί να είναι ουδέτερο. Πίσω του βρίσκεται μια πολιτική αντίληψη που το διαποτίζει. Για να μην πέσουμε λοιπόν στην υποκρισία να σκαρώσουμε δήθεν ένα τυπικό νομικό κείμενο οχυρωμένοι πίσω από την "εξουσία" των ειδικών μας γνώσεων, παρασιωπώντας την πολιτική του ουσία, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε απ την αρχή. ότι το καθοριστικό στην ανάκριση από πολιτική άποψη είναι η συνεργασία η όχι με τον κατασταλτικό μηχανισμό.<br />Λυτή δεν είναι απλά μια ιδεολογική στάση απόρριψης αυτού του μηχανισμού του κράτους στην πιο ξεκάθαρη κατασταλτική του λειτουργία, αλλά και του αστικού δίκαιου σαν τέτοιου, που με καθαρά ταξικά κριτήρια ποινικοποιεί μερικές πολιτικές συμπεριφορές και πράξεις και πολλές φορές άμεσα και ιδεολογίες.<o:p> </o:p> </span></h4> <p style=""><span style="" lang="EL">Ετσι ο στόχος αυτού του κείμενου δεν είναι το πώς θα αποδείξουν την αθωότητα τους τα εκάστοτε θύματα της κρατικής καταστολής μέσα από μια τεχνικά άψογη στάση, μέσα 'στην οποία ενδεχόμενα περιλαμβάνονται και οι παραπειστικές απαντήσεις η οι αντιπερισπασμοί, αλλά πως θα έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή ευχέρεια κινήσεων μέσα στη δίκη ν' αποκαλύψουν τις πολιτικές σκοπιμότητες που οδήγησαν στη δίωξη τους και ν αντιστρέψουν τους ορούς μεταξύ κατήγορου και κατηγορουμένου σε μια πολιτική βάση και όχι γιατί σώνει και καλά δεν υπάγονται οι συγκεκριμένες πράξεις στα άρθρα του κατηγορητήριου με ερμηνείες τραβηγμένες απ' τα μαλλιά η πολύ περισσότερο με εξευτελιστικές δηλώσεις καταδίκης από τον κατηγορούμενο των πράξεων που του αποδίδονται. Σε κάθε περίπτωση κάθε δίκη έχει τις δικές της ιδιόρρυθμες, που πρέπει να σταθμίζονται όσο γίνεται πιο ψύχραιμα, κάτι που δεν μπορεί να γίνει συνήθως στην ανάκριση με τα δεδομένα που υπάρχουν από την πράξη και για το λόγο αυτό η - και τεχνικά - σωστότερη στάση στην ανάκριση είναι η στάση της μη συνεργασίας. Στόχος είναι να μην γίνει καμιά απολύτως κατάθεση ή δήλωση που μπορεί αργότερα να μας μπλέξει σε φαύλους κύκλους ή αντιφάσεις. <o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Eίναι επίσης χρήσιμο να ξέρει ο καθένας που συλλαμβάνεται και κατηγορείται για κάτι, ότι με κάποια τυχόν λαθεμένη στάση του μπορεί να μπλέξει τους άλλους συγκατηγορούμενους του γι' αυτό και η υπεράσπιση οφείλει να είναι ενιαία, ή να δημιουργήσει κάποιο κεκτημένο για το μηχανισμό καταστολής, που θα χρησιμοποιήσει για μελλοντικές ανακρίοεις και δίκες.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Τελειώνοντας αυτή την εισαγωγή θα θέλαμε να θυμίσουμε και να τονίσουμε, ότι οποίος πέφτει στα χεριά της αστυνομίας η του ανακριτή, πρέπει να θυμάται πάντα ότι έχει απέναντι του επαγγελματίες, που απ την πείρα τους ξέρουν πολύ καλά να χρησιμοποιούν τον πανικό, το φόβο. την αμηχανία, την κούραση και την αγνοία, αλλά και τις διαφορές κουτοπονηριές που τους σερβίρονται.<br />Περά από τη γνώση και την πείρα, έχουν και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτοί θα κρίνουν ποιους θα παραπέμψουν και γιατί. Κάποιοι άλλοι σαν κι αυτούς θα κρίνουν αν θα δικαστούν οι κατηγορούμενοι, ποτέ και για ποιο λόγο. Φυσικά και δεν είναι αλάνθαστος αυτός ο μηχανισμός, αλλά πολύ σπανία μπορεί να τα αξιοποιήσει μόνος του και απομονωμένος ο κατηγορούμενος και σχεδόν ποτέ αυτοσχεδιάζοντας...<o:p> </o:p> </span></p> <h4 style="text-align: center;" align="center"><span style="" lang="EL">ΔΗΛΩΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ - ΠΡΟΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ<o:p> </o:p> </span></h4> <h4><span style="" lang="EL"><br />1) Σύμφωνα με το άρθρο 157 του οργανισμού σώματος Αστυνομίας Πόλεων (Ν. 2458/1953), όποιος αρνείται να δηλώσει την ταυτότητα του ή δηλώνει ψεύτικα στοιχεία, τιμωρείται με φυλάκιση από δέκα μέρες μέχρι 1 χρόνο, βάσει του ίδιου νόμου είμαστε υποχρεωμένοι να δηλώσουμε την ταυτότητα κάποιου άλλου, εφόσον τον γνωρίζουμε και να μην δηλώνουμε ψεύτικα στοιχεία γι αυτόν.<br />'Οταν μας ζητηθούν τα στοιχεία μας, είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να τα δίνουμε.<br />Αν μας τα ζητήσουν αστυνομικοί με στολή τα δίνουμε ενώ αν φορούν πολιτικά, ζητάμε πρώτα να μας δείξουν την ταυτότητα τους.<br />Η υποχρέωση μας εξαντλείται στο να δείξουμε την ταυτότητα μας. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε κανένα άλλο στοιχείο ή πληροφορία.<o:p> </o:p> </span></h4> <p style=""><span style="" lang="EL">2. Αρκετές φορές τα αστυνομικά όργανα μετά τον έλεγχο της ταυτότητας μας ζητάνε να τους ακολουθήσουμε στο τμήμα. με το αιτιολογικό της εξακρίβωσης στοιχείων. Από τη στιγμή όμως που τους έχουμε δείξει την ταυτότητα μας, αυτό είναι παράνομο και πρέπει να διαμαρτυρόμαστε.<br />Αν τυχόν μας πάνε στο τμήμα ξαναδίνουμε τα στοιχείο μας και απαιτούμε να φύγουμε. Αν μας ζητήσουν κατάθεση π.χ. που είμαστε, που πηγαίναμε, τι θέλαμε εκεί, αρνούμαστε κατηγορηματικά να απαντήσουμε, λέγοντας πως παρανομούν, γιατί στο βαθμό που δεν έχουμε πάρει κλήση, δεν είμαστε μάρτυρες αλλά στην πράξη κατηγορούμενοι, που έχουμε συλληφθεί γιατί ούτε ένταλμα υπάρχει, ούτε για αυτόφωρο αδίκημα κατηγορούμαστε οπότε δικαιούμαστε να μην απαντήσουμε και απαιτούμε άμεσα τον δικηγόρο μας.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Α (β) ΑΥΤΟΦΩΡΗ ΣΥΛΛΗΨΗ<br />1. Μπορεί να συλληφθούμε και να οδηγηθούμε στο αστυνομικό τμήμα κάτω απ' την δικαιολογία ότι έχει διαπραχτεί κάποιο αυτόφωρο έγκλημα. Οταν η αθωότητα μας είναι φανερή διαμαρτυρόμαστε ΕΝΤΟΝΛ.<br />Στο τμήμα δίνουμε μόνο τα στοιχεία μας και αρνούμαστε να απαντήσουμε σε άλλες ερωτήσεις ... βιογραφικά, κατάσταση κατηγορουμένου κ.λ.π ή να τις υπογράψουμε. Αρνούμαστε να σώσουμε δείγμα γραφικού χαρακτήρα.<br />Μετά από αυτά. απαιτούμε να μας αφήσουν ελεύθερους. και αν όχι να μας δηλωθεί ότι είμαστε κατηγορούμενοι. Εάν είμαστε κατηγορούμενοι, υπογραφούμε την έκθεση σύλληψης αφού βεβαιωθούμε ότι σ αυτή γράφεται η ακριβείς ώρα σύλληψης.<br />Κατόπιν απαιτούμε να τηλεφωνήσουμε σε συγγενείς μας και στον δικηγόρο μας. Αρνούμαοτε σταθερά οποιαδήποτε συζήτηση, κατάθεση κλπ, προτού επικοινωνήσουμε με το δικηγόρο μας.<br />Η αστυνομία συχνά κάνει προανάκριση, και χωρίς εισαγγελική παραγγελία. Το ν' αρνηθούμε να απαντήσουμε σαν κατηγορούμενοι στην αστυνομική ανάκριση δεν είναι αδίκημα.<br />Μπορούμε να καταθέσουμε μόνο με τη φράση "αρνούμαι τις κατηγορίες" και να το υπογράψουμε ακόμα και αν δεν παρίσταται ο δικηγόρος μας.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Τέλος αμέσως ή το πολύ σε 24 ώρες πρέπει να οδηγηθούμε στον εισαγγελέα.<br />Αν τώρα περάσει το 24ωρο και δεν έχουμε πάει στον εισαγγελέα, διαμαρτυρόμαστε έντονα και απαιτούμε σύμφωνα με το Σύνταγμα να μας αφήσουν ελευθέρους. (Σημείωση μόνο στην περίπτωση που ο τόπος σύλληψης δεν ανήκει στην έδρα του εισαγγελέα, μπορεί να παραταθεί το 24ωρο, και πάντα όχι περισσότερο από τον αναγκαίο χρόνο για την μεταφορά του κρατούμενου. Η παραβίαση αυτών των προθεσμιών είναι ποινικό αδίκημα για τους υπεύθυνους αστυνομικούς, οπότε μπορούμε να τους μηνύσουμε.<o:p> </o:p> </span></p> <h4 style="text-align: center;" align="center"><span style="" lang="EL">ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ<o:p> </o:p> </span></h4> <h4><span style="" lang="EL"><br />Αν μας οδηγήσουν στον εισαγγελέα, πέραν του 24ώρου, διαμαρτυρόμαστε και εδώ έντονα, απαιτούμε να αφεθούμε ελεύθεροι, και με τον δικηγόρο μας υποβάλλουμε ένσταση.<br />Αν οδηγηθούμε εμπρόθεσμα, ο εισαγγελέας αποφασίζει αν θα ασκήσει δίωξη ή όχι.<br />Από τη στιγμή που ο εισαγγελέας μας απαγγείλει την κατηγορία, μπορεί:<br />(α) ή να μας αφήσει ελεύθερους, και να προσδιορίσει ρητή δικάσιμο<br />(β) ή να μας παραπέμψει στο αυτόφωρο δικαστήριο (άμεσα ή το αργότερο σε 24 ώρες)<br />(γ) ή να διατάξει συμπλήρωση της προανάκρισης στο αστ. τμήμα (οπότε ζητούμε να αφεθούμε προσωρινά ελεύθεροι)<br />(δ) ή τέλος αν θεωρήσει ελλιπή τα στοιχεία να μας παραπέμψει στον ανακριτή για κυρία ανάκριση (άμεσα), οπότε λήγει και η συνοπτική διαδικασία του αυτόφωρου.<o:p> </o:p> </span></h4> <p style=""><span style="" lang="EL">Τώρα στο ΑΥΤΟΦΩΡΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, μπορούμε να ζητήσουμε τριήμερη αναβολή (το δικαστήριο τη δίνει υποχρεωτικά). Ακόμα το δικαστήριο αποφασίζει για τη συνέχιση ή μη της κράτησης.<br />Στον ΑΝΑΚΡΙΤΗ πάλι μπορούμε να ζητήσουμε τριήμερη (τουλάχιστον) προθεσμία για να απολογηθούμε (που μας δίνεται υποχρεωτικά). Μέχρι την απολογία μπορεί να αφεθούμε προσωρινά ελεύθεροι. Μετά την απολογία στον ανακριτή, ο ανακριτής πρέπει άμεσα ή το πολύ σε 24 ώρες σε συνεργασία με τον εισαγγελέα είτε να εκδώσει ένταλμα προφυλάκισης στα αδικήματα που ο νόμος το επιτρέπει, είτε να μας αφήσει ελεύθερους (και να παραπέμψει την υπόθεση σε ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Α (γ) ΣΥΛΛΗΨΗ ΜΕ ΕΝΤΑΛΜΑ<br />Αν δεν συλληφθούμε επ' αυτοφώρω, μπορεί να συλληφθούμε μόνο με ένταλμα που θα πρέπει να μας επιδοθεί τη στιγμή της σύλληψης.<br />Το ένταλμα σύλληψης πρέπει να έχει οπωσδήποτε το ονοματεπώνυμο, τη διεύθυνση και περιγραφή μας, το έγκλημα για το οποίο κατηγορούμαστε με το άρθρο του, σφραγίδα και υπογραφή από τον ανακριτή και το γραμματέα αλλιώς είναι ΑΚΥΡΟ.<br />Δε μπορεί να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για εγκλήματα με ελάχιστο όριο ποινής κάτω από τρεις μήνες.<br />Ισοδύναμο με το ένταλμα σύλληψης είναι και το βούλευμα του συμβουλίου πλημμελειοδικών ή εφετών<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">(4>Σε ειδικές περιπτώσεις μπορούν να διατάξουν τη σύλληψη και ο πρόεδρος εφετών ο πρόεδρος του δικαστηρίου που δικάζει το δικαστήριο και ο εισαγγελέας στα αυτόφωρα.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Είναι αμφίβολης συνταγματικότητας να μας επιδίδετε το ένταλμα όχι κατά την στιγμή της σύλληψης αλλά μετά την προσαγωγή μας στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα όπως συνήθως γίνετε στην πράξη. (Αρθρο 6 του Συντάγματος). <o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Αν η σύλληψη γίνει σε εκκλησία την ώρα της λειτουργίας η σε σπίτι την νύχτα χωρίς να το ζητήσει ο ιδιοκτήτης η να τηρηθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται για νυχτερινή ερευνά σε σπίτι, αυτοί που κάνανε τη σύλληψη διώκονται πειθαρχικά.<br />Προβλέπεται - αλλά χωρίς κυρώσεις - ότι αυτοί που κάνουνε τη σύλληψη, πρέπει να μας φέρονται καλά να μην μας προσβάλουν, να μην μεταχειρίζονται βία και να μη μ<κ δένουν παρά μόνο όταν αντισταθούμε ή μας θεωρούν ύποπτους φυγής. ><br />Αυτά ισχύουν και για τα αυτόφωρα. Βέβαια το ξύλο, οι βρισιές κλπ συνιστούν αδίκημα για τους αστυνομικούς και πρέπει να μηνύονται.<br />Όπως και να συλληφθούμε πρέπει χωρίς αναβολή και το αργότερο μέσα σε 24 ώρες να προσαχθούμε στον ανακριτή που είναι αρμόδιος (αρθρ. 6 παρ. 2 Συντ.). Εκεί παίρνουμε τουλάχιστον τριήμερη προθεσμία για απολογία.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Α (δ) ΕΡΕΥΝΑ<br />Έρευνα μπορεί να γίνει όταν διεξάγεται οποιαδήποτε ανάκριση για πλημμέλημα ή κακούργημα. Επίσης μπορεί να γίνει για να συλληφθεί κάποιος που διαπράττει αυτόφωρο πλημμέλημα (ή κακούργημα).<o:p> </o:p> </span></p> <h4 style="text-align: center;" align="center"><span style="" lang="EL">Ερευνα σε σπίτι.<o:p> </o:p> </span></h4> <h4><span style="" lang="EL"><br />Η έρευνα στο σπίτι μπορεί να γίνει οποιαδήποτε ώρα της μέρας. Τη ΝΥΧΤΑ αντίθετα επιτρέπεται η έρευνα ΜΟΝΟ αν πρόκειται να συλληφθεί πρόσωπο που διώκεται νόμιμα (με ένταλμα σύλληψης) ή για να συλληφθεί κάποιος μέσα στο σπίτι, που διαπράττει αυτόφωρο πλημμέλημα ή κακούργημα. Νύχτα είναι από τις 8μ.μ.-6π.μ. το χειμώνα (1 Οκτωβρίου - 31 Μαρτίου) και 9μ.μ.-5π.μ. το καλοκαίρι (1 Απριλίου - 30 Σεπτεμβρίου).<o:p> </o:p> </span></h4> <p style=""><span style="" lang="EL">ΕΡΕΥΝΑ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ<br />Τη νύχτα μπορεί να γίνει έρευνα, χωρίς ιδιαίτερες προϋποθέσεις και σε χώρους που είναι προσιτοί στον καθένα (π.χ. καφενεία - μπαρ - κινηματογράφους κλπ).<br />ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΡΕΥΝΑ<br />Την έρευνα κάνουν τουλάχιστον δυο άτομα όπου απαραίτητα ο ένας είναι δικαστικός. Όταν μας χτυπήσουν το κουδούνι για έρευνα, ζητάμε τα στοιχεία των αστυνομικών-δικαστικών, το ένταλμα έρευνας και αν είναι μέρα ανοίγουμε την πόρτα.<br />Τη νύχτα εκτός από το ένταλμα έρευνας ζητάμε να μας πουν τους επιπλέον λόγους που υπάρχουν για να γίνει η έρευνα τη νύχτα (δηλ. αν υπάρχει ένταλμα σύλληψης, από που πιστεύουν οι αστυνομικοί ότι εμείς έχουμε σχέση με κάποιο αδίκημα κλπ).<br />Πάντως σε κάθε περίπτωση έχουμε το δικαίωμα να ειδοποιήσουμε τον δικηγόρο μας και όποιον άλλο ότι μας κάνουν ερευνά.<br />Η ερευνά δεν μπορεί να γίνεται ταυτόχρονα σε δυο δωμάτια. Εχουμε το δικαίωμα να είμαστε μπροστά όταν κάνουν έρευνα. Αυτό μας προφυλάσσει από τυχόν αυθαιρεσίες αστυνομικών οργάνων που προσπαθούν να μας ενοχοποιήσουν.<br />Αν τυχόν λείπει ο ένοικος (ή δεν ανοίγει) ο ανακριτής πρέπει να παραβιάσει την πόρτα. Σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να προσκαλείται κάποιος γείτονας για να παραστεί στην ερευνά.<br />Η έρευνα πρέπει να γίνεται χωρίς περιττή δημοσιότητα η ενόχληση του ενοίκου.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">ΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΨΑΞΟΥΝ<br />Μπορούν να ψάξουν σχεδόν τα πάντα, με προσοχή όμως για να μην προξενήσουν ζημίες. Αν καταστρέψουν αντικείμενα <π.χ. στρώματα, βιβλία κλπ αυτό μπορεί να συνιστά ποινικό αδίκημα αν υπάρχει δόλος.><br />Για τυχόν ζημιές στην ερευνά, αποζημίωση μπορούμε να ζητήσουμε από το δημόσιο.<br />Οι ερευνητές δεν μπορούν να ερευνήσουν σφραγισμένη αλληλογραφία ("απόρρητο αλ/φιας", έγγραφα που καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο, και βιβλιάρια καταθέσεων (τραπεζικό απόρρητο). Για να ερευνήσουν τα παραπάνω χρειάζεται επιπλέον άδεια από ανακριτή, ενώ ειδικά για το επαγγελματικό απόρρητο ισχύει το εξής: Οι αστυνομικοί απαγορεύεται να διαβάσουν τα έγγραφα, αλλά αφού τα κατάσχουν τα σφραγίζουν σε φάκελο που στη συνέχεια μεταβιβάζεται στο αρμόδιο επαγγελματικό σωματείο (Δικηγορικό Σύλλογο, Ενωση Συντακτων, Εμπορικό Σύλλογο κλπ), το οποίο αποφασίζει για το εάν θα δοθούν τα έγγραφα στην ανάκριση.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Στο τέλος της έρευνας συντάσσεται ΕΚΘΕΣΗ ΕΡΕΥΝΑΣ, στην οποία γράφονται αναλυτικά και τα αντικείμενα που τυχόν θα κατασχεθούν.<br />Απαιτούμε να γραφτούν όλα τα κατασχεμένα αντικείμενα. Στο τέλος έχουμε το δικαίωμα να ζητήσουμε (και προφορικά) αντίγραφο της έκθεσης έρευνας. Η έκθεση υπογράφεται και από μας και από τους αστυνομικούς.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">ΕΡΕΥΝΑ ΧΩΡΙΣ ΕΝΤΑΛΜΑ<br />Προβλέπεται ότι σε αυτόφωρα αδικήματα η αστυνομία μπορεί να μπει σε σπίτι χωρίς ένταλμα και χωρίς την παρουσία δικαστικού. Τότε σ' αυτή την περίπτωση, πριν ανοίξουμε, πρέπει να μας δηλώσουν προφορικά το σκοπό της έρευνας (π.χ. "θα κάνουμε έρευνα διότι έχουμε πληροφορίες ότι π.χ. το σπίτι είναι παράνομη χαρτοπαικτική λέσχη").<br />Τότε ανοίγουμε την πόρτα, και πρέπει οι αστυνομικοί να δουν σύντομα αν πράγμαι γίνεται αδίκημα, και αν όχι να αποχωρήσουν.<br />Δεν επιτρέπεται να αρχίσουν να ψάχνουν πράγματα που δεν έχουν εμφανή σχέση με το υποτιθέμενο αυτόφωρο αδίκημα (π.χ. να ψάχνουν σε στρώματα, αποθήκες, πατάρια κ.ο.κ.). Αν επιμένουν, τηλεφωνούμε άμεσα στο δικηγόρο μας, και το καταγγέλλουμε στην εισαγγελία.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ<br />Σωματική έρευνα μπορεί να γίνει είτε σε σπίτι είτε στο τμήμα ακόμα και στο δρόμο. Πρέπει να υπάρχει σπουδαίος λόγος για να γίνει σωματική έρευνα. Κάθε ερευνούμενος εξετάζεται χωριστά.<br />Στις γυναίκες έρευνα κάνουν μόνο γυναίκες αστυνόμοι, και μπορούν να ζητήσουν παράσταση προσώπου της εμπιστοσύνης τους.<br />Κατά το δυνατόν δεν πρέπει να εξευτελίζεται με την έρευνα ο ερευνούμενος. Αν ζητιέται ειδικά κάποιο πράγμα ή χαρτί, πρώτα θα πρέπει να ζητείται από τον ερευνούμενο να το παραδώσει.<br />Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε όσο γίνεται καλύτερα όλα τα παραπάνω, αφού μάλλον δεν θα 'χουμε δικηγόρο και η αστυνομική αυθαιρεσία βασίζεται ιδιαίτερα στη δική μας άγνοια. Είναι αποδειγμένο ότι πολλές φορές η σταθερή και επίμονη στάση μας μπορεί να μας γλιτώσει από άσκοπες διώξεις και μπελάδες.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Β. ΕΠΑΦΗ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΜΕΣΗΣ ΕΠΑΦΗΣ ΜΕ ΔΙΚΗΓΟΡΟ<br />Β (α) ΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣΕΑΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ<br />Κλήση μπορεί να σταλεί στο σπίτι μας σε δυο περιπτώσεις:<br />(α) 'Οταν γίνεται προανάκριση, μετά από γραφτή παραγγελία του εισαγγελέα. Σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να αναφέρει αν καλούμαστε σαν μάρτυρες ή κατηγορούμενοι και να αναφέρει την συγκεκριμένη πράξη.<br />Η κλήση πρέπει να είναι γραφτή, και πρέπει να μας δοθεί 24 ώρες πριν από τη μέρα που μας καλεί να παρουσιαστούμε. Η κλήση πρέπει να υπογράφεται από αστυνόμο Β' και πάνω η διοικητή σταθμού ή τμήματος η ειδικής υπηρεσίας.<br />Αν δεν πάμε στο Αστυνομικό Τμήμα η ποινή είναι πρόστιμο η κράτηση.<br />(β) Πολλές φορές η κλήση που μας στέλνεται δεν είναι αιτιολογημένη (π.χ. καλείστε δι υπόθεσιν σας). Τυπικά και αυτή η κλήση είναι συνταγματική, όταν δεν καλείσαι στα πλαίσια προανάκρισης.<br />Δεν είναι γνωστές καταδίκες για παράβαση της υποχρέωσης προσέλευσης στο τμήμα.<br />Μπορούμε λοιπόν να μην πηγαίνουμε στο τμήμα, όταν δεν διευκρινίζεται γιατί καλούμαστε. Αν παρ' όλα αυτά πάει κάποιος στο τμήμα με βάση τέτοια κλήση, δεν πρέπει να κρατηθεί περισσότερο από τον αναγκαίο χρόνο για να δώσει εξηγήσεις ή να εξετασθεί, και σε ακραίες περιπτώσεις μέχρι 24 ώρες.<br />ΠΡΟΣΟΧΗ: Εναι παράνομη η βίαια προσαγωγή στο τμήμα με τη δικαιολογία ότι εκεί υπάρχει κλήση. Αν παρ' όλα αυτά μας πάνε εκεί, πρέπει να διαμαρτυρηθούμε, να ζητήσουμε να δούμε την κλήση, και να δούμε για ποιο λόγο μας καλούσε. Δεν πρέπει να κρατηθούμε περισσότερο από 24 ώρες.<span style="text-decoration: underline;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></span></span></p> <center> <h2><span style="color:red;">Στοιχειώδη Δικαιώματα για τα υποψήφια θύματα της κρατικής καταστολής</span></h2></center><br /> <h4><i>ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ<br /> </i></h4> <h4><i><u>Μέρος Δεύτερο</u></i></h4> <p style=""><span style="" lang="EL"><i>Β (β) ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΑΡΤΥΡΑ<br /></i></span><span style="" lang="EL">Μπορεί να κληθούμε να καταθέσουμε σαν μάρτυρες σε Αστυνομικό Τμήμα, Ανακριτή (δικαστικό), δικαστήριο. Αν κληθούμε νόμιμα δεν έχουμε το δικαίωμα να αρνηθούμε τη μαρτυρία μας (αρθ. 209 Κ.Π.Δ.).<br />Η κλήση πρέπει να μας έχει δοθεί τουλάχιστον 24 ώρες πριν και να αναφέρει την υπόθεση. Αν δεν πάμε να καταθέσουμε μπορούν να μας κάνουν βίαια προσαγωγή ή να μας επιβάλλουν πρόστιμο.<br />Επιπλέον αν δεν καταθέσουμε στο δικαστήριο χωρίς να υπάρχει κάποια δικαιολογία εκτός από πρόστιμο μπορεί να καταδικαστούμε για απείθεια (φυλάκιση από 10 μέρες μέχρι έξι μήνες).<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">(Ι) Κατάθεση μάρτυρα σε τμήμα ή σε ανακριτή<br />Η κατάθεση μάρτυρα, γίνεται χωρίς την παρουσία δικηγόρου. Μπορεί ένας μάρτυρας, αργότερα, να μετατραπεί σε κατηγορούμενο αν από την κατάθεση του ή από άλλα οτοιχεία φαίνεται πιθανότητα και δικής του ενοχής. Η κατάθεση που θα έχει δώσει σαν μάρτυρας μπορεί και να χρησιμοποιηθεί εναντίον του, αν ενοχοποιείται για κάτι, αν και τυπικά αυτό απαγορεύεται.<br />'Οπως προαναφέραμε δεν μπορούμε να αρνηθούμε να καταθέσουμε. Αντίθετα μπορούμε να πούμε "δεν ξέρω"·. Σύμφωνα με το νόμο, δεν πρέπει να μας κάνουν ερωττήσεις για την προσωπική μας κρίση σε ζητήματα που δεν σχετίζονται με την υπόθεση, όπως; Και σε ερωτήσεις σχετικά με τις πεποιθήσεις μας.<br />Δεν είμαστε υποχρεούμενοι να καταθέσουμε για γεγονότα, από τα οποία μπορεί να ενοχοποιηθούμε για οποιοδήποτε αδίκημα, όπως και σε ερωτήσεις που από τη φύση τους απευθύνονται σε κατηγορούμενους (π.χ. που ήσουν τη συγκεκριμένη νύχτα κλπ).<o:p> </o:p></span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Αν τώρα καταθέσουμε για κάτι, πρέπει να δηλώσουμε από που το μάθαμε (και αν ακούσαμε για κάτι, ποιος μας το είπε). Την κατάθεσή μας μπορούμε να την υπαγορεύουμε και να ζητήσουμε να γράφονται όσα λέμε, σχεδόν αυτολεξεί.<br />Στο τέλος διαβάζουμε αυτά που γράφτηκαν και υπογράφουμε την κατάθεση μαρτυρά.<br />Σημείωση: Η κατάθεση, θα γράφει στην αρχή ότι πρόκειται για κατάθεση μάρτυρα. Αλλιώς δεν υπογράφουμε.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Κατάθεση μάρτυρα στο δικαστήριο<br />(1) Ισχύουν ότι είπαμε στην κατάθεση μάρτυρα σε ανακριτή.<br />(2) Μπορούμε να αρνηθούμε να ορκιστούμε στο ευαγγέλιο, αλλά μόνο στο λόγο τιμής μας, αφού δηλώσουμε ότι δεν πιστεύουμε σε καμιά θρησκεία.<br />(3) Η συμπεριφορά του δικαστηρίου προς τον μαρτυρά πρέπει να είναι άψογη.<br />(4) Χρειάζεται πρόσθετη προσοχή στην κατάθεσή μας στο δικαστήριο, γιατί υπάρχει περίπτωση να διαταχθεί η σύλληψη μας από το δικαστήριο (π.χ. αν φανεί ότι ψευδομαρτυρήσαμε αν βρίσαμε παράγοντα του δικαστηρίου κλπ) <o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Γ. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ<br />Όταν έχει ασκηθεί εναντίον μας ποινική δίωξη, ή μήνυση ή έγκληση ή αίτηση δίωξης θεωρούμαστε κατηγορούμενοι. θεωρούμαστε κατηγορούμενοι και όταν στην ανάκριση μας αποδίδεται αξιόποινη πράξη, ή όταν έχουμε συλληφθεί σαν ύποπτοι (ακόμα και χωρίς ένταλμα, ακόμα και όταν η σύλληψη είναι "παράνομη".<br />Οταν πάλι εκδίδεται εναντίον μας ένταλμα βιαίας προσαγωγής ή σύλληψης, ή καλούμαστε οε απολογία, ή μας αποδίδει στην προανάκριση (ή στην κύρια ανάκριση) κάποιος μαρτυράς ή πολιτικός ενάγοντας μηνυτής μια συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη είμαστε πάλι κατηγορούμενοι.<br />Όποιος αναφέρεται στη μήνυση είναι κατηγορούμενος, και αν δεν υπάρχουν σοβαρά στοιχεία εναντίον του.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">(α) ΚΛΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ<br />Η κλήση πρέπει να είναι γραπτή, να αναφέρει την αξιόποινη πράξη, να έχει επίσημη σφραγίδα και υπογραφή του ανακριτή και του γραμματέα. Πρέπει να μας δοθεί 24 ώρες τουλάχιστον πριν από τη μέρα απολογίας.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">(β) ΑΡΝΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙ<br />Τότε μπορεί να διαταχθεί η βίαιη προσαγωγή του για κατάθεση, (ακόμα και για αδικήματα για τα οποία δεν προβλέπεται προφυλάκιση) ή διατάσσεται η σύλληψη του, ή παραπέμπεται στο ακροατήριο (τακτική δικάσιμος).<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">' (γ) ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ<br />(1) Ο κατηγορούμενος από την πρώτη στιγμή δικαιούται να εκλέξει ελεύθερα τον δικηγόρο του. ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΕΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟ ΡΟΥΜΕΝΟΥ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΤΟΥ. Μπορεί ΑΜΕΣΑ να λάβα γνώση της δικογραφίας.<br />(2) Μπορεί να παρίσταται με δικηγόρο σε κάθε ανακριτική πράξη, εκτός από την εξέταση των μαρτύρων. Μπορεί να παρίσταται με δικηγόρο ακόμα και στην εξέταση σε αντιπαράθεση με άλλους μάρτυρες ή κατηγορούμενους. Για το λόγο αυτό κλητεύεται τουλάχιστον 24 ώρες πριν γίνει οποιαδήποτε ανακριτική πράξη.<br />(3) Εάν είναι κρατούμενος ή προφυλακισμένος μπορεί να υποβάλλει οποιαδήποτε γραφτή αίτηση ή δήλωση στο διευθυντή της φυλακής ή του τόπου κράτησης του, την οποία είναι υπο χρεωμένοι να την διαβάσουν αμέσως.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Γ (δ) Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΡΙΣΗ (ΤΕΧΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ) Ο κατηγορούμενος που πάει για ανάκριση είτε μετά από αυτόφωρη σύλληψη είτε μετά από σύλληψη με ένταλμα είτε μετά από κλήση πρέπει νάχει υπ' όψη του τα παρακάτω:<br />Να απαιτεί την άσκηση των δικαιωμάτων του και να ε;iναι ανένδοτος στο σημείο αυτό (φτάνοντας μέχρι την απεργία πείνας εάν κρατείται. Να ΑΠΑΙΤΕΙ την άμεση επαφή με το δικηγόρο του (τον οποίο εκλεγεί ελευθέρα) και ΚΥΡΙΩΣ να αρνείται σταθερά οποιαδήποτε συζήτηση, κατάθεση κλπ. προτού επικοινωνήσει με το δικηγόρο του. Και η πιο αθώα συζήτηση μπορεί να επιβαρύνει τη θέση του κατηγορούμενου.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Οταν η αθωότητα του συλλαμβανομένου είναι φανερή να διαμαρτύρεται ΕΝΤΟΝΑ.<br />Είναι βασικό να ξέρει ο κατηγορούμενος ότι έχει το δικαίωμα από το να αρνηθεί να απολογηθεί ή να απαντήσει στις ερωτήσεις οποιουδήποτε ανακριτή (αστυνομικού - δικαστικού). Αρα είναι προτιμότερο να μην απαντά, παρά να λέει ψέματα και να πέφτει σε αντιφάσεις.<br />Αυτό ειδικά στις περιπτώσεις αυτοφώρου όπου ο κατηγορούμενος είναι σε μια πρωτόγνωρη γι αυτόν κατάσταση, με όλα τα επακόλουθα της. (αδυναμία επικοινωνίας με τους έξω, άγχος, ψυχολογικός πόλεμος από τους αστυνόμους κλπ).<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Οι σιωπές δεν είναι ποτέ αντιφατικές. Είναι βασικό επίσης ο κατηγορούμενος να μην "συνεργάζεται".<br />Οι αστυνόμοι ξεκινάνε συνήθως μια κουβέντα σε φιλικό στυλ, με αθώες ερωτήσεις για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του κρατουμένου με σκοπό να τον παγιδέψουν.<br />Ειδικά ο πολιτικός κρατούμενος αν εκδηλώσει μια τάση "συνεργασίας", τότε εκτός από τις ενοχοποιητικές πληροφορίες που χαρίζει στην αστυνομία, είναι υποχρεωμένος να αρνηθεί κάθε πολιτική υποστήριξη που προέρχεται απ' έξω. ενώ δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι βελτιώνει τη θέση του.<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Μια θαρραλέα στάση (αλλά όχι "αυθάδικη" μπορεί να γλιτώσει τον συλληφθέντα από πολλές φασαρίες.<br />Το σημαντικότερο για ένα πολιτικό κρατούμενο είναι να κρατάει μια επαφή με τους συντρόφους του απ' έξω, για να μπορούν να τον βοηθήσουν.<br />Αυτό που μετράει δεν είναι ο συσχετισμός δυνάμεων ανάμεσα στον ίδιο και τους ανακριτές του, αλλά ο συσχετισμός δυνάμεων συνολικά, (π.χ. Υπερασπίζουμε τη συμμετοχή μας σε μια διαδήλωση και τους στόχους της, ενώ δεν παίρνουμε την ευθύνη για ό,τι προέκυψε απ' αυτήν. Π.χ. τραυματισμός αστυνομικού κλπ).<o:p> </o:p> </span></p> <p style=""><span style="" lang="EL">Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα στις περισσότερες περιπτώσεις η πολιτική από την ποινική ευθύνη για μια συγκεκριμένη πράξη και μπορούν να διαχωρίζονται. Η στάση του κατηγορούμενου στην ανάκριση, που περιγράψαμε παραπάνω, μας επιτρέπει να παίρνουμε την πολιτική ευθύνη για τους στόχους μιας διαδήλωσης π.χ. ενάντια στην καταστολή, και να τους αποδεχόμαστε και να υπερασπίζουμε τη συμμετοχή μας.<br />Όταν όμως κατηγορούμαστε για τραυματισμούς αστυνομικών που έγιναν σ' αυτή τη διαδήλωση ή για συνθήματα που θεωρούνται υβριστικά κλπ, μπορούμε κάλλιστα να αρνηθούμε τη συμμετοχή μας σ' αυτές τις αξιόποινες πράξεις, χωρίς μάλιστα να μας υποχρεώνει κανείς να τις καταδικάσουμε, αφού μπορούμε να μην απαντήσουμε, αν μας γίνουν τέτοιες ερωτήσεις. <b><o:p> </o:p></b></span></p> <p>ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΣΤ. ΤΜΗΜΑ Ή ΔΙΚΛΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ<br />ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟ<br />Όταν λάβουμε κλήση που μας καλεί να καταθέσουμε σαν κατηγορούμενοι, ή είμαστε κρατούμενοι και προσαχθούμε για απολογία πάμε πάντα με το δικηγόρο μας.<br />Πριν απολογηθούμε διαβάζουμε όλα τα έγγραφα της δικογραφίας και μπορούμε να πάρουμε αντίγραφα (με γραπτή αίτηση).<br />Κατόπιν μπορούμε να πάρουμε 48ωρη τουλάχιστον προθεσμία για να προετοιμάσουμε την απολογία μας.<br />ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ένας κατηγορούμενος στη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας (σύλληψη μέχρι δίκη), ίσως δώσει παραπάνω από μια καταθέσεις (π.χ. στην αστυνομία, σε ανακριτή, στο δικαστήριο τέλος). Γι αυτό η απολογία πρέπει να είναι η ίδια κάθε φορά, για να μην πέφτει σε αντιφάσεις και καλά προετοιμασμένη σε συνεργασία με το δικηγόρο.<br />Είναι προτιμότερο στην Αστυνομία να μην απολογούμαστε αναλυτικά, παρά μόνο με τη φράση "Αρνούμαι όλες τις κατηγορίες".<br />Τώρα όταν καταθέτουμε δεν πρέπει να μας διακόπτουν, εκτός και αν είμαστε εκτός θέματος. Μετά την κατάθεση μπορεί να μας γίνουν ερωτήσεις που δεν πρέπει να είναι παραπειστικές.<br />Μπορούμε να αρνηθούμε να απαντήσουμε σε όλες τις ερωτήσεις ή σε μερικές από όσες μας κάνουν οι ανακριτές. Μόλις δώσουμε την απολογία, την διαβάσουμε και την υπογράφουμε. </p><p>Γ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ<br />Την προφυλάκιση την αποφασίζει ο ανακριτής με σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα, μετά την απολογία του κατηγορουμένου. Αν δεν συμφωνούν, τότε ο κατηγορούμενος αφήνεται προσωρινά ελεύθερος (Εάν φυσικά ήταν κρατούμενος) και η διαφωνία παραπέμπεται σε δικαστικό συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει για την προφυλάκιση ή όχι. </p><p>Για να προφυλακισθεί κάποιος πρέπει να υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι έχει κάνει κακούργημα ή κάποιο πλημμέλημα για το οποίο προβλέπεται φυλάκιση πάνω από 3 μήνες και μόνο όταν είναι ύποπτος φυγής ή κρίνεται σαν ιδιαίτερα επικίνδυνος.<br />Αντί για προφυλάκιση (και eφόσον υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής μπορεί να διαταχθεί η καταβολή εγγύησης (η οποία είναι ανάλογη του αδικήματος και της οικονομικής κατάστασης του κατηγορούμενου) ή εμφάνιση στον ανακριτή (ή σε αστ. τμήμα) σε τακτά χρονικά διαστήματα, περιορισμοί στη διαμονή ή στη μετακίνηση, απαγόρευση εξόδου από τη χωρά κλπ.<br />Η προφυλάκιση μπορεί να κρατήσει μέχρι 9 μήνες για τα πλημμελήματα και μέχρι 18 μήνες για τα κακουργήματα.<br />Μόλις επιβληθεί προφυλάκιση ή κάποιος από τους παραπάνω περιορισμούς, μπορούμε να κάνουμε αίτηση στον ανακριτή ή προσφυγή στο συμβούλιο για άρση της προφυλάκισης, και των περιορισμών ή άρση της προφυλάκισης με εγγύηση κλπ. </p><p>Δ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΙΟ ΕΙΔΙΚΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ<br />(α) ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ<br />Αν ο εισαγγελέας πάρει κάποια μήνυση ή αναφορά και τη θεωρεί νομικά ή ουσιαστικά αβάσιμη, προβλέπεται μια διαδικασία για να τη βάλει στο αρχείο. Σε αντίθετη περίπτωση ασκεί ποινική δίωξη και πρέπει να διατάξει προανάκριση ή κύρια ανάκριση ή παραπομπή του κατηγορούμενου απευθείας στο δικαστήριο (εκτός από τα κακουργήματα). Πριν ασκήσει δίωξη μπορεί να ζητήσει ή να κάνει ο ίδιος ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ. </p><p>ΠΡΟΑΝΑΚΡΙΣΗ<br />Προανάκριση (καθώς και προκαταρτική εξέταση) μπορούν να κάνουν οι ειρηνοδίκες και οι βαθμοφόροι της αστυνομίας (υπενωματάρχης και πάνω · υπαρχιφύλακες και πάνω).<br />Για να γίνει προανάκριση χρειάζεται γραπτή παραγγελία του εισαγγελέα. Προβλέπεται ότι μπορεί να γίνει αστυνομική προανάκριση και χωρίς εισαγγελική παραγγελία στα αυτόφωρα και όταν υπάρχει κίνδυνος από την αναβολή (δηλ. κινδυνεύουν να χαθούν ουσιώδη αποδεικτικά στοιχεία).<br />Η προανάκριση είναι συνοπτική και τελειώνει με την παραπομπή του κατηγορούμενου στο ακροατήριο ή σε κυρία ανάκριση ή στο δικαστικό συμβούλιο. Θεωρείται περιττή η προανάκριση για τα πταίσματα, τα πλημμελήματα αρμοδιότητας μονομελούς και τα αυτόφωρα πλημμελήματα (χωρίς φυσικά να αποκλείεται να γίνει).<br />Πeριττή επίσης θεωρείται η προανάκριση για τα πλημμελήματα αρμοδιότητας τριμελούς όταν έχει προηγηθεί προκαταρτική εξέταση. </p><p>ΚΥΡΙΑ ΑΝΑΚΡΙΣΗ<br />1) Την κυρία ανάκριση την διενεργούν οι τακτικοί ανακριτές, μετά από γραπτή παραγγελία του εισαγγελέα.<br />Τα κακουργήματα πάνε πάντα στην κυρία ανάκριση. Ακόμα για τα πλημμελήματα που επιτρέπεται προφυλάκιση ή για να συμπληρωθεί η προανάκριοη είναι στην κρίση του εισαγγελέα να ζητήσει κύρια ανάκριση. </p><p>2) Υποτίθεται ότι σκοπός της ανάκρισης είναι η ανακάλυψη της αλήθειας και όχι η συλλογή κάποιων τυπικών αποδεικτικών στοιχείων και για το λόγο αυτό δεν υπάρχει κάποιος κατάλογος ανακριτικών πράξεων, γπαρχουν μόνο κάποιοι δικονομικοί περιορισμοί.<br />Εξετάζονται ακόμα και στοιχεία που αφορούν την προσωπικότητα του κατηγορουμένου, εφόσον μπορούν να παρθούν υπ' όψη για το μέγεθος της ποινής. </p><p>3) Κάθε ανακριτής (και ο προανακριτής) έχει απεριόριστες δυνατότητες και δικαιώματα στην ανάκριση. Μπορεί να κλείνει ολόκληρα σπίτια, να σφραγίζει κινητά και ακίνητα, νπ διατάζει να μην απομακρυνθεί κανείς μέχρι το τέλος της ανάκρισης, ερευνάς κλπ., να διατάζει την απομάκρυνση όσων εναντιώνονται, ακόμα και να τους επιβάλλει κράτηση μέχρι 24 ώρες. Μπορεί να διατάζει την απομάκρυνση (που μπορεί να εκτελεστεί και με τη βία) του εναντιονομένου συνηγόρου, αλλά τότε πρέπει να διορίσει άλλο συνήγορο, ιδιαίτερα αν το ζητήσει ο κατηγορούμενος.<br />Για κάθε ανακριτική πράξη ο ανακριτής πρέπει να κάνει έκθεση επί τόπου, με την παρουσία δικαστικού γραμματέα η άλλου ανακριτή ή δυο μαρτύρων. </p><p>4) Μόλις ο τακτικός ανακριτής τελειώσει την ανάκριση και πριν στείλει τη δικογραφία στον εισαγγελέα πρέπει ν' ανακοινώσει στον κατηγορούμενο το τέλος της ανάκρισης. Ο εισαγγελέας αφού πάρει τη δικογραφία, άμα θεωρεί κλεισμένη την ανάκριση, πρέπει να κάνει πρόταση. Αν ο κατηγορούμενος το ζητήσει, ο εισαγγελέας είναι υποχρεωμένος να τον ειδοποιήσει 24 ώρες νωρίτερα να λάβει γνώση της εισαγγελικής πρότασης. </p><p>Αν στην ανάκριση παραβιαστούν οι διατάξεις που αφορούν την εμφάνιση, εκπροσώπηση ή υπεράσπιση του κατηγορούμενου και την άσκηση των δικαιωμάτων του, οι πράξεις που έγιναν παράνομα είναι απόλυτα άκυρες. Αυτή η ακυρότητα συμπαρασύρει και τις επόμενες πράξεις που έγιναν μετά την άκυρη ή πιο πριν αλλά είναι συναφείς με την άκυρη. Όμως αυτή η ακυρότητα πρέπει να προβληθεί μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή της υπόθεσης στο ακροατήριο, αλλιώς καλύπτεται. Αν δεν αφορά την προδικασία εξετάζεται αυτεπάγγελτα ακόμα και στον Άρειο Πάγο.<br />Στις περιπτώσεις που αναφέρονται από τη δικονομία δεν είναι ανάγκη να υποβάλλει αίτηση ο κατηγορούμενος για την άσκηση των δικαιωμάτων του. Η κυρία ανάκριση τελειώνει με την παραπομπή του κατηγορούμενου στο ακροατήριο ή στο δικαστικό συμβούλιο (για βούλευμα). </p><u>Υ.Γ. Το βασικό είναι κάθε σύντροφος που θα συλληφθεί άμεσα να ειδοποιήσει τους συντρόφους, και να μην δεχθεί καμιά κουβέντα με τους ασφαλίτες. Τα άλλα θα βρουν το δρόμο τους.<br />Χρειαζόταν όμως, πιστεύουμε και αυτή η νομική κατάρτιση.</u><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6811204901245080043?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-37238482064925283302009-12-06T04:34:00.000-08:002009-12-06T04:36:59.568-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SxulPYhdyGI/AAAAAAAAA2U/x-GZahodUY4/s1600-h/027750_0912061231.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SxulPYhdyGI/AAAAAAAAA2U/x-GZahodUY4/s320/027750_0912061231.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412101060915218530" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SxulCzJBI7I/AAAAAAAAA2M/zEkC_PyLcGw/s1600-h/027750_0912061231.jpg"> </a><br />Η μητερα του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, Τζίνα Τσαλικιάν και ο πατέρας του Βαγγέλης Γρηγορόπουλος, ένα χρόνο μετά την δολοφονία του γιου τους, λύνουν τη σιωπή τους. Το tvxs.gr αναδημοσιεύει τις δύο συνεντεύξεις από το ellispoint.gr και την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», αντίστοιχα.<br /><br />Συνέντευξη του Παναγιώτη Σουρελη στον Βαγγέλη Γρηγορόπουλο<br /><br />Τι παιδί ήταν ο Αλέξανδρος; Διότι πολλοί μίλησαν γι’ αυτόν, εκτός από εσάς,τον πατέρα του.<br /><br />Ενα άψογο παιδί.άψογο παιδί. Είχε ήθος. Θυμάμαι όταν ερχόταν στο σπίτι με την αδελφή του, την Αριέττα, και τους μαγείρευα. Με περίμενε να κάτσω στο τραπέζι για να ξεκινήσει να τρώει. Τέτοιους τρόπους και συμπεριφορά είχε το παιδί μου. Ο Αλέξανδρος φοίτησε στη Σχολή Μωραΐτη από την Α’ Δημοτικού έως την Γ’ Γυμνασίου. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, η μητέρα του αποφάσισε να τον εγγράψει σε άλλο ιδιωτικό σχολείο προκειμένου να παρακολουθήσει τις τάξεις του λυκείου, στο Εκπαιδευτήριο Ωθηση.<br /><br />Ωστόσο, ο ειδικός φρουρός που πυροβόλησε τον 15χρονο είχε αναφέρει χαρακτηριστικά στο απολογητικό του υπόμνημα ότι «ο θανών είχε αποβληθεί από τη Σχολή Μωραΐτη και άλλαζε συχνά σχολεία», αποδίδοντάς του μάλιστα «αποκλίνουσα συμπεριφορά».<br /><br />Ο πατέρας του αποκαθιστά σήμερα την αλήθεια.«Δεν τον έδιωξαν από το σχολείο, αλλά ήταν απόφαση της οικογένειας να πάει σε άλλο. Εξάλλου, δεν έφυγε μόνο ο Αλέξανδρος, αλλά και η αδελφή του. Αυτά που λέω σήμερα μπορούν να τα επιβεβαιώσουν τα δύο σχολεία.<br /><br />Αλλωστε η Σχολή Μωραΐτη είχε εκδώσει ανακοίνωση, στην οποία σημείωνε ότι το διάστημα της φοίτησής του ο Αλέξανδρος είχε λαμπρές σχέσεις με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές του, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο διδακτικό προσωπικό, είχε πολύ καλή συμπεριφορά και η διαγωγή χαρακτηριζόταν και ήταν πάντα κοσμιωτάτη».<br /><br />Ο ίδιος αισθάνεται αγανάκτηση από την απόφαση να δικαστούν οι κατηγορούμενοι για τη δολοφονία του παιδιού του στην Αμφισσα και όχι στην Αθήνα, τονίζοντας:<br />«Ζω σε μια έννομη πολιτεία και η πολιτεία αυτή οφείλει να διασφαλίσει την ομαλή διεξαγωγή της δίκης. Η απόφαση για τη διεξαγωγή της δίκης στην Αμφισσα βολεύει την πολιτεία, όχι όμως εμάς. Εγώ και οι μάρτυρες της υπόθεσης αναγκαζόμαστε να μετοικήσουμε μέσα στην ίδια μας την πατρίδα και να πάμε να μείνουμε για μήνες στην Αμφισσα,όσο κρατήσει η δίκη».<br /><br />Στο ερώτημα αν πιστεύει ότι η ελληνική πολιτεία μπορεί να διασφαλίσει τη διεξαγωγή μιας ήρεμης δίκης χωρίς παρατράγουδα, απαντά: «Δεν είμαι εγώ η πολιτεία για να το πω. Αυτό που ξέρω, όμως, είναι ότι η δίκη πρέπει να γίνει στην Αθήνα».<br /><br />Ο κ. Γρηγορόπουλος απευθύνει έκκληση προς όλους να απέχουν από επεισόδια και πράξεις βίας που θα αμαυρώσουν τη μνήμη του παιδιού του: «Κάνω έκκληση σε όσους σκοπεύουν να δημιουργήσουν επεισόδια να μην το κάνουν. Μακριά από εμένα τέτοιες αντιδράσεις. Παρεκτροπές, βιαιότητες, βανδαλισμοί, ακόμη και τα υβριστικά συνθήματα δεν συνάδουν με αυτή τη στιγμή. Δεν θέλω να ξαναδώ την Αθήνα να καίγεται όπως έγινε πέρυσι. Με αυτό τον τρόπο δεν τιμούν τη μνήμη του παιδιού μου αλλά την αμαυρώνουν.<br /><br />Ούτε ο Αλέξανδρος θα ήθελε να γίνουν επεισόδια». Δεν κρύβει ωστόσο τον προβληματισμό του για όσα διαβάζει και ακούγονται τις τελευταίες ημέρες για «καραβάνια» αντιεξουσιαστών που καταφθάνουν απ'όλα τα μέρη της Ευρώπης: «Με ανησυχούν αυτά που ακούω, ότι θα έρθουν αντιεξουσιαστές ακόμα και από το εξωτερικό, για να συμμετάσχουν στα επεισόδια. Είμαι κατά αυτών των ανθρώπων,δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί τους».<br /><br />Συνέντευξη της Έλλης Στάη στην Τζίνα Τσαλικιάν<br /><br />Αν δεν ξέρεις τι έγινε πέρυσι αυτές τις μέρες στην Ελλάδα, δεν θα καταλάβεις ότι αυτή η γυναίκα κουβαλάει μέσα της όλο τον πόνο της απόλυτης απώλειας, που είναι ο χαμός του παιδιού σου, αλλά και όλο το φορτίο των βίαιων γεγονότων που σημάδεψαν τη χώρα, μετά την εν ψυχρώ εκτέλεση του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.<br /><br />«Με βαραίνει ότι του έμαθα να μη φοβάται τίποτα στη ζωή» - μου λέει- και καταλαβαίνω αμέσως… Αν φοβόταν , ίσως να μην είχε ορθώσει την εφηβική του αντίδραση στο γνωστό σε όλους μας «βαρβαρισμό» κάποιων οργάνων της τάξης…<br /><br />«Αν είχε φοβηθεί το δολοφόνο του, τώρα θα ζούσε» λέει η κα. Τζίνα Τσαλικιάν.<br /><br />«Αυτό το βάρος κουβαλάω, τον έμαθα να μην φοβάται…».<br /><br />Τη νιώθω, αισθάνομαι άβολα, δεν είμαι η δημοσιογράφος κι’ εκείνη η επιχειρηματίας. Είμαι η μάνα και είναι η μάνα. Το ίδιο βάρος θα ένιωθα και εγώ…<br /><br />«Είμαι μια γυναίκα που πάλεψα και δούλεψα πολύ. Αυτό μάθαινα και στα παιδιά μου. Ο Αλέξης ερχόταν εδώ και με βοηθούσε – δούλευε μαζί μου – ήταν ένα καλό, καλοαναθρεμμένο παιδί- όχι αυτά που λένε βουτυρόπαιδα – ένα παιδί με ανατροφή καλή , που του την έδωσα εγώ».<br /><br />«Και η δίκη; Τι θα γίνει με τη δίκη που θα ξύσει πληγές;» τη ρωτάω…<br /><br />Αντιδρά πολύ, με αξιοπρέπεια μεν, αλλά πολύ. Την χτυπάει βαθειά το γεγονός ότι θα ακουστεί ξανά από τα χείλη του γνωστού δικηγόρου η φράση «το παιδί με την αποκλίνουσα συμπεριφορά». Όπως την πειράζει βαθειά ότι περιφέρεται η δίκη από χωρίου εις χωρίον. Θέλει μια δίκη για το δολοφόνο του παιδιού της. «Θέλω να ξέρω ότι το παιδί μου δεν έφυγε, όπως ένα σκυλί που το πάτησε ένα αυτοκίνητο και το άφησε στην άκρη του δρόμου».<br /><br />Θέλει ακόμη να μην γίνει καμία εκμετάλλευση πολιτική στην επέτειο του ενός χρόνου από το χαμό του Αλέξη και τα βίαια γεγονότα που σάρωσαν την Ελλάδα.<br /><br />«Ο κ. Χρυσοχοΐδης – μου λέει – ζήτησε η μνήμη του Αλέξη να μην σφραγιστεί φέτος με βία. Θα ήθελα, η 6η Δεκεμβρίου να καθιερωθεί από την πολιτεία ως, « ημέρα κατά της βίας»ή ως «ημέρα των δικαιωμάτων των νέων».<br /><br />«Αυτή θα ήταν και η καλύτερη τιμή για τη μνήμη του παιδιού μου».<br /><br />Θα ήταν και μια λογική πρόταση – λέω εγώ – στον Υπ. Δημόσιας Τάξης (με τον οποίο μίλησα αφού είδα την Τζίνα Τσαλικιάν) ώστε οι νέοι που ξεχύθηκαν πέρυσι στους δρόμους και το ίδιο θέλουν να κάνουν και φέτος, να μην «καπελωθούν» από βίαιες αυθαιρεσίες άλλων, είτε αυτοί είναι αστυνομικοί, είτε είναι πολίτες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3723848206492528330?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-45484657561274476472009-12-06T04:21:00.001-08:002009-12-06T04:21:11.673-08:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/Ra_vrLUOwOw' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/Ra_vrLUOwOw'/></object></p><p>...φτάσαμε στον καιρό που οι λύκοι γίνανε ζητιάνοι και οι ζητιάνοι γίναν λύκοι και ότι τους ότι λείπει πήραν πίσω αναζητώντας την Αλίκη....σε μία χώρα που τα θαύματα θέλουνε χαρτζιλίκι...</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4548465756127447647?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-57550251720488440272009-12-06T04:18:00.000-08:002009-12-06T04:19:09.278-08:00<span>Τις 75 φτάνουν τελικά οι συλλήψεις της χτεσινής μέρας στην Αθήνα. Εκτός από τις αρχικές 12 από τα Εξάρχεια, σε συλλήψεις μετατράπηκαν άλλες 22 προσαγωγές συντρόφων από το στέκι του Κερατσινίου, οι οποίοι κατηγορούνται για κατοχή όπλων και κατασκευή εκρηκτικών. Συλληφθέντες θεωρούνται και οι 41 που πιάστηκαν κατά την εισβολή της αστυνομίας στο δημαρχείο Κερατσινίου. Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν αύριο στον εισαγγελέα.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5755025172048844027?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-8156319431791763602009-12-06T04:00:00.000-08:002009-12-06T04:01:00.966-08:00<blockquote><p class="small">ΜΑΤ μεσα στο Πολυτεχνειο</p></blockquote>Στις 4 τα ξημερώματα έκαναν έφοδο στο χώρο του Πολυτεχνείου γύρω στους 100 ματάδες από δύο πλευρές. Οι διμοιρίες βγήκαν από το δρομάκι που βρίσκεται το παλαι ντε σπορ και από το χώρο της ΔΕΘ. Φτάσαν μέχρι τα σκαλιά του κτιρίου της Πολυτεχνικής όπου και συνέλαβαν 7 άτομα σύμφωνα με μαρτυρίες παιδιών που πρόλαβαν να μπουν στο κτίριο. Αυτή τη στιγμή οι διμοιρίες βρίσκονται στο χώρο της ΔΕΘ. Στο πολυτεχνείο υπάρχει κόσμος από τους φοιτητικούς συλλόγους που έχουν κατάληψη στις σχολές τους. Η καταπάτηση έγινε χωρίς να υπάρχει κάποια αφορμή (πέτρες, μολότωφ) και ο κόσμος που συνελήφθη απλά άραζε στα σκαλιά του πολυτεχνείου. Η κίνηση των ΜΑΤ ήταν άμεση και δεν πρόλαβαν να μπουν όλοι στο κτίριο.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ</span><br /><br />www.1431am.org<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-815631943179176360?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-9310337745750304182009-12-03T14:42:00.000-08:002009-12-03T14:59:26.182-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SxhATb0BwFI/AAAAAAAAA14/hrFFFwOJO18/s1600-h/increase-diagram-on-old-abacus-thumb7506011.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 230px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SxhATb0BwFI/AAAAAAAAA14/hrFFFwOJO18/s320/increase-diagram-on-old-abacus-thumb7506011.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411145654913318994" border="0" /></a>...όπως όλα τα πράγματα σε αυτή τη ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω του...Ας τονίσουμε για μια φορά και τα πάνω...<br /><br />"Κάμψη 4,93% σημείωσε το 2008 η συνολική μέση κυκλοφορία των εφημερίδων στην Ελλάδα, ενώ <span style="color: rgb(102, 0, 0);">τ</span><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ην τελευταία πενταετία σημειώνεται αύξηση 8,47%, γεγονός που φαίνεται να συνδέεται κυρίως με την ενίσχυση του κυριακάτικου και του δωρεάν Τύπου (free press)</span> </span>καθώς η κυκλοφορία στις απογευματινές εφημερίδες εμφάνισε κάμψη 10,57%<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"> ενώ ο πρωινός Τύπος ενισχύθηκε κατά 0,96%.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Την ίδια στιγμή σε παγκόσμια κλίμακα ο συνολικός αριθμός των επί πληρωμή ημερήσιων φύλλων αυξήθηκε κατά περίπου 3% πέρυσι και 15% τα τελευταία πέντε χρόνια. Τα παραπάνω επισημαίνει έκθεση για τις παγκόσμιες τάσεις στον Τύπο, World Press Trends 2009 που δημοσίευσε ο Παγκόσμιος Σύνδεσμος Εφημερίδων (World Association of Newspapers).</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Σήμερα, περίπου 1,9 δισ. άνθρωποι διαβάζουν μία επί πληρωμή εφημερίδα ημερησίως. Ο αριθμός των τίτλων ημερήσιων εφημερίδων και η κυκλοφορία τους εμφανίζει σταθερή ανάπτυξη από το 2001.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Ενδεικτικό είναι ότι οι τίτλοι (εκτός όσων διανέμονται δωρεάν) από 10.000 το 2003 ξεπέρασαν τις 12.000 το 2008. Η παγκόσμια κυκλοφορία των επί πληρωμή ημερήσιων εφημερίδων ξεπέρασε τα 500 εκατ. αντίτυπα την ημέρα το 2005 και αυξήθηκε σχεδόν στα 540 εκατ. το 2008. Ο συνολικός αριθμός των επί πληρωμή και των δωρεάν φύλλων αυξήθηκε πάνω από 16% τα τελευταία πέντε χρόνια και σχεδόν 3% σε ετήσια βάση το 2008.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Στην Ελλάδα</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Σε ό,τι αφορά στην εγχώρια αγορά, η WPT υπενθυμίζει ότι ο δωρεάν κυριακάτικος Τύπος ήρθε σχετικά αργά και η πρώτη δωρεάν κυριακάτικη εφημερίδα κυκλοφόρησε στις 22 Ιουνίου 2008 και πραγματοποιεί κυκλοφορία που φθάνει τα 220.000 αντίτυπα. Το 2008 κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα 45 τίτλοι ημερήσιων εφημερίδων όταν το 2004 ήταν 40.</span><br /><br />Ο ρυθμός εμφάνισε μείωση όμως 2,17% το 2008 σε σχέση με το 2007. Πιο συγκεκριμένα οι πρωινές το 2008 είναι 28 από 29 το 2007 (και ενώ το 2004 ήταν 21). Οι απογευματινές το 2008 είναι 13 (όσες και το 2007) λιγότερες κατά 18,75% σε σχέση με το 2004 που ήταν 16.<span style="font-weight: bold;"> Οι δ<span style="color: rgb(102, 0, 0);">ωρεάν από 3 το 2004 γίνονται 4 το 2007 (όσες και το 2008). Οι τίτλοι των μη καθημερινών φύλλων είναι 13 το 2008 από 15 το 2007 (και 14 που ήταν το 2004) ενώ οι κυριακάτικες εφημερίδες γίνονται το 2008 7 από 5 που ήταν ένα χρόνο πριν.</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Σημειώνεται ότι ο πρωινός Τύπος διατηρεί σταθερή ανάπτυξη εμφανίζοντας μικρή αύξηση από χρόνο σε χρόνο, που φθάνει το 0,96% το 2008 (έναντι του 2007) ή τα 528 χιλ. φύλλα κατά μέσο όρο (από 523 χιλ. το 2007) ενώ στη διάρκεια της πενταετίας η κυκλοφορία σημειώνει αύξηση 14,78%</span><span style="color: rgb(102, 0, 0);">.</span> Η πτώση στην κυκλοφορία του απογευματινού Τύπου είναι 10,57% το 2008 σε σχέση με το προηγούμενο έτος ενώ κατά τη διάρκεια της πενταετίας σημειώνεται αύξηση 2,58%.<br /><br />Κάμψη 17,08% εμφανίζεται το 2008 στις μη ημερήσιες εφημερίδες που φθάνουν να πωλούν κατά μέσο όρο 233 χιλ. φύλλα ενώ στην πενταετία σημειώνεται αύξηση 20,10%.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Σημαντική είναι η αύξηση για τα κυριακάτικα φύλλα 21,72% το 2008 σε σύγκριση με το 2007</span><span style="color: rgb(102, 0, 0);">.</span> Ο συνολικός αριθμός των αντιτύπων που πωλούνται ετησίως για τις επί πληρωμή εφημερίδες σημειώνει κάμψη 5,91% το 2008 σε σχέση με το 2007 και φθάνει τα 191 εκατ. ενώ στο διάστημα της τελευταίας πενταετίας εμφανίζει κάμψη 15,67%.¨<br /><br />Πηγή: parapolitika.gr<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-931033774575030418?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-2112421237127465752009-11-25T15:12:00.001-08:002009-11-25T15:13:57.592-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sw26BUn1sUI/AAAAAAAAA1w/Bv014qJoW34/s1600/odos+oneiron.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sw26BUn1sUI/AAAAAAAAA1w/Bv014qJoW34/s320/odos+oneiron.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408183259420275010" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Casalames%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Ζευγάρι λίγο πριν, λίγο μετά τα τριάντα. Φαίνονται κουρασμένοι. Η κοπέλα πρωινή δουλειά αν κρίνω από την εγρήγορση της τις πρωινές ώρες. Ο άντρας με ψαρά μαλλιά χτενισμένα στην τρίχα και πρόσωπο που δείχνει να το έχει ποτίσει η νύχτα. Τους βλέπω συχνά στη γειτονιά μου. Κάθε μέρα πλέον.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /> <br />«Πότε με βοήθησες τελευταία φορά;» <br /> <br /></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Ετοιμάζουν ένα μπαρ σε κεντρικότατο δρόμο. Σε μια πρώην κακόφημη παραμυθογειτονιά.. Που αν πληρώσεις ένα ενοίκιο ακριβά και πάρεις ένα ρημάδι και του βάλεις δέκα καθίσματα και ένα μπαρ θα γίνεις λέει ζάμπλουτος. Αυτοί πήραν τον πιο μεγάλο χώρο της περιοχής. Όλη την περιουσία τους θα κόστισε. Στα σίγουρα. Χθες τους πέτυχα να μαλώνουν. Η γυναίκα κόκκινη και ο άντρας με το κεφάλι κατεβασμένο και τα χέρια στη μέση σε θέση άμυνας. Όλη η γειτονιά άκουσε τις φωνές τους για το ποιος έχει δώσει πιο πολύ χρόνο για να γίνει αυτό το μαγαζί. Η γυναίκα πιστεύει ότι τα έχει κάνει όλα μόνη της. Ο άντρας ότι αδικείται. Σήμερα πάλι τους βλέπω καθισμένους στα απέναντι σκαλοπάτια εξουθενωμένους αλλά ήρεμους. Η γυναίκα ακουμπάει το κεφάλι της τρυφερά στον ώμο του άντρα. Σήμερα τα πράγματα πάνε καλά φαίνεται στο μαγαζί. Σπουδαίο πράγμα τα όνειρα τελικά Αν και καμιά φορά άπληστο..<span style=""> </span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-211242123712746575?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-67925635344087084152009-11-04T17:36:00.001-08:002009-11-04T18:02:17.686-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SvIxzE5itQI/AAAAAAAAA1g/Mn8CVbaOeYE/s1600-h/Kwstantaras.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 261px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SvIxzE5itQI/AAAAAAAAA1g/Mn8CVbaOeYE/s320/Kwstantaras.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400433656728827138" border="0" /></a><br />Βρέθηκαν πάνω στην μετάβαση μιας εποχής. Λίγο δυσκολεύτηκαν αλλά είχαν και ευκαιρίες. Μιλιούνια ευκαιρίες να βγάλουν χρήματα, να χτίσουν εξοχικά ή στην χειρότερη να κάνουν το καπρίτσιο τους. Και δώστου οι θέσεις και τα αξιώματα και η άποψη και τα συγκεντρωμένα κεφάλια γύρω τους που γνέφουν θετικά σε κάθε προτασή τους. Και όσο και αν η προηγούμενη χιλιετία τους τα έδωσε όλα απλόχερα η καινούργια που ήρθε δεν τους έκανε το χατήρι. Η τεχνολογία τα σάρωσε όλα σε χρόνο dt, η μεσαία τάξη έμεινε ταπί και ψύχραιμη και παντώς είδους αρλουμπολογία και βερμπαλισμός θάφτηκε κάτω από τη γέννηση και το μεγάλωμα μιας άλλης γενιάς. Άναρχης και έτοιμης να καταπιεί κάθε κατάλοιπο μιας εποχής που κινήθηκε με τόσο αργούς ρυθμούς που δεν κατάφεραν να δουν, ούτε το τελείωμα της. Μόνο αγκάθι στη ξέφρενη πορεία αυτής της γενιάς, κάτι απολιθώματα στενάχωρα που ήρθαν και τους έκατσαν στο λαιμό γιατί ξέμειναν με ένα ρολάκι γενικής επιστασίας της νέας αυτής εποχής. Τούτα τα απολιθώματα προσπάθησαν να ανασκαλίσουν τη χιλιετία που ήρθε. Και μέχρι ενός βαθμού τα κατάφεραν. Και την τεχνολογία κουτσά στραβά διαχειρίστηκαν και τις νέες τάσεις μελέτησαν και τη νεανική αργκό μετέφρασαν. Από ενα πράγμα δεν μπόρεσαν να απαλλαγούν. Από τον φόβο για το άγνωστο που όσο και αν το μελέτησαν δεν μπορούν να το κάνουν μέρος της ζωής τους. Και πανικοβάλλονται. Και πανικοβάλλουν και άλλους. Μικρές φωνές με μεγάλα σινιάλα. Αντί να αγκαλιάσουν το μέλλον που έρχεται του κλείνουν τη πόρτα αποκλείοντας όποιον άλλο προλαβαίνουν για να μη μείνουν μόνοι. Μόνοι σαν απατημένοι σύζυγοι μιας εποχής που απαίτησε από αυτούς το αυτονόητο. Αντί να την διαβάσουν να την ζήσουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6792563534408708415?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-86189481785140444622009-10-23T12:29:00.001-07:002009-10-23T12:30:21.059-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SuIERxmsLPI/AAAAAAAAA1Y/9VqhNSh9XZA/s1600-h/silence.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 244px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SuIERxmsLPI/AAAAAAAAA1Y/9VqhNSh9XZA/s320/silence.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395880006963178738" border="0" /></a><br />...σε πείσμα όσων απότομα σωπάσαν...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-8618948178514044462?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-41141746683516388902009-10-07T18:36:00.001-07:002009-10-07T18:36:12.030-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/dxxd_v8X8s4' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/dxxd_v8X8s4'/></object></p><p>Και αν παίρνεις όρκο να μην ξαναθελήσεις την προηγούμενη ζωή σου, πάντα να είσαι έτοιμος να τον πάρεις πίσω. Μόνο τότε ελευθερώνεις την ψυχή σου. Μόνο τότε αλλάζεις τα γαντζωμένα από πάνω σου χούγια και πρόσωπα και λόγια και συντρίμια από παλιές ιστορίες.<br /><br />Και αν είσαι έτοιμος να ξεπουλήσεις την ζωή σου με αντάλλαγμα δυο ζεστά χέρια και μια ζεστή γωνιά σε μια δανεική καρδιά μην φοβηθείς. Μόνο τότε θα μετακομίσουν τα μάτια σου και θα βρουν μπροστά τους ένα σύμπαν άλλο φωτεινό σαν την πιο μεγάλη μέρα του καλοκαιριού.<br /><br />Και αν λυπάσαι για τις μέρες που περνάνε και δεν τις έζησες ως το μεδούλι μην αφήνεις την λύπη να σβήσει το χαμόγελο σου. Πιο χρήσιμες μπορεί να γίνουν μέσα από την απουσία του νοήματος που περιμένεις να έρθει και ποτέ δεν έρχεται,<br /><br />Και αν η αυτόματη γραφή μου θέλω να κλείσει μαζί με το τραγούδι δεν πειράζει.Εννιά δεύτερα έμειναν. Τέλος....</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4114174668351638890?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-41201231782686853672009-09-29T13:15:00.001-07:002009-09-29T13:15:52.099-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SsJq80Vtc6I/AAAAAAAAA1Q/q2m8OU41Bk8/s1600-h/--------------+--------.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SsJq80Vtc6I/AAAAAAAAA1Q/q2m8OU41Bk8/s320/--------------+--------.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386985697362932642" border="0" /></a><br /><br /><p class="MsoNormal">Και το χάπι πάλι χρυσώθηκε και ο αστός στις ομιλίες κατέβηκε και σημαίες με πράσινους ήλιους, μπλε δάδες και κόκκινα δρεπάνια κράτησε ψηλά φωνάζοντας συνθήματα που άλλοι του επέβαλλαν. Για ποια ελευθερία ρε γ…το;</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><b style="">Θυμάμαι…<o:p></o:p></b></p> <p class="MsoNormal">Τον Ανδρέα να βγαίνει μισός άνθρωπος από το νοσοκομείο με την καλοστεκούμενη σύντροφο του να χαμογελάει. Τον Κωνσταντίνο με το μπαστούνι του γκολφ παραμάσχαλα να κάνει δηλώσεις στα διψασμένα για ρεπορτάζ μικρόφωνα. Θυμάμαι και τον Μιλτιάδη στα λίγα φεγγάρια που έζησε το όνειρο του να γίνει αρχηγός κόμματος να ζητωκραυγάζει «Καρδίτσα, Καρδίτσα». Άλλες φορές πάλι σκοντάφτω πάνω στην εικόνα του Κώστα να κάνει αμήχανα δηλώσεις μετά την νύχτα των Ιμίων. Αλήθεια θυμάται κανείς την Αλέκα τον Δεκέμβριο που μας πέρασε και την στάση που κράτησε; Γιατί εγώ την θυμάμαι. Ξέρεις τι δεν θυμάμαι; Τον συμπατριώτη και αδερφό μου να έχει σηκώσει κεφάλι. Και να έχει στρέψει την οργή και την δυσαρέσκειά του εκεί που πρέπει. Αυτό δεν θυμάμαι ποτέ να έγινε. <span style=""> </span><span style=""> </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4120123178268685367?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-78983995709355757522009-09-29T06:16:00.000-07:002009-09-29T06:35:56.654-07:00Και σε όποιον αρέσουνε...<br /><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-11117239e76e9dbe" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v4.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D11117239e76e9dbe%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331658250%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D34CC49E444922C1E1B5387FAFB1D9C5882A52CD.4643457B38BD4B222C376197485682782F4FF1D6%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D11117239e76e9dbe%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DT0-dACx7l6EM194HigY3Vyap6zY&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v4.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D11117239e76e9dbe%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331658250%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D34CC49E444922C1E1B5387FAFB1D9C5882A52CD.4643457B38BD4B222C376197485682782F4FF1D6%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D11117239e76e9dbe%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DT0-dACx7l6EM194HigY3Vyap6zY&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7898399570935575752?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-53353167649350985392009-09-18T15:55:00.000-07:002009-09-21T07:37:34.524-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SrQS-A7-ShI/AAAAAAAAA1I/oQEnZOev8lM/s1600-h/7670.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 234px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SrQS-A7-ShI/AAAAAAAAA1I/oQEnZOev8lM/s320/7670.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382948311227320850" border="0" /></a><br />Να έρθει η έκτη Δεκεμβρίου του 2009 και να εχω κερδίσει το στοίχημα με τον εαυτό μου. Ότι τούτη η γενιά δεν ξεριζώνει με τα χέρια τις περιοχές του εγκεφάλου της που την κάλεσαν πριν από 365 μέρες ακριβώς να κατεβεί στους δρόμους και να ρημάξει τον παλιό κόσμο.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ανυπομονώ</span><br /><br />Να κατεβώ στην πορεία εκείνη την μέρα. Να κοιτάξω στα μάτια έναν έναν όσους αντικρίζουν την μάζα αμήχανοι και να τους λυπάμαι για την ευκαιρία που έχασαν να απαλλαγούν έστω και προσωρινά από την τραγική τους ζήση και την εκούσια υποταγή τους στον μεγαλύτερο τύραννο όλων της ανθρωπότητας. Τον φόβο.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ανυπομονώ</span><br /><br />Να αποδείξω ότι τούτη η γωνιά του πλανήτη δεν χαρακτηρίζεται από το τίποτα. Και ότι οι γιομάτες από ζώα που τραβάνε μαλακία με τον εαυτό τους καφετέριες της παραλίας εκείνη την μέρα θα είναι άδειες και ότι οι θαμώνες τους για λίγες ώρες από όρθια τετράποδα θα μετατραπούν σε ανθρώπους με αξίες και ιδανικά.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ανυπομονώ</span><br /><br />Να δω να ξεφτιλίζονται όλα εκείνα τα καλλιτεχνάκια και πολιτισμικά υποσπέρματα που έκαναν τον θάνατο ενός παιδιού παντιέρα για να ξαναβγούν από τα υπόγεια τους γράφοντας σκάρτες αράδες.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ανυπομονώ</span><br /><br />Να δω να γίνονται όλα αυτά που ανυπομονώ. Και να είμαι εκεί. Ανυπομονώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5335316764935098539?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-51615765810840840152009-09-16T06:40:00.001-07:002009-09-16T06:40:49.711-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/5ltFIIeNRAA' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/5ltFIIeNRAA'/></object></p><p>Σου θυμίζει κάτι ρε ταλαίπωρε αστέ; Ε;</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5161576581084084015?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-16332923887585170942009-09-16T02:44:00.000-07:002009-09-16T02:46:26.751-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SrCz5xNs_sI/AAAAAAAAA1A/f3TkjZJXCVw/s1600-h/HandsHoldingLight1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SrCz5xNs_sI/AAAAAAAAA1A/f3TkjZJXCVw/s320/HandsHoldingLight1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381999359752470210" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);"><span style="font-size:180%;">Εγώ με το φωτεινό μου "εγώ" ξαναβρεθήκαμε...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1633292388758517094?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-62331342432518444472009-09-09T03:54:00.001-07:002009-09-09T03:54:47.634-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/01_xlfU0RnQ' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/01_xlfU0RnQ'/></object></p><p>Ο καλύτερος mc της γενιάς του. Και όποιος αμφιβάλλει το τελευταίο θα λεπτό θα τον πείσει!</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-6233134243251844447?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-14376094399380995662009-09-08T16:59:00.000-07:002009-09-09T03:53:43.279-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sqb1Oaq4NCI/AAAAAAAAA04/L30EwN9XgJM/s1600-h/film.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 251px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sqb1Oaq4NCI/AAAAAAAAA04/L30EwN9XgJM/s320/film.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379256432966775842" /></a><br />"Στοά" χθες το βράδυ ύστερα από μια βάρκα κόκκινο κρασί -κατ' εξαίρεση το μισώ το κόκκινο κρασί- να δω αγαπημένα πρόσωπα ακούγοντας αγαπημένη μουσική. Πέφτω πάνω στον Ν. Προπορεύεται η λαβή πάνω στην χειραψία -δάσκαλος πολεμικών τεχνών γαρ- για να ακολουθήσει μια από αυτές τις εγκάρδιες αγκαλιές που ξέρει καλά να δίνει. Κάπου ανάμεσα σε σοβαρή κουβέντα και σαχλαμάρισμα, μου υπενθυμίζει την απουσία μου από το μπλογκ "περιμένω καινούργιο ποστ". Χάρηκα σαν μικρό παιδί εκείνη την ώρα που υπάρχουν άνθρωποι που γουστάρουν τα ξεβράσματα της ψυχής μου, τις στιγμιαίες μου φρίκες και τις εκλάμψεις χαράς που σέρνω και μετατρέπω σε λέξεις και προτάσεις. <br /><br />Από την άλλη μετά την αρχική χαρά άρχισα να αναρωτιέμαι γιατί άφησα τις σελίδες λευκές. Και θυμήθηκα ότι και πέρσι τέτοια εποχή κενό ήταν το μπλογκ μου. Και πρόπερσι. Και τελικά καταλήγω πως εδώ μέσα έχει χώρο η καθημερινότητα μου, παρέα με τις πιο μοίχιες μου σκέψεις. Η φωτεινή μου πλευρά πνίγεται. Και τις μέρες του χρόνου που γεμίζω φως, η χαρά μου θέλει να πάρει σάρκα και οστά και να κάνει κομμάτια τούτη την οθόνη και τα πλήκτρα. <br /><br />Στην Αμοργό που βρέθηκα για δυο βδομάδες ξεκίνησα χωρίς λαπτοπ, cd και φωτογραφική. Μόνο δυο μέρες πριν αναχωρήσω αγόρασα από το νησί αγόρασα μια φωτογραφική μιας χρήσης. Από αυτές τις πλαστικές που ξέρεις και δεν ξέρεις τι βγάζεις. Η μαγεία του απρόβλεπτου. Η τελειότητα του αναπόφεκτου. Και η αναμονή για τα αποτελέσματα Σπουδαιο πράγμα το φιλμ. Σπουδαίο πράγμα το απρόβλεπτο του. Όχι σαν τις ψηφιακές εικόνες που τις αλλάζεις, τις σβήνεις και τις ρημάζεις ανάλογα με το εικαστικό αποτέλεσμα που βλέπεις στην προεπισκόπηση. Η ζωή βλέπεις δεν έχει προεπισκόπηση. Πρώτα κάνεις το καλό ή τη μαλακιά και μετά αντικρύζεις το αποτέλεσμα της επιλογής σου.<br /><br />Η ζωή μου σε αυτή την φάση της ζωής μου είναι ασφυκτικά γεμάτη και χαρουμένη. Τόσο που να τολμώ να πιστέψω, ότι μπορεί να κρατήσει για πάντα. Τόσο που να θέλω να αγωνιστώ να κάνω και των άλλων καλύτερη. Τόσο που να σε λυπάμαι και εσένα που έχεις χώσει την μούρη σου στη λερωμένη οθόνη του υπολογιστή σου και δεν παίρνεις τους δρόμους μέχρι να συναντήσεις έναν άνθρωπο αληθινό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1437609439938099566?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-15255118647695163272009-08-11T15:28:00.001-07:002009-08-11T15:28:31.041-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/F5W_QzF5kO0' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/F5W_QzF5kO0'/></object></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1525511864769516327?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-10489180395492519552009-08-11T15:11:00.001-07:002009-08-11T15:11:29.586-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/Q5KSlb7JG1g' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/Q5KSlb7JG1g'/></object></p><p>Βρήκα την άσχημη μεριά μου, <br />κάπου στην μέση ουρανού και γης. <br />Tην άφησα να κάνει πάλι τα δικά της, <br />για να έχεις πάντα κάτι να μου πεις. <br /><br />Περίπλοκος μες στην απλότητα της, <br />όποιος ειναι ευθύς τελικά. <br />Αρκεί να ανοίξεις τα μάτια σου και θα δεις γενικά. <br /><br />Μιλώ για εκείνες τις κακές στιγμές που δείχνεις όσα πίσω από την μάσκα σου κρύβεις δίχως να το θες. <br />Την πλάτη σου αν γυρίσεις θα φας μαχαιριές. <br />Έτσι που λες και στην ζωή παίζει να βρεις αναποδιές, <br />ανθρώπους οχιές. <br />Γυναίκες σύννεφα καπνουύ και ευθύνες μπόλικες, <br />απλώθηκες καταστροφικά δίπλα στην άσφαλτο, <br />δίπλα στο θάνατο. <br /><br />Πως βρέθηκες να πολεμάς με τα φαντάσματα σου σε μια κατάσταση μουνί; <br />Στομάχι και μυαλό όταν ανακατευτεί γίνεσαι ψέμα και είναι πιθανό σε κακό να σου βγει. <br />Μία προς μία κάθε αδυναμία μου και ανάμεικτο συναίσθημα που πάντα με μπερδεύει, <br />ζω την ιδία ζωή που γουστάρει να με παγιδεύει, <br />να με πακετάρει. <br /><br />Πηχτό σαν αίμα βαθύ κόκκινο φεγγάρι. <br />Πάνω από τα κεφάλια των ανθρώπων μίσος στάζει. <br />Ότι συμβαίνει γύρω μας τα μέσα μας επηρεάζει <br />στο κενό.. .<br />Κάτω από τα πόδια μου θα ανοίξει η γη και θα την καταπιώ. <br /><br />Θυμάμαι κάπου μέσα στην ξεφτίλα μου, την πουστιά σου να συναντώ.<br /></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1048918039549251955?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-10732819450694805612009-08-06T10:22:00.001-07:002009-08-06T10:25:54.271-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SnsSHNPau5I/AAAAAAAAA0w/WOZ4cwuD6js/s1600-h/FindingYourVoice.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 297px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SnsSHNPau5I/AAAAAAAAA0w/WOZ4cwuD6js/s320/FindingYourVoice.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366903295964789650" /></a><br />Ένας ψίθυρος που κουβαλάει ουσία μπορεί να ταξιδέψει πολύ περισσότερα χιλιόμετρα και από το πιο δυνατό ηχείο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1073281945069480561?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-73028566049063126432009-08-03T05:41:00.000-07:002009-08-03T06:22:33.582-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Snbjmbxs4pI/AAAAAAAAA0o/xjjt0aLQsec/s1600-h/evilempirefrontps7.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Snbjmbxs4pI/AAAAAAAAA0o/xjjt0aLQsec/s320/evilempirefrontps7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365726255489278610" /></a><br />Το χα διαβάσει για τον Evil Empire των Rage Against the Machine το 1996 που κυκλοφόρησε "Γιατί έχει το (In) σε εισαγωγικά; Μήπως ξεπουλήθηκαν; Μήπως έγιναν mainstream. Μήπως...Μήπως Μήπως..." και βουρ στο πανεπιστήμιο με έξι χιλιάρικα μέσα στο καπέλο με το σήμα του Malcom X -αυτό το καπέλο που έχασα το 2003 όταν κατέβηκα παρέα με την Π. στο Πέραμα μόνο και μόνο για να συναντήσω τον Foxmoor και να του σφίξω το χέρι- το ένα χιλιάρικο το χα για να αγοράσω από τους Ρώσους, που χαν στήσει τους πάγκους με τα παράνομα μπροστά στην είσοδο του ΑΠΘ επί της Εγνατίας το κασετάκι Evil Empire. Τα υπόλοιπα πέντε χιλιάρικα τα κρατούσα για να βγάλω έξω για τα γενεθλιά μου στο κινέζικο της Ναβαρίνου την Ζ. τον μεγάλο μου έρωτα τότε, που δεν ήταν έρωτας αλλά η μεγάλη μου φιλία που ποτέ δεν πίστευα, ότι θα γυρίσει να με κοιτάξει ερωτικά. Και να σου άφαντο το πεντοχίλιαρο και εγώ να χω μείνει μαλάκας και να ζητάω παράταση από την Ζ. μέχρι να μοιράσω και άλλα φυλλάδια και να ξαναμαζέψω τα πέντε χιλιάρικα.<br /><br />Κυριακή βράδυ γυρνάω με την Κ. από το Ποσείδι. Κουβεντιάζουμε για τους ανθρώπους που μας πλήγωσαν. Αυτούς που επενδύσαμε και φάγαμε τα μούτρα μας. Αυτούς που αγαπάμε και πάντα θα αγαπάμε ακόμη και αν περάσουν χρόνια και χρόνια για τις ωραίες στιγμές που περάσαμε μαζί. Αρχίζω να μιλάω για την Ε. Πέντε ρημαδιασμένα χρόνια είναι αυτά. Η φωνή μου σκληραίνει, όταν διηγούμαι γιατί χώρισα με την Ε. γίνεται σταθερή -αυστηρή -κρύα. Σάμπως να παλεύω να βγάζω τα πολλά περιττά συναισθήματα. Μένει η πίκρα και μια δόση θυμού. Χωρίς να της αξίζει. Άμυνα το ονομάζω. Δεν την κατηγορώ. Απλά διηγούμαι. "Βγάζεις κακία όταν μιλάς για αυτή το ξέρεις;" μου λέει η Κ. και μένω να την κοιτάω περίεργα. "Όχι δεν είναι κακία!" Θέλω να φωνάξω αλλά δεν έχει σημασία. Το βουλώνω και σκέφτομαι αν έχει δίκιο. Κρατάω την φράση και την αγάπη της Κ. και μένω να σκέφτομαι αν έχει δίκιο. Ακόμα δεν κατέληξα. Θα έρθει η ώρα και θα καταλήξω και για αυτό.<br /><br />Σήμερα σκάω στο γραφείο. Στέλνω άρον άρον το απουσιολόγιο και κοιτάω τα έρημα από τις καλοκαιρινές άδειες γραφεία. Λίγο μετά έρχεται και ο ... που έχει φάει την ζωή του στις φυλλάδες. "Σε αυτή την δουλειά και συμφωνιά με τον διάολο πρέπει να κάνεις για να κρατήσεις το πόστο σου καμιά φορά. Ο χώρος είναι γαμημένος. Κοίτα να σκληρήνεις και άλλο." Τον κοιτάω και κάνω ότι συμφωνώ. Κατά βάθος τον λυπάμαι. Ο διάολος δεν δέχεται από συμφωνίες. Σου δίνει ότι γουστάρεις και σου ρουφάει για αντάλλαγμα το μεδούλι και σε αφήνει στεγνό από συναισθήματα δεν το ξέρεις αυτό άραγε κύριε ...;<br /><br />Λένε πως όπου ανθίζει ο εγωισμός πεθαίνει επί τόπου η αγάπη. Το ήξερες αυτό; Αυτό έλειπε να μην το ξέρεις. Οι άνθρωποι που αγαπάμε βρέθηκαν μπροστά μας σε στιγμές που τίποτα από όλα αυτά που μας γέμιζαν δεν είχαν σημασία. Ο εγωισμός ο γαμημένος παίρνει διάφορες μορφές. Παίρνει άλλοτε την μορφή της τραγικής αγάπης, άλλοτε της ανιδιοτελούς φιλίας, άλλοτε της συναδερφικής αλληλεγγύης. Όσο περνούν τα χρόνια απλά δεν ξέρεις τι από όλα είναι αυτά που αντικρύζεις. Κάθε άνθρωπος ένας πλανήτης με την σκοτεινή και φωτεινή του μεριά. <br /><br />Έπρεπε να περάσει μια δεκαετία ακριβώς για να αγοράσω σε cd το Evil Empire. Η φιγούρα του καλοστημένου πιτσιρικά με το διαβολικό βλέμμα, σήμα μιας ολόκληρης εποχής βουτηγμένης στην διαστροφή και την σεμνοτυφίας αξεπέραστη. Ανοίγω και διαβάζω ξανά τους στίχους. Το βλέμμα πέφτει σε μια φράση "Fear is your only God". Θεέ μου βοήθησε με στην απιστία μου. Και στην δειλία μου στην τελική...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7302856604906312643?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-38699997551431639272009-07-31T06:00:00.000-07:002009-07-31T06:02:41.379-07:00"Παρελαύνουν". Μαυριδεροί. Κοντοπόδαροι. Σμιχτοφρύδηδες. Σαν τη Φρίντα Κάλο αλλά σε άντρα. "Αντρας", λέμε τώρα. Και νομίζουν οτι είναι και η Αρία φυλή. Που αν τους έβλεπε ενας από τους "ευγονιστές" του Φύρερ τους δεν θα τους έστελνε ούτε για τα τηγανόλαδα.<br />"Παρελαύνουν". Δίπλα-δίπλα με τα Σώματα. Πίσω από κολώνες. Οταν αδειάσει ο δρόμος ξεμυτίζουν. Μαζεύονται. Πηγαδάκια.<br />-Εσύ πως μπήκες στο Σώμα;<br />-Εγώ γαμώτι μου έδωσα αλλά με έκοψαν.<br />-Που σε έκοψαν;<br />-Στην Εκθεση γαμώ τη μαλακία μου.<br />-Εμένα με έκοψαν λόγω ύψους, γαμώ τον Πακιστανό μου, γαμώ!<br />-Νάτα! Νάτα τα μουνιά! Πάμε να τα γαμήσουμε...<br />Τρέχουν. Λαχανιάζουν.<br />-Γαμώ τη μάνα του του αράπη...<br />-Κι εσύ όμως σαν αράπης καπνίζεις...<br />-Γάμησέ με ρε μαλάκα! Θα πας στην ΑΕΚ την Κυριακή; Γαμώ τα ντέρμπι, τα μουνιά τα ξεσκισμένα...<br />-Ρε πούστη! Θέλω να σκοτώσω έναν με κλωτσιές. Το καταλαβαίνεις;<br /><br />-Ηρεμία, νεαρέ. Οταν είναι η ώρα θα σου πούμε. Ησυχα τώρα. 'Νταξ;<br /><br />Μίλησε ο "γαλονάς"... Προσοχή όλοι. Για μια στιγμή φαντασιώθηκαν πως είχαν περάσει στο Σώμα. Πως δεν τους έπρηζε ο πατέρας τους να δουλέψουν στο οικογενειακό Μίνι-Μάρκετ. Πως είχαν το περίστροφο στη ζώνη.<br /><br />-Μαλάκα, ωραί κώλο δεν έχει η μαυρούκα που τρέχει εκεί κάτω; Τη γαμούσες;<br />-Με πίεση. Και θα την κατουρούσα μετά.<br />-Κι αν έμπαινε ο αράπης;<br />-Θα τον γαμούσα κι αυτόν...<br /><br />-Σκασμός!<br /><br />Ηθελε να ακούει από τον ασύρματο ο "γαλονάς".<br /><br />-"Δυνάμεις αποσύρονται από την πλατεία... Ολες οι δυνάμεις αποσύρονται από την πλατεία...'<br /><br />-Τι σκατά; Φεύγουμε;<br /><br />-Ετσι λέει...<br /><br />-Δεν θα τους γαμήσουμε απόψε;<br /><br />-Μάλλον όχι. Μάγκες, το διαλάμε... Πάμε μία όλοι...<br /><br />ΟΛΟΙ: "Λαός - Στρατός- Εθνικισμός"<br /><br />Φεύγουν.<br /><br />Δέκα λεπτά μετά. Το Σώμα μπουκάρει στην πολυκατοικία. Εχουν αποκλείσει όλα τα γύρω στενά. Περνάνε οι κλούβες. Σε 24 ώρες κάποιοι θα είναι πίσω στην Καμπούλ. Κάποιοι πίσω στο Ισλαμαμπάντ. Κρατητήρια. Ξύλο. Κάποιοι θα χαθούν για πάντα. Χαμένοι για χαμένοι.<br /><br />-Πάλι δεν γαμήσαμε απόψε...<br /><br />-Θα τους γαμήσουμε όλους ρε μαλάκα. Πάμε Πάτρα μεθαύριο;<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Πηγή:http://naftilos.blogspot.com</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3869999755143163927?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-2445350980716755232009-07-29T05:35:00.000-07:002009-07-29T05:38:38.874-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SnBCjb0hRmI/AAAAAAAAA0g/FGN2pW7E0yc/s1600-h/my+left+hand+2007.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 212px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SnBCjb0hRmI/AAAAAAAAA0g/FGN2pW7E0yc/s320/my+left+hand+2007.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363860332729157218" /></a><br />Γεννήθηκε το 1965 στο Hefei στην Κίνα. Ζει και εργάζεται στην Κίνα. <br /><br /> Ο Sheng Qi, με βάση του το Πεκίνο, είναι ίσως γνωστότερος για την προσωπική του πράξη αντίστασης μετά τα γεγονότα της Πλατείας Τιενανμέν τον Ιούνιο του 1989, όταν έκοψε το μικρό δάχτυλο του αριστερού χεριού του. Έκτοτε, έχει ενσωματώσει την εικόνα και την ιδέα του αυτό-ακρωτηριασμού στο έργο του, που περιλαμβάνει φωτογραφία, ζωγραφική, γλυπτική και performance. Η πρόσφατη δουλειά του συνεχίζει στο πνεύμα της διακριτικής αλλά ωστόσο σθεναρής ανατροπής και της ήρεμης πολιτικής διαμαρτυρίας. <br /><br />Η μνήμη εκατοντάδων εκατομμυρίων Κινέζων<br /><br /><span style="font-style:italic;">"Η τέχνη μου είναι η μνήμη μου.<br />Δεν είμαι απλά ένας καλλιτέχνης. Είμαι ένας παρατηρητής και καταγραφέας της ιστορίας. <br />Χρησιμοποιώ το πινέλο μου για να καταγράψω την ιστορία της Κίνας στη διάρκεια της δικής μου ζωής, από το 1965. <br />Τα γεγονότα αυτά είναι όντως σημαντικά επειδή επηρεάζουν εκατοντάδες εκατομμύρια Κινέζους και έχουν διαμορφώσει τη δική μου ζωή.<br />Έτσι, εξακολουθώ να τα καταγράφω όσο πιο πιστά μπορώ με κόκκινο και μαύρο χρώμα".</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-244535098071675523?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-34002224073259738262009-07-27T16:42:00.000-07:002009-07-29T05:43:48.033-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sm47__kISKI/AAAAAAAAA0Y/myV8bGoLemg/s1600-h/LUKOS.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sm47__kISKI/AAAAAAAAA0Y/myV8bGoLemg/s320/LUKOS.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363290176825608354" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">"Όμως άντεξα, δεν πίστεψα, για αυτό με λένε λύκο<br />στη μιζέρια που ξερνάς, με κάθε σιωπηλό σου μίτο<br />Δεν ανήκω πουθενά ρε, δεν ανήκω πουθενά ρε, δεν ανήκω..."<br /><span style="font-style:italic;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3400222407325973826?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-49764186184427541212009-07-27T15:51:00.000-07:002009-07-27T15:57:43.021-07:00Αν έχεις κολλητή ζωγράφο έτσι είναι αυτά!<br /><br />Παίρνει αυτή την φωτογραφία...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sm4wI89n1KI/AAAAAAAAA0A/d_wEKFI559c/s1600-h/marley3.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sm4wI89n1KI/AAAAAAAAA0A/d_wEKFI559c/s320/marley3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363277136606516386" /></a><br /><br />Και αυτή...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sm4wX3YSVxI/AAAAAAAAA0I/X9rhwR0eZII/s1600-h/%CE%9F+Marley+%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%95%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%BD%CE%B1.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 160px; height: 120px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sm4wX3YSVxI/AAAAAAAAA0I/X9rhwR0eZII/s320/%CE%9F+Marley+%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%95%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%BD%CE%B1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363277392805779218" /></a><br /><br />Και το αποτέλεσμα στον τοίχο του σπιτιού σου είναι αυτό...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sm4wkCQBJ8I/AAAAAAAAA0Q/hwZC6Yrekj8/s1600-h/slipknot+004.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sm4wkCQBJ8I/AAAAAAAAA0Q/hwZC6Yrekj8/s320/slipknot+004.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363277601882318786" /></a><br /><br />Κ. Σε ευχαριστώ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4976418618442754121?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-72718193268521962732009-07-19T07:14:00.001-07:002009-07-19T07:14:44.531-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/hAegGlqSuts' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/hAegGlqSuts'/></object></p><p>Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα<br />ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα.<br />Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω,<br />μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω<br />όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν<br />και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν.<br />αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα<br />και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.<br /><br />Είναι για μένα γιατί όποιος και να μου τα πει<br />μπαίνουν απ' το ένα και βγαίνουν απ' το άλλο αφτί.<br />Είναι από μένα για μένα<br />και τα βράδια τα μεθυσμένα<br />που αρνείται το μυαλό τα δεδομένα να δεχτεί.<br />Για μένα που με είδα γονατισμένο,<br />με είδα απελπισμένο στο πάτωμα σωριασμένο<br />Για μένα που οι πληγές μου ακόμα αιμορραγούν<br />και είναι δύσκολο να τις αγνοήσω γιατί πονούν.<br />Μα δεν πειράζει γιατί ο πόνος μου δεν είναι άσκοπος<br />μένει εκεί μένει εκεί για να μου θυμίζει πως είμαι άνθρωπος<br />μ' αισθήματα, με καλές στιγμές και με προβλήματα,<br />που έκανε μα και θα ξανακάνει λάθος βήματα πολλά.<br />Τα πράγματα δεν πάνε καλά<br />μα θα τ' αντέξω τι να κάνεις έτσι πάνε αυτά.<br />Κι αφού η ζωή δεν κάνει εξαιρέσεις για κανένα,<br />κάνω εγώ ένα τραγούδι που είναι μόνο για μένα.<br /><br />Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα<br />ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα.<br />Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω,<br />μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω<br />όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν<br />και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν.<br />αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα<br />και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.<br /><br />Είναι για μένα που μου 'τυχε ο κλήρος<br />ν' αποκτήσω μια πληγή που ξέρω πως δεν θ' αναρρώσει πλήρως.<br />Για μένα που πάντα θα σηκώνομαι στα πόδια μου<br />ακόμα κι αν νοκ-αουτ θα με βγάζει ο κάθε γύρος.<br />Για μένα και τα τόσα μου απωθημένα<br />που σιγά σιγά διαγράφω απ' τη λίστα ένα ένα.<br />Για μένα που χάθηκα σε αλκοόλ μπουκάλια<br />γιατί δεν ήθελα να με δει κανείς σε τέτοια χάλια.<br />Όμως να 'μαι το φως της μέρας πλέον δε φοβάμαι,<br />φίλοι μου διαλέξτε μέρος και προορισμό να πάμε.<br />Κι όσοι τη ψυχολογία μου γαμήσατε επίτηδες<br />ένα πράγμα έχω να σας πω... ΣΑΣ ΛΥΠΑΜΑΙ<br />Για μένα που δεν φοβήθηκα να αγαπήσω,<br />που έβλεπα το τέλος μα διάλεξα να το ζήσω<br />κι όσο για σένα που έκανες επιστήμη το ψέμα<br />δεν χαραμίζω πια άλλο μελάνι από την πένα.<br /><br />Σφίγγω τα δόντια ώσπου να ματώσουν τα ούλα<br />ναι είναι δύσκολα μα δεν θα κλαίω σαν αδερφούλα.<br />Δεν έχω λόγια όσους μου σταθήκατε να ευχαριστήσω,<br />μα έχει φτάσει η ώρα μόνος μου ν' αντιμετωπίσω<br />όσα με πλήγωσαν, όσα πολέμησα και με λύγισαν<br />και τι να λέει ε; Ουσιαστικά δεν με νίκησαν.<br />αντίθετα με δίδαξαν μάθημα ένα<br />και το τραγούδι αυτό δεν είναι για σας μα για μένα.<br /><br />Ραψωδός Φιλόλογος</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7271819326852196273?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-86218605919557866282009-07-18T06:26:00.000-07:002009-07-18T09:45:08.933-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SmHh2MS9v7I/AAAAAAAAAz4/VtxfTghnHk4/s1600-h/venetia_santorini2009+090.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SmHh2MS9v7I/AAAAAAAAAz4/VtxfTghnHk4/s320/venetia_santorini2009+090.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359813352677556146" /></a><br />Βράδυ έξω με την Ν. την Κ. και τον Γ. κάθομαι και παρατηρώ τον καθένα. Καλά καλά. Στα μάτια τους διαγράφεται το μαρτύριο που βιώνει ο καθένας. Οι λόγοι που τους έφεραν στον δρόμο μου. Του ίδιους λόγους που και εγώ τους ζήτησα στο δικό μου. Το σκοτάδι που πλησιάζει θέλουν να αποφύγουν. Να το διώξουν. Να τώρα που γράφω αυτές τις αράδες τον Ήρωα ακούω να αραδιάζει πάνω κάτω τους ίδιους φόβους και εμμονές. Γιατί έτσι είμαστε οι άνθρωποι. Για αυτό η νύχτα μας ταιριάζει πιο πολύ. Για αυτό όλοι έχουμε ανάγκη από δυο γουλιές αλκοόλ για να νιώσουμε πιο ελεύθεροι. Ένα βλέμμα εξίσου ειλικρινές. Λιγότερο μετριοπαθές από αυτα της μέρας που συναντάς στον χώρο εργασίας σου και στις βιαστηκές φιγούρες που σε προσπερνούν.<br /><br />Καμιά φορά μετανιώνω. Όλο και πιο συχνά μετανιώνω. Τι θα πει δημοσιογράφος; Ποιός σου ζήτησε να πληρώνεσαι για να αραδιάζεις λέξεις σε ένα κομμάτι χαρτί ή ενα site. Ποιόν αφορά τελικά; Ούτε εμένα το ίδιο. Κάποτε ξέρεις τι ήθελα; Ήθελα να ήμουν παρατηρητής. Να κάνω μία δουλειά παρατηρητή. Σα να λέμε να έχω ένα μπαράκι και όποιος γουστάρει να έρχεται, να πίνει τα ποτά του, να με πληρώνει -τίμια πράγματα- και να φεύγει λίγο πιο χαρούμενος. Άλλες φορές να ξερνάει την κούραση της μέρας. Άλλες πάλι να γνωρίζει κανένα κορίτσι να το πιάνει κουβέντα και να φεύγουν μαζί ή ο καθένας ξέχωρα αλλά με ένα τεράστιο χαμόγελο ικανοποίησης. Στο τσακίρ κέφι να με πιάνει και στην κουβέντα. Και να έχω ένα καλό λόγο να του πω. Γιατί πάντα έχω ένα καλό λόγο να πω. Αλήθεια σου λέω. Δεν υπάρχει κακός άνθρωπος για μένα. Ακόμη και σε αυτούς που το κακό έχει φωλιάσει μέσα τους και δεν λέει να ξεκουμπιστεί.<br /><br />Άφησα την Ν. στην Βενιζέλου με Τσιμισκή για να πάρει ταξί."Είσαι ο μόνος που μπορεί να με καταλάβει. Ο μόνος που μπορώ να είμαι ο εαυτός μου". Μου λέει και μου δίνει ένα υγρό φιλί στο μάγουλο. "Να το βράσω" θέλω να της πω αλλά αρκούμαι σε ένα χαμόγελο. Όλες ίδιες. Και όλοι ίδιοι. Εμείς όλη μας την ζωή απογοητευόμαστε από εσάς αλλά δεν αντέχουμε και την παρουσία σας. Εσείς από την άλλη όλη σας την ζωή απογοητευόσαστε από εμάς αλλά δεν αντέχετε και την απουσία μας. Κοντεύω να πνιγώ και να βάλω τα γέλια ταυτόχρονα κάθε φορά που σκέφτομαι, πόσες φορές έχω ακούσει πως κάνω τους ανθρώπους να είναι ο εαυτός τους. Θλίβομαι με την διαστροφή της εποχής μας. Αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει τον άνθρωπο ποιό το νόημα να ζει και να υπάρχει σε αυτό τον πλανήτη. Καταφέραμε αντί να ζούμε μονιασμένοι να ισοπεδώνει ο ένας τον κόσμο του άλλου. <br /><br />Παίρνω τηλέφωνο τον Μ. "Που είστε;" ρωτάω; "Είμαι με την Ε. τον Γ. την Μ. τον Χ. και την Π. στο σπίτι της Μ. και θα δούμε τους Παραχαράκτες". Χαχανίζουμε. Οι υπόλοιποι ως φρέσκα ζευγάρια αγκαλιάζονται και χαζεύουν την ταινία η οποία διαδραματίζεται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Λίγο τους ζηλευώ, λίγο θλίβομαι, λίγο τους χαίρομαι. Προσπαθώ να μην αφήνω τον εαυτό μου να τους φανταστώ λίγα χρόνια μετά γιατί απογοητεύομαι. Γιατί από τώρα ξέρω ποιοί θα είναι μόνοι και διαλυμένοι, ποιοί παντρεμένοι και δυστυχισμένοι. Ποιοί δεσμευμένοι και ισορροπημένοι και ποιοί θα ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους. Όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι εξάλλου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-8621860591955786628?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-39775844104897992402009-07-09T07:40:00.001-07:002009-07-09T07:46:15.116-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SlYCrFko_fI/AAAAAAAAAzw/HcFjeli6Fb8/s1600-h/Heart-shaped-stone.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SlYCrFko_fI/AAAAAAAAAzw/HcFjeli6Fb8/s320/Heart-shaped-stone.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356471746057272818" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Πέτρα...<span style="font-style:italic;"></span></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SlYCg6P51fI/AAAAAAAAAzo/RXKE6zoHYRs/s1600-h/Edward2.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SlYCg6P51fI/AAAAAAAAAzo/RXKE6zoHYRs/s320/Edward2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356471571218814450" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ψαλίδι...<span style="font-style:italic;"></span></span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SlYCVHaggQI/AAAAAAAAAzg/VRpORDxFO8U/s1600-h/writing.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SlYCVHaggQI/AAAAAAAAAzg/VRpORDxFO8U/s320/writing.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356471368594522370" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Μολύβι-Χαρτί...<br /><span style="font-style:italic;"></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3977584410489799240?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-31508654472083402542009-07-07T09:32:00.001-07:002009-07-07T09:32:40.698-07:00Μέσα σε διακόσιες λέξεις, δεν παίζει να εξηγήσω το χάος που λέγεται «γυναικεία προσωπικότητα». Μπορώ παρόλα αυτά να γίνω όσο πιο δεικτικός γίνεται και να βγάλω το άχτι μου. Και όποιος με νιώσει καλό είναι.<br /> <br />Αν δεν έχει προλάβει να κάνει μεγάλη σχέση<br /><br /> Δεν έχει φθαρεί ακόμη πιστεύει στον έρωτα στην πιο αγνή του μορφή. Ακούει την καρδιά της και στην χαρίζει. Αν είσαι μάγκας και την βρεις μπροστά σου και την ερωτευτείς, μην το κουνήσεις ρούπι. Το πρόβλημα ξεκινάει, όταν εμφανιστεί μπροστά σου ύστερα από μια, δυο μεγάλες αποτυχημένες σχέσεις μια ντουζίνα one night stand. Εκεί να δεις δυσκολία. Στην αρχή σε προσεγγίζει επειδή είσαι διαφορετικός. Δεν είσαι σαν τους άλλους που τους δόθηκε και την πλήγωσαν. Όλα αυτά στην αρχή όμως. Η πορεία φέρνει κατάθλιψη. Φέρνει συναισθηματικό χάος. Φέρνει αναβλητικότητα. Φέρνει χωρισμό. Μένεις μόνος σου χωρίς να έχεις καταλάβει τι της έφταιξε. Όχι πολύ καιρό μετά την βλέπεις με έναν άλλο. Ίδιο με αυτούς που περιέγραφε, ότι την πλήγωσαν. Ε, αυτό της είχε φταίξει. Κατάλαβες; Αν είσαι άντρας είμαι σίγουρος πως ναι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3150865447208340254?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-70401497708589553272009-07-01T11:28:00.001-07:002009-07-01T11:28:57.319-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/ibzTHKDOw2U' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/ibzTHKDOw2U'/></object></p><p>Ευχαριστούμε Slipknot που ήσαταν Ελλάδα. Πολύ σας ευχαριστούμε. </p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7040149770858955327?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-17727800839303061322009-06-22T18:49:00.001-07:002009-06-23T05:17:54.396-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SkA13pFyHXI/AAAAAAAAAzA/uepdEXkQgUg/s1600-h/%CE%9F%CF%81%CE%B3%CE%B7.JPG"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SkA13pFyHXI/AAAAAAAAAzA/uepdEXkQgUg/s320/%CE%9F%CF%81%CE%B3%CE%B7.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350335587355336050" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Μαίνεται...Δεν περιμένει να ξεσπάσει...Δεν θέλει να ξεσπάσει...Μου μιλάει...Με καθοδηγεί...Μου δείχνει τον δρόμο...Ξεσκαρτάρει τους ανθρώπους που με περιτριγυρίζουν...Τους υποψήφιους φίλους που θέλουν να με εκμεταλλευτούν για την πάρτη τους...Τα κορίτσια που επειδή είναι λίγες θέλουν να με κάνουν και εμένα να νιώσω λίγος...Τους σκάρτους γαμημένους συνεργάτες...Τους σκάρτους γαμημένους πολιτικούς...Την ποτίζω να φυτρώσει και άλλο μέσα μου...Καλύτερα να σε πνίξει παρά να σε αφήσει μόνο...Είναι το κλειδί για να μην σε πληγώσει ξανά κανείς..Είναι το κλειδί...Είναι η οργή μέσα μου το κλειδί...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1772780083930306132?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-88728916769108807832009-06-18T01:56:00.000-07:002009-06-18T02:05:54.663-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SjoDW-b7sUI/AAAAAAAAAy4/JKvlVy1siBI/s1600-h/Bob-Marley-1-1Y3EZJ8I9D-1280x1024.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SjoDW-b7sUI/AAAAAAAAAy4/JKvlVy1siBI/s320/Bob-Marley-1-1Y3EZJ8I9D-1280x1024.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348591200708047170" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Me is a common sense man,<br />that mean when we explain things,<br />me explain it in a very simple way,<br />that mean if I explain it to a baby <br />the baby will understand…<br /><br />Bob Marle</span>y<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-8872891676910880783?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-31168797393681502702009-06-15T05:47:00.001-07:002009-06-15T05:47:53.558-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/JxDyL8OU894' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/JxDyL8OU894'/></object></p><p>Γεννήθηκα και μεγάλωσα παίρνοντας διάφορα.<br />Ερωτεύτηκα παράφορα στα 18,<br />ξενέρωσα, όταν έχασα τον άνθρωπο αυτό.<br />Είναι ακόμα στη ζωή, για μένα είναι σαν νεκρή.<br />Σκληρό; Δεν ξέρω, έτσι το αισθάνομαι, <br />Ένοιωθα να χάνομαι, όμως να μην μάχομαι,<br />γα την δική μου πάρτη, όπως έκανα παλιά,<br />Και όταν πλέον θυμάμαι την δική της αγκαλιά, βάζω τα γέλια.<br />Πως ήταν δυνατόν, να βάζω εκείνη πάνω από τον ίδιο μου τον εαυτό;<br />Δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν την λάτρεψα ή αν την μίσησα, <br />όμως μπορώ να πω, στο τσακ δεν αυτοκτόνησα, <br />για μία αρχιτεκτόνισσα -κοσμοπολίτισσα. Μήπως πρέπει να ντραπώ;<br />Μήπως πρέπει αλλιώς το θέμα αυτό να χειριστώ;<br />‘Η μήπως έπρεπε από την αρχή να μυριστώ, ότι η υπόθεση βρωμάει,<br />είμαι κεφάλι αγύριστο, όμως παραβρωμάει. Κατάλαβα πως πάει. <br />Συμπορευόμαστε, αγαπιόμαστε, γαμιόμαστε, κρατιόμαστε μαζί, ώσπου αρχίζει η ανατροπή. <br />Ποιος είμαι εγώ; Ποια είσαι εσύ; <br />Στην δική μου άρνηση, εσύ κατάφαση. <br />Και στην δική μου κατάφαση, η άρνηση είναι δική σου. <br />Και ούτω καθεξής. Την συνέχεια μπορείς να προβλέψεις.<br />Ήταν απλά κάποιες σκέψεις, θολές και αφηρημένες από τον ίδιο μου τον εαυτό, ήταν επικηρυγμένες.<br />Και αν είπα κάτι που δεν περίμενες, δεν αλλάζει. <br />Δεν ξέρω αν είναι μίσος ή αγάπη αυτό που με σκεπάζει.<br />Κάθε βράδυ, στο σκοτεινό μισό, ψάχνω να βρω την θέση σου και να την κάψω, <br />Αλλιώς δεν θα πάψω να σκοντάφτω πάνω σου, όμως δεν είσαι πια αυτή.<br />Η θέση είναι φανταστική. Όλα είναι εκεί στο μυαλό, κάθε φορά που θα σε φέρω, <br />δεν χαίρω, δεν θέλω, ούτε να σε ξέρω. <br />Κατά βάθος σε μισώ, όμως κάποιες φορές κολλάω και νομίζω το αντίθετο.<br /><br />Έκπτωτος Άγιος.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-3116879739368150270?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-45841761092367639242009-06-14T13:41:00.001-07:002009-06-14T13:41:10.621-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/vZ4ZsNRvsA0' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/vZ4ZsNRvsA0'/></object></p><p>Το χαζοπούλι στην αυλή βρήκε ένα ψίχουλο εκεί<br />στα χιόνια απ' το πρωί και το τσιμπάει...<br />Την παγωμένη μου καρδιά έτσι όπως πέφτει από ψηλά<br />το χιόνι τη σκεπάζει όσο πάει...<br /><br />Κι αναρωτιέμαι απ' το πρωί, μα τι ζωή είναι αυτή;<br />Όσο της δίνω, άλλο τόσο μου ζητάει...<br />Κι ακούγεται από την αυλή μια "τσιριτρό" μια "τσιριτρί"<br />το χαζοπούλι με κοιτάζει και γελάει...<br /><br />Μπορεί στ' αλήθεια "τσιριτρό" να πεί: "όλοι με λέν' χαζό,<br />γιατί όποιος στήσει την παγίδα του με πιάνει"...<br />Κι ίσως σημαίνει "τσιριτρί": "εγώ είμ' ένα χαζό πουλί,<br />εμένα ο ουρανός αυτός μου φτάνει"...<br /><br />Έχει καθίσει στην αυλή μέσα στα χιόνια απ' το πρωί<br />στα χιόνια απ' το πρωί και με κοιτάει...<br />Η παγωμένη μου καρδιά έχει θαφτεί πολύ βαθιά<br />όμως, ακόμη την ακούω να χτυπάει...<br /><br />Τι χαζοπούλι είν' αυτό; Όλο κοιτάει στο κενό<br />τον παγωμένο ουρανό και τιτιβίζει...<br />Κι ακούγονται από μακριά οι φίλοι του κάτι πουλιά<br />σε λίγο ίσως πάψει να χιονίζει...</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4584176109236763924?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-75759392203746716722009-06-06T11:37:00.001-07:002009-06-06T11:37:01.799-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/b8nDrsS1yvA' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/b8nDrsS1yvA'/></object></p><p>Το έψαξα, το αποφάσισα, θα το κάνω. Trenchtown Kingston 6 Φλεβάρη και για μια εβδομάδα, όλη η πόλη γιορτάζει παρέα με τα παιδιά του την γέννηση του Marley. Το 2010 θα είμαι και εγώ εκεί!</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7575939220374671672?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-18235536075992701552009-06-06T08:48:00.001-07:002009-06-06T11:38:02.804-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Siq2QOH25dI/AAAAAAAAAyw/r44HElOVq-k/s1600-h/hip-hop.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 288px; height: 292px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Siq2QOH25dI/AAAAAAAAAyw/r44HElOVq-k/s320/hip-hop.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344284297613731282" /></a><br />Γιατί γαμάει κάθε καλλιτεχνικό στεγανό. Ακόμη και το οτι για να γράψεις μουσική πρέπει να ξέρεις μουσική.<br /><br />Γιατί μπορώ άλλοτε να σιγοτραγουδάω και άλλοτε να ουρλιάζω παρέα με τον mc χωρίς να νιώθω άβολα για την φωνή μου.<br /><br />Γιατί συνεχίζει να γεννιέται στον δρόμο, να παίζεται στον δρόμο και να αγαπάει τα στενά του δρόμου. <br /><br />Γιατί ο στίχος, to beat και η μελωδία είναι πιο ωραία μουσική συνταγή του κόσμου.<br /><br />Γιατί ο πιτσιρικάς με το skate στο χέρι ζει και βασιλεύει μέσα μου.<br /><br />Γιατί οπαδοί και καλλιτέχνες είναι ένα πράγμα και πολλές φορές το ίδιο πράγμα.<br /><br />Γιατί από τα οκτώ μου δεν θυμάμαι άλλη μουσική που να με συγκινεί πιο πολύ.<br /><br />Γιατί απλά το γουστάρω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1823553607599270155?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-48971138146742419892009-06-02T08:39:00.000-07:002009-06-02T08:49:58.317-07:00<span style="font-weight:bold;">Μήπως είσαι ο περίφημος αγώνας με ζιβάγκο;</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SiVJqH08SRI/AAAAAAAAAyo/8vwIPgVpl8U/s1600-h/papandreou+thesaloniki+3.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SiVJqH08SRI/AAAAAAAAAyo/8vwIPgVpl8U/s320/papandreou+thesaloniki+3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342757520949397778" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SiVJmBjZ13I/AAAAAAAAAyg/acEj5OqgtGU/s1600-h/PAPARIGA.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 297px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/SiVJmBjZ13I/AAAAAAAAAyg/acEj5OqgtGU/s320/PAPARIGA.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342757450545747826" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ή προλετάριος με πολιτικό λουμπάγκο;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-4897113814674241989?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-72215857957736669732009-05-28T06:07:00.001-07:002009-05-28T06:07:06.656-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/xSCaK0S25og' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/xSCaK0S25og'/></object></p><p>Λάου λάου έρχονται και οι εκλογές...Μην σκίσουμε κάνα καλτσόν μόνο...</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-7221585795773666973?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-28033428373485884602009-05-24T09:33:00.001-07:002009-05-24T09:56:22.890-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Shl8BAkO3EI/AAAAAAAAAyQ/iGUnPvYR4jk/s1600-h/Angels_.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 169px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Shl8BAkO3EI/AAAAAAAAAyQ/iGUnPvYR4jk/s320/Angels_.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339435189998115906" /></a><br />...που σαν κάτσεις κοντά τους νιώθεις πως έχουν δίψα για ζωή όμοια με πυρηνική ενέργεια. Σε καίνε, σε αλλοιώνουν και σε κάνουν, να θέλεις να πάρεις την ζωή σου από την αρχή. Άλλες πάλι σου μοιάζουν με ατελείωτες πηγές χρωμάτων. Καταπιάνονται με πράγματα. Τα ερωτεύονται και τα κάνουν να πλημμυρίσουν φως. Δεν αγαπάνε και πολύ το φως αυτοί οι άνθρωποι. Τους αρέσουν να γυρνάνε τις ζεστές νυχτιές σε συναυλίες, μπαρ και πλατείες. Να συναντούν παλιούς και νέους αγαπημένους ανθρώπους. Να μαζεύουν λόγια και να συγκεντρώνουν χαμόγελα. Είναι πληγωμένοι αυτοί οι άνθρωποι. Έχουν τόνους αγάπη να δώσουν αλλά δεν ξέρουν τι να την κάνουν. Δεν ξέρουν αν θα βρεθεί άνθρωπος μέχρι να κλείσουν τα μάτια τους για να του την δώσουν ακέραιη. Για αυτό και την μοιράζουν. Λίγη λίγη. Σε αντάλλαγμα ένα χαμόγελο και δυο χέρια που θα τους αγκαλιάσουν όταν έχουν ανάγκη για λιγη στοργή. Στην μοναξιά τους ξεσπάνε αυτοί οι άνθρωποι. Στα γραπτά τους, στα πινέλα τους και στις νότες τους. Τους λατρεύεις ή τους μισείς αυτούς τους ανθρώπους. Δεν τους κάθονται καλά τα ενδιάμεσα συναισθήματα. Αυτοί οι ανθρωποι φυλάνε τις πύλες της δημιουργίας. Είναι ενωμένοι μεταξύ τους. Πετυχαίνει ο ένας τον άλλο με μία ματιά. Βλέπουν τον ίδιο πόνο και το ίδιο γαμημένο παρελθόν ο ένας στα μάτια του άλλου αυτοί οι άνθρωποι. Την ίδια εσκεμμένη αφέλεια στης ζωής τα δρώμενα. Είναι αθάνατοι αυτοί οι άνθρωποι. Και αν δεν είναι γίνονται...Με τον καιρο. Αλλά κυρίως με τις επιλογές τους...Τους χρωστάς χάρη αυτούς τους ανθρώπους. Για λόγους που ίσως να μην καταλάβεις και ποτέ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-2803342837348588460?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-19654492575311711382009-05-18T15:47:00.001-07:002009-05-18T15:47:51.607-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/UT8xmUugzVE' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/UT8xmUugzVE'/></object></p><p>Μαμά μπαμπά είμαι κακό παιδί<br />Μαμά μπαμπά στην τσάντα έχω μπουκάλια<br />Μαμά μπαμπά στην τσάντα έχω στουπί<br /><br />Ποιος έχει την βενζίνη<br />Ποιος έχει την ευθύνη<br />Ποιος έχει το πλακάτ<br />Ποιος θα βαράει τα ματ<br />Ποιος έχει δικηγόρο<br />Ποιος έχει μαρκαδόρο<br />Ποιος έχει το κουτί<br />με τα Maalox<br /><br />μαμά μπαμπά μην τους δικαιολογείτε<br />μαμά μπαμπά δεν τα έσπασα εγώ<br />μαμά μπαμπά τα έσπασαν ασφαλίται<br />μαμά μπαμπά το δέντρο έκαψα εγώ<br /><br />ήπιαμε χημικά<br />σπάσαμε μπατσικά<br />μπήκαμε στο στενό<br />πήραμε το metro<br />τους ρίξαμε αυγά<br />πέτρες πολύ μπογιά<br />μα κράταγαν ασπίδες<br />τα μουνιά<br /><br />Μαμά μπαμπά είμαι κουκουλοφόρος<br />Μαμά μπαμπά είμαι κακό παιδί<br />Μαμά μπαμπά τις τράπεζες βαρούσα<br />Μαμά μπαμπά τις έβριζες κι εσύ</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-1965449257531171138?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-372982578280290242009-05-17T11:07:00.000-07:002009-05-17T11:18:56.451-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/ShBVA8F10cI/AAAAAAAAAyI/PG_-N3ucljQ/s1600-h/mirror.htm"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 203px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/ShBVA8F10cI/AAAAAAAAAyI/PG_-N3ucljQ/s320/mirror.htm" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336859033053024706" /></a><br />Πως μια ωραία βραδιά κρύβει πίσω της την θλίψη γιατί δεν θα ξαναγυρίσει;<br /><br />Η κακιά στιγμή την ελπίδα για τις καλύτερες που θα έρθουν;<br /><br />Η προτροπή του φίλου την θλίψη για τις αποφάσεις που δεν πήρε;<br /><br />Η ανθρώπινη βλακεία την ευφυϊα του ανίδεου μπροστά στις ευθύνες;<br /><br />Η φωνή την πιο σπαρακτική σιωπή;<br /><br />Η σιωπή την πιο εκκωφαντική κραυγή;<br /><br />Το σκοτάδι το πιο εκτυφλωτικό φως;<br /><br />Το φως ένα σκοτάδι που περιμένει να γεννηθεί;<br /><br />Η ζωή έναν αναπόφευκτο θάνατο;<br /><br />Ο θάνατος μία γρηγοροπερασμένη ζωή;<br /><br />Η πίστη στον Θεό τον φόβο για το άγνωστο;<br /><br />Η πίστη στο άγνωστο τον φόβο για την κρίση;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-37298257828029024?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-58473058028359340582009-05-17T05:30:00.001-07:002009-05-17T05:30:44.443-07:00<div xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml'><p><object height='350' width='425'><param value='http://youtube.com/v/1HvdMT4pJaE' name='movie'/><embed height='350' width='425' type='application/x-shockwave-flash' src='http://youtube.com/v/1HvdMT4pJaE'/></object></p><p>Ήρθαν. Γάμησαν. Έφυγαν. Ευχαριστούμε.</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223283791522944250-5847305802835934058?l=salonicacity.blogspot.com' alt='' /></div>NoNicknameTodayhttp://www.blogger.com/profile/18209905185448900972noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223283791522944250.post-61989034595610675002009-05-15T13:09:00.000-07:002009-05-15T13:11:02.737-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sg3MOdm_KBI/AAAAAAAAAx4/iPT61RBI8lc/s1600-h/skap.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-9NiDWYnKvc/Sg3MOdm_KBI/AAAAAAAAAx4/iPT61RBI8lc/s320/skap.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336145682342291474" border="0" /></a><br /><span class="bl"><b>Η μεγαλύτερη Ska-Punk μπάντα του…γαλαξία θα φέρει πανικό στις 16 Μαϊου στη συμπρωτεύουσα<br /><br />Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Σαλαμέ, asalames@ekdotiki.gr<br /><br />Και καλά εγώ τώρα πρέπει να γράψω για τους Ska-P. Οποιος δεν έχει ακούσει ούτε μία φορά τη μπάντα που από το μουσικό της χωνευτήρι δε γλίτωσε κανενός είδους γήινη ή θεϊκή εξουσία, καλύτερα να ψάξει να τους βρει. Ελαφρά ναρκωτικά, πολυεθνικοί κολοσσοί, ακόμη και τα darkrooms του Βατικανού πλέκονται με ρυθμούς και ρίμες και γίνονται τραγούδια από την έμμετρη ισπανική επανάσταση που ακούει στο όνομα Ska-P. Για αυτά και για άλλα ο κιθαρίστας της μπάντας Joxemi –κατά κόσμον José Miguel Redin Redin- μιλάει στις «Δ».<br /><br />Joxemi, από το 1994 που πρωτοεμφανιστήκατε μέχρι και σήμερα συνεχίζεις να ακούς μουσική με την ίδια ένταση;</b><br /><br />Και ναι και όχι. Προσωπικά συνεχίζω να ακούω πολλά από τα παλιά punk και ska συγκροτήματα του ’70 και του ’80, αλλά και επίσης συγκροτήματα που βγήκαν τα τελευταία χρόνια. Συνηθίζω επίσης να πηγαίνω σε συναυλίες πρωτοεμφανιζόμενων συγκροτημάτων.<br /><br /><b>Πώς συνδέεται ένα μουσικό μόρφωμα της Jamaica, όπως η Ska με ένα της δυτικής Ευρώπης, όπως η Punk;</b><br /><br />Η ska στην Ευρώπη σχεδόν πάντα είχε στίχους κοινωνικούς, πολιτικούς και αντιρατσιστικούς. Η punk επίσης έχει αυτό το υπόβαθρο και εκεί πιστεύω ότι υπάρχει η σύνδεση.<br /><br /><b>Τι μεσολάβησε στα έξι χρόνια που πέρασαν χωρίς καινούρια κομμάτια από το ¡¡Que Corra La Voz!!Στο Lágrimas y Gozos</b>;<br /><br />Πολλές συναυλίες, και επίσης τρία χρόνι