Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Όταν θα έχουν μείνει μόνο τα ήρεμα...


Πως να ξεκινήσεις και τι να γράψεις για τη καινούργια ιστορία με τη 19χρονη που πιάσαν η μπάτσοι το προηγούμενο Σάββατο. Έριχνε μολότοφ λέει, επιτέθηκε σε όργανο της τάξεως λέει, βρήκαν χρήσιμα πράγματα στο δωμάτιο της στην εστία. Ουφ, εμετό θα κάνω. Μπήκες ρε κρατικοδίαιτε αξιωματικέ της αστυνομίας σε ένα δωμάτιο της εστίας; Και για να ζεις εκεί δεν είσαι καν αυτό που λέμε η μεσαία τάξη. Μεροκαματιάριδες οι γονείς και αυτοί διάλεξε τον τρόπο της να διαμαρτυρηθεί να φωνάξει για αυτά που τη πνίγουν. Και αν σας χαλάει η πέτρα που μπορεί να ριξε -μπορεί και όχι- πρέπει να πάτε σε καταμέτρηση ψήφων σε φοιτητικές εκλογές, να δείτε μπινελίκια και ξύλο. Και να σου τα ασφ-αλήτες με τη παλαιστινιακή τουρμπανα στη κεφάλα και να τη παίρνουν σηκωτή για να δείξουν ότι κάτι κάναν. Γιατί ρε μαλακισμένε της γαμάς το μέλλον; Την ίδια άμα φορούσε μίνι φούστα και τη συναντούσες στην Εγνατία χωρίς κράνος θα αντάλλαζες τη κλήση της με το τηλέφωνό της. Αυτός είναι ο μπατσοπολιτισμός. Επειδή έχω μακριά μαλλιά γένια και είμαι μελαχρινός, μόνο τη τελευταία βδομάδα μου ζήτησαν στοιχεία δυο φορές. Οι ίδιοι γάμησαν στο ξύλο αθώους στις πορείες, βαρούσαν αβέρτα στην Ομόνοια τους τσαντάκιδες, σάπισαν μέσω μιας ζαρντινιέρας ένα νεαρό παιδί απο τη Κύπρο, τον Παναγιωτάκη με τη πιο αγαθή φάτσα του κόσμου τον πιάσαν επειδή φορούσε πράσινα σταράκια και και και και και. Αλλά δε φταίτε εσείς, η γαμημένη εξουσία που κάναν τη μαλακία και σας έδωσαν, τα φταίει όλα και σας κάνει μάγκες, ενώ οι 9 στους 10 είστε σκουπίδια. Και όχι δεν είμαι θυμωμένος. Να κρυβόμαστε βαρέθηκα. Μια ευχή μόνο: Να σκοτώσουμε τον μπάτσο που κρύβουμε μέσα μας όλοι και να μη γίνουμε ποτέ σαν και δαύτους. Αλήθεια όταν θα έχουν διώξει όλα τα άγρια τα ήρεμα τι θα μείνουν να κάνουν;

Δεν υπάρχουν σχόλια: